Ο ήλιος λάμπει. Σαν τον ήλιο που όλοι ονειρευόμαστε όταν μας παίρνει από κάτω. Φέτος υπάρχουν πολλοί λόγοι να μας πάρει από κάτω. Κι αν παραδοθείς τότε το τέλος είναι προδιαγεγραμένο. Το σοκ της Δευτέρας ήταν μεγάλο. Επειδή έχω την δυνατότητα να το μετράω και στατιστικά το καταλαβαίνω λίγο παραπάνω από τους πολλούς που απλά το αισθάνονται. Δεν ήταν μόνο η ήττα ούτε η άθλια εμφάνιση που δυστυχώς και τα δύο έχουν γίνει δεύτερη φύση φέτος σε αυτή την τόσο ειδική σαιζόν που αν την ξεπεράσουμε δεν ξέρω τι άλλο θα μπορεί να μας βάλει κάτω. Το χειρότερο ήταν το συναίσθημα της σφαγής όχι όταν πας να απειλήσεις τον νταβατζή της τελευταίας 15ετιας που το έχουμε ζήσει και μας έχει γίνει δεύτερη φύση αλλά η κλωτσιά στο κεφάλι όταν έστω ανορθόδοξα προσπαθείς να πιαστείς από την σανίδα κι από κάτω σου έχεις μόνο τον βυθό. Αυτό είναι που σε τσακίζει διπλά. Γιατί δεν σε άφησαν ήσυχο όταν κατάφεραν να σε λυγίσουν αλλά αισθάνεσαι πως θέλουν να σε τελειώσουν. Και το απόλυτο κοντράστ που δείχνει την νιρβάνα κάποιων καλών ανθρώπων που βρέθηκαν στο τιμόνι στην πλήρη επιβεβαίωση του διαχρονικού σλόγκαν: « Ο ακατάλληλος άνθρωπος στην πιο ακατάλληλη στιγμή». Η ΑΕΚ δεν θα κινδυνεύσει. Η μόνη επίσημη δήλωση ανθρώπου της διοίκησης της ΑΕΚ μετά την Κομοτηνή έβγαλε αυτό τον τίτλο. Αυτό κατάλαβε ο καλός Ηλίας από το διήμερο του στην Κομοτηνή κι από μια πρόχειρη ματιά στηνβαθμολογία της Α Εθνικής.

Διαβάστε τα υπόλοιπα σφηνάκια του Κώστα Κετσετζόγλου στο aek365