Το σχόλιο του Χρήστου Αρδίζογλου:

Θα αρχίσω από τα ουσιαστικά. Στο ματς Άρης - ΑΕΚ αυτό που είδαμε δεν ήταν ποδόσφαιρο, αλλά... κλωτσοσκούφι. Έπαιρνες ο ένας την μπάλα και την έχανε. Την έπαιρνε ο άλλος και την έστελνε συστημένη εκτός γηπέδου. Το λέω και το ξαναλέω. Δεν βλέπουμε μπάλα! Είναι δυσάρεστο δύο από τις ιστορικότερες ομάδες της Ελλάδας να μην μπορούν να προσφέρουν θέαμα.

Τόσο ο Άρης όσο και η ΑΕΚ έχουν πολύ κόσμο. Αλλά οι ομάδες που έχουν παρουσιάσει φέτος είναι για άλλη... κατηγορία. Δεν είναι για Super League. Αυτή είναι η λυπηρή αλήθεια. Το ευχάριστο είναι ότι βλέπουμε να παίζουν Έλληνες πιτσιρικάδες. Τα παιδάκια δίνουν την ψυχή τους,παίρνουν παιχνίδια, αλλά αν θέλει κάποια ομάδα ανταποκριθεί στην ιστορία της πρέπει να χτίσει πάνω σε πιο γερές βάσεις...

Παρατήρησα ότι οι Αρειανοί και οι ΑΕΚτζήδες τα βάλανε με τον Κάκο. Αδικήθηκαν λένε. Εγώ ξέρω ότι το μας σφύριξε ο καλύτερος Έλληνας διαιτητής. Τον Θεό τον ίδιο να κατέβαζαν στη γη για να διευθύνει τον αγώνα, πάλι παράπονα θα είχαν!

Ο Άρης έδειξε ότι είναι καταδικασμένος. Μέσα στο γήπεδό του έπαιζε και δεν μπορούσε να νικήσει. Η ΑΕΚ έδειξε ότι είναι καλύτερη, πήρε τουλάχιστον την ισοπαλία σε αυτό το παιχνίδι... γκραν γκινιόλ και με 2-3 νίκες στο ΟΑΚΑ μπορεί να σωθεί.

Τι να το κάνεις όμως, όταν δεν σου κάνει κέφι να δεις την ομάδα; Όσο υπάρχουν φανατίλες που δεν τους καίγεται καρφί για ποιοτικό θέαμα, θα διαιωνίζεται αυτή η κατάντια. Για παράδειγμα, πήγα και είδα το ματς σε έναν ξάδερφό μου ΑΕΚτζή και σε ένα σημείο του είπα για πλάκα, “γύρνα το να δούμε τίποτα άλλο”. “Χάνει-κερδίζει, παίζει-δεν παίζει μπάλα και στην Δ' Εθνική, θα βλέπω την ΑΕΚ” μου απάντησε. Ε, άντε βρείτε άκρη μετά...
 

Ποδόσφαιρο ΑΕΚ SPORTS