Όπως εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας, Ρομπ Γουεϊνράιτ, υπάρχουν ενδείξεις για τουλάχιστον 380 στημένους ποδοσφαιρικούς αγώνες σε όλη την Ευρώπη. Μετά διαβάζεις ότι η Europol εξιχνιάζει παιχνίδια της περιόδου 2008-'11, μεταξύ των οποίων είναι οι προκριματικοί αγώνες για το Μουντιάλ του 2010 και το Euro του 2012, παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά και μεγάλων πρωταθλημάτων τα οποία, λέει, φέρεται να απέφεραν κέρδη ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ.

Διαβάζεις επίσης ότι κατά τις έρευνές της, η Europol προχώρησε σε ταυτοποίηση 425 εμπλεκόμενων προσώπων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται διεφθαρμένοι παράγοντες, ποδοσφαιριστές και διαιτητές από 15 χώρες, μεταξύ των οποίων βρίσκονται η Ισπανία, η Αγγλία, η Γερμανία, η Ελβετία, η Τουρκία και η Ολλανδία. Ποιος τα έκανε όλα αυτά; Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, φαίνεται να υπάρχει ένα καρτέλ στημένων αγώνων με έδρα τη Σιγκαπούρη, το οποίο έχει διασυνδέσεις με πολλές ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως με την Ιταλία, την Αγγλία και τη Γερμανία. Μόνο που δυο μέρες αργότερα τα περισσότερα από όλα αυτά μοιάζουν παραμύθια της Χαλιμάς! Το σύνολο των φοβερών και τρομερών στοιχείων αφορά κάτι παιχνίδια στα οποία εμπλέκονται ομάδες από την Ανατολική Ευρώπη: σιγά την αποκάλυψη δηλαδή…

Τουλάχιστον

Χθες, σύμφωνα με κάποια βρετανικά Μέσα, αποκαλύφθηκε ότι το πιο ύποπτο ματς είναι, λέει, ένα παιχνίδι της Λίβερπουλ με την Ντέμπρετσεν, στο οποίο στον τερματοφύλακα των Ούγγρων είχαν προτείνει να δεχτεί τουλάχιστον δυο γκολ -αλλά στο τέλος δεν τα δέχτηκε καν! Μακάρι να υπάρχουν στοιχεία σοβαρά και για ματς σοβαρότερα, αφού πάντα είναι χρήσιμο να πηγαίνει στη φυλακή όποιος στήνει παιχνίδια, αλλά αν οι αποκαλύψεις είναι αυτού του τύπου, τζάμπα ο θόρυβος! Χρόνια τώρα συμβαίνει ομάδες αποκλεισμένες πριν καν παίξουν (κυρίως λόγω δυναμικότητας) να δέχονται ένα σωρό γκολ στα προκριματικά των διοργανώσεων: πιθανότατα οι παράγοντες των ομάδων αυτών διασκεδάζουν αποκλεισμούς και δυστυχίες παίζοντας χρήματα στη λογική πιθανότητα ότι θα γυρίσουν σπίτι φορτωμένοι γκολ. Ηθικό; Καθόλου. Νόμιμο; Εντελώς καθόλου. Σοκαριστικό; Μόνο για όποιον δεν ξέρει τι είναι το ποδόσφαιρο.

Στοιχεία

Φυσικά αν η Europol βρει στοιχεία για όσους έτσι κάνουν, καλά θα κάνει να τους στείλει στη φυλακή και γρήγορα: όμως αυτές οι ιστορίες δεν έχουν τίποτα το εξαιρετικό για όποιον καταλαβαίνει. Χρόνια τώρα στήνονται ματς, ακόμα και σε επίπεδο εθνικών ομάδων: οι αδιάφοροι μικροί -όσοι κυρίως προέρχονται από την Ανατολική Ευρώπη- φέρνουν μεταξύ τους ένα σωρό παράλογα αποτελέσματα. Προφανώς για τους παίκτες των ομάδων αυτών ποσά της τάξης των 100 χιλιάδων ευρώ είναι σημαντικά -όμως οι ιστορίες είναι κατά βάση ασήμαντες. Κατά τη γνώμη μου, εξίσου ασήμαντη θα αποδειχτεί και όλη αυτή η φασαρία στο τέλος: όχι γιατί το ποδόσφαιρο είναι καθαρό και γιατί δεν υπάρχουν στημένα ματς, αλλά γιατί τα υποτίθεται στημένα είναι κατά κανόνα ασήμαντα.

Θόρυβος

Σε όλες αυτές τις ιστορίες ο θόρυβος που συνήθως προκαλείται είναι μεγαλύτερος από τα όποια αποτελέσματα. Θα φέρω ένα παράδειγμα. Πριν από λίγο καιρό οι ελληνικές εφημερίδες (και όχι μόνο) «χτύπησαν» δυνατά την είδηση της αφαίρεσης των βαθμών από τη Νάπολι και της τιμωρίας του ποδοσφαιριστή της Πάολο Καναβάρο με ετήσιο αποκλεισμό. Η καταδίκη της Νάπολι είχε να κάνει με μειωμένη απόδοση των παικτών της σε ένα από τα τελευταία ματς του περσινού πρωταθλήματος και βασιζόταν στη μαρτυρία ενός πρώην ποδοσφαιριστή της, που ισχυρίστηκε ότι άκουσε τον Καναβάρο να λέει στα αποδυτήρια ότι «οι αντίπαλοι παίζουν μια κατηγορία ενός εμείς δεν πάμε για τίποτα». Πιθανότατα ο Καναβάρο το είπε, αλλά αν αυτό γινόταν λόγος καταδίκης μιας ομάδας, θα καταργούνταν το ποδόσφαιρο. Πράγματι πρωτόδικα κάποιος υπερευαίσθητος δικαστής με άγνοια του ποδοσφαίρου καταδίκασε τη Νάπολι, μόνο που στην έφεση οι ποινές σβήστηκαν. Το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι ότι ενώ η καταδίκη είχε προβληθεί με τίτλους και λεπτομέρειες, για την αθώωση δεν υπήρξε σχεδόν καμία αναφορά.

Για γέλια

Η αλήθεια είναι πως όλοι ψοφάμε για ιστορίες διαφθοράς. Μας αρέσει ν ακούμε για εκατομμύρια, για σατανικούς μπούκηδες, για στημένα κ.λπ. Συχνά-πυκνά μας ταΐζουν με ό,τι θέλουμε να ακούμε, αλλά η αλήθεια είναι κάτι άλλο. Θα σας πρότεινα κάτι: κόψτε και κρατήστε τα αποκόμματα που αναφέρονται σε έρευνες, ματς, χρήματα. Σε λίγο καιρό το πιθανότερο είναι να γελάτε με αυτά. Σοβαρά να θεωρείτε μόνο όσα αναφέρονται ονομαστικά σε παίκτες ή διαιτητές και όσα στηρίζονται σε πληροφορίες για συγκεκριμένη διακίνηση χρημάτων. Επειδή μπορεί η Europol να ερευνά 425 ονόματα αλλά ακόμα δεν διάβασα το όνομα κανενός ποδοσφαιριστή ή διαιτητή έστω, να με συγχωρείτε, αλλά όλα αυτά τα θεωρώ ασήμαντες ψιλοκουταμάρες…           
 
 Ελληνες
Το 1998 ο Γιώργος Σιγάλας είχε πάει στην Αρμάνι Μιλάνο. Στα πρώτα ματς δεν ήταν πολύ καλός και οι Ιταλοί δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Καζαλίνι αν μετάνιωσε για την επιλογή του. Ο κόουτς απάντησε ότι κάθε ομάδα πρέπει να έχει υποχρεωτικά τουλάχιστον έναν Ελληνα μπασκετμπολίστα στις τάξεις της! «Είναι πρώτος στις προπονήσεις και τεράστιος μαχητής. Κυρίως δεν θέλει να χάνει», είπε.
Το θυμήθηκα αυτό βλέποντας το ντέρμπι του μπάσκετ μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Πέρα από πικ εν ρολ, λόου ποστ, χάι λόου κι άλλα τέτοια, υπάρχει το εξής απλό: οι Ελληνες παίκτες του Ολυμπιακού πέτυχαν συνολικά 45 πόντους (με μέτριο τον Σπανούλη) και οι Ελληνες παίκτες του ΠΑΟ πέτυχαν συνολικά 40 (με καταπληκτικούς επιθετικά και τον Διαμαντίδη και τον Σχορτσανίτη): όχι τυχαία, αυτή ήταν σε επίπεδο σκορ η τελική διαφορά. Οι Ελληνες παίκτες του Ολυμπιακού είναι καλύτεροι και περισσότεροι από τους αντίστοιχους του ΠΑΟ, που για να καλύψει το χάντικαπ από τον αντίπαλό του και να του πάρει το Κύπελλο ή το πρωτάθλημα, θα πρέπει να βρει προσεχώς πόντους από τον Μπράμο, τον Τσαρτσαρή ή τον Ξανθόπουλο -πράγματα δύσκολα.
Ο ΠΑΟ άλλαξε απότομα σελίδα, όχι μόνο γιατί έχασε τον Ομπράντοβιτς, αλλά και γιατί έχασε κάποιους Ελληνες παίκτες που ήξεραν τι είναι τα ντέρμπι και πώς κερδίζονται. Η βάση αυτής της ομάδας θα έπρεπε να είναι ο Καλάθης, ο Βουγιούκας, ο Καϊμακόγλου, ο ίδιος ο Περπέρογλου. Πολύ φοβάμαι για τον Παναθηναϊκό ότι μέχρι να καταλάβουν ο Λάσμε, ο Γκιστ, ο Μπανκς, ο Ματσιούλις, ο Καπόνο τι σημαίνει ντέρμπι, θα έχει τελειώσει το ελληνικό πρωτάθλημα. Αν οι ξένοι του Πεδουλάκη το μάθημα το πήραν, θα το δούμε την Κυριακή στον τελικό του Κυπέλλου. Θα 'χει ενδιαφέρον.    

Διοικητικός παράγοντας

«Πώς σου φάνηκε ο Μίτσελ;», ρώτησα ένα από τους ανθρώπους του Ολυμπιακού που τον υποδέχτηκαν. «Πολύ γρήγορος», μου είπε και εννοούσε γρήγορος στο μυαλό. «Είχε μια καλή κουβέντα για όλους και έμοιαζε ότι ξέρει τι πρέπει να πει για τον Μαρινάκη, τον Βαλβέρδε, τον Νικοπολίδη, ακόμα και τον Φουστέρ! Για να καταλάβεις, τον Φουστέρ πρώτα τον ψάρωσε και μετά τον ρώτησε στοργικά πότε θα είναι έτοιμος. Σαν προπονητής δεν ξέρουμε ακόμα τι θα κάνει, σαν διοικητικός παράγοντας ήταν άψογος….».    

Πηγή: Sportday

Ποδόσφαιρο SPORTS