Την μπασκετική Μπαρτσελόνα εννοώ, που υπομένει των παθών της τον τάραχο από τον Παναθηναϊκό, όσο για την ποδοσφαιρική, αυτήν φιλοδοξεί ότι θα τη γδάρει η Μπάγερν, αλλά αυτό δεν μας απασχολεί ιδιαιτέρως...

Για να μη ξεμακραίνω από το θέμα, στις βουλευτικές εκλογές της 16ης Απριλίου του 1895 είχε υποστεί πανωλεθρία ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, ο οποίος δεν εξελέγη καν...

... και ακριβώς μετά από 118 χρόνια ήταν η σειρά του Ναβάρο να αναφωνήσει το δικό του «ανθ' ημών... Λάσμε»!

Ξεχωρίζω τον Ναβάρο και όχι τους αρμοδιότερους, ελέω θέσης, Λόρμπεκ, Τόμιτς και Τζαγουάι, διότι αφενός είναι ο αρχηγός της Μπαρτσελόνα, και αφετέρου στα δικά του χέρια έτυχε να πεθάνει η μπάλα στις τελευταίες επιθέσεις των δυο αγώνων στους οποίους νίκησε ο εφτάψυχος Παναθηναϊκός!

Τούτου δοθέντος, είχε απόλυτο δίκιο ο προπονητής Κώστας Σορώτος, ο οποίος σχολιάζοντας το προχθεσινό (τρίτο, κατά σειρά) θρίλερ στο Facebook έγραψε ότι «η Μπαρτσελόνα ήταν βελτιωμένη...

... αλλά στο τέλος, όπως λέει κι ο Ιάκωβος Καμπανέλης, «όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει»!

Πιο μπροστά ο ποιητής γράφει αυτό που ταιριάζει γάντι στον Παναθηναϊκό, διότι όντως «στρατιώτη μου, τη μάχη θα κερδίσει,

όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει»!

Εκτός από τον Καμπανέλη, βεβαίως, ο Παναθηναϊκός δικαιώνει και τον στρατηγό Τζορτζ Πάτον, ο οποίος οιστρηλατώντας τους δικούς τους στρατιώτες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τους φώναζε πριν από κάθε μάχη ότι «το θέμα δεν είναι να πεθάνετε εσείς για την πατρίδα σας, αλλά να κάνετε τον μπάσταρδο που σας σημαδεύει να πεθάνει για τη δική του»!

Βάζω επίτηδες μπόλικο μιλιταριστικό κι ακόμη περισσότερο πολεμικό στοιχείο σε αυτήν την υπόθεση, διότι και τα τρία ματς της πιο αμφίρροπης, βάσει των σκορ και συγκλονιστικότερης σειράς πλέι οφ στα χρονικά της Ευρωλίγκα έχουν εξελιχθεί σε ανελέητες μάχες χαρακωμάτων...

So far, που λένε και στο χωριό του Πάτον, ο Παναθηναϊκός έχει νικήσει σε δυο από αυτές τις μάχες, απόψε ορμάει για να κρίνει τελεσίδικα τον πόλεμο...

... κι ύστερα θα αρχίσει μια νέα εκστρατεία αναζητώντας το έβδομο παράσημό του!

Σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό, που νίκησε, διότι δεν φοβήθηκε την ήττα, (θαρρώ πως) η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε διότι σκιάχτηκε από την επερχόμενη νίκη!

Το γράφω αυτό, ανακαλώντας στη μνήμη μου την τελευταία και πιο κρίσιμη επίθεση των Καταλανών, στην οποία (όπως έγραψε ο Slo-gun στο www.gazzetta.gr) «αλλάζουν την 123η πάσα τους και θέλουν άλλες τρεις για να σπάσουν το ρεκόρ του Μέσι»!

Συμφωνώ και επαυξάνω, διότι εκτός από το «Κύριε ελέησον» και το πολύ το... passing game το βαριέται ο θεός!

Ο μεν θεός το βαριέται, ο δε διάβολος το τιμωρεί: ο διάβολος ο οποίος μεταμορφώθηκε σε παίκτη του μπάσκετ και λέγεται (όχι Διαμαντίδης, αυτός είναι σεσημασμένος, αλλά) Λάσμε!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά μου φαίνεται πως ο εκ Γκαμπόν ορμώμενος φόργουορντ θα πρέπει επειγόντως ν' αλλάξει το όνομα του και από Στέφαν να λέγεται πλέον... Στόγιαν!

Για τους νεότερους ή τους έχοντες ασθενή μνήμη, οφείλω να επισημάνω ότι το 1996 ο Παναθηναϊκός (αγωνιζόμενος και τότε με μειονέκτημα έδρας στα πλέι οφ) αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, χάρη στις δύο τάπες που έριξε ο Βράνκοβιτς: την πρώτη στον Ρέμπρατσα στη λήξη του τρίτου αγώνα των πλέι οφ με την Μπενετόν στο Τρεβίζο και τη δεύτερη τρέχοντας σαν τον... Καρλ Λιούις (όπως είχε πει ο Γιαννάκης) από τη μια ρακέτα στην άλλη στο φινάλε του τελικού με την Μπαρτσελόνα στο Παρίσι!

Και καλά, ο Στόικο ήταν 2,17 μέτρα παλικάρι, αλλά αυτό το περίεργο πτηνό από την εξωτική Γκαμπόν είναι 2,03 κι αυτά με τα πόδια πάνω στα ελατήρια!

Σοβαρολογώ, ο Λάσμε πρέπει να έχει ελατήρια κρυμμένα στα παπούτσια του, συν το απαραίτητο vivere pericolosamente, που χαρακτηρίζει όλους τους μεγάλους μπλοκέρ στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ!

Α, για να μην το ξεχάσω: στο passing game που έπαιξε η Μπαρτσελόνα στην τελευταία επίθεσή της, η μπάλα πήγε δυο φορές στα χέρια του Σάδα, αλλά αυτός σε πείσμα του ονόματος του (Victor) που σημαίνει νικητής, είπε «απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτον» και την άφησε να περάσει όπως τα ανεπίδοτα δέματα των ΕΛΤΑ!

Η πλάκα είναι ότι μια μέρα ενωρίτερα, φεύγοντας από τη Βαρκελώνη, ο Σάδα είχε δηλώσει «πηγαίνουμε στην Αθήνα κι όσοι φοβούνται είναι καλύτερα να μείνουν εδώ», αλλά, ως γνωστόν, μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις!

Μ' αυτά και μ' αυτά ο Παναθηναϊκός προηγείται με 2-1 στη σειρά, σήμερα μπορεί να δει στο ρολόι του Big Ben τη δική του ώρα...

... κι αν οι δείκτες δεν λειτουργούν καλά, no problem: θα πεταχτεί μια στιγμή να τους φτιάξει ο Λάσμε!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS