Ο ΠΑΟΚ είχε ανάγκη τον τελικό. Κατανοητό. Αλλά το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα έχει πιο μεγάλη ανάγκη τους Αστέρες της κάθε Τρίπολης στους τελικούς. Οσο έχει ανάγκη το βόλεϊ, στους δικούς του τελικούς, τους Παμβοχαϊκούς. Και το χάντμπολ, τους Διομήδηδες. Επίσης κατανοητό, ελπίζω.

Ο Σαββίδης έβαλε στο τραπέζι κι έπαιξε πολλά, αλόγιστα πολλά, σ’ αυτή τη μία χαρτωσιά-κύπελλο. Χαρτοπαικτικά, μια αδέξια κίνηση. Το γήπεδο είναι σαν την πράσινη τσόχα. Θέλει υπομονή, καθαρό κεφάλι, γνώση, στρατηγική, ατσάλινα νεύρα, αίσθηση timing στο χτύπημα. Και, φυσικά, την τύχη. Τι, απ’ όλ’ αυτά, έδειξε να διαθέτει ο οργανισμός-ΠΑΟΚ στην παρτίδα με τον Αστέρα;

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr