Μία ήττα και ένας αποκλεισμός καμιά φορά από μόνος του δεν λέει τίποτα. Αλλωστε, ένα κακό αποτέλεσμα μπορεί να έρθει για διάφορους λόγους, που είναι πέρα των δυνατοτήτων του κάθε ποδοσφαιριστή και του κάθε προπονητή. Μπορεί, δηλαδή, να παίξει σημαντικό ρόλο στην έκβαση ενός ματς ο παράγοντας τύχη ή να υπάρξουν κάποιοι τραυματισμοί που να αλλάξουν τις ισορροπίες, ή ο διαιτητής να πάρει κάποιες αποφάσεις που θα καθορίσουν το τελικό σκορ και τέλος πάντων, μία ομάδα να προσπαθήσει, αλλά, τελικά, να μην έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πλην, όμως, να έχει προσπαθήσει. Γιατί στον ημιτελικό του Σαββάτου (27/4) ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε εξοργιστικά νωθρός, ακόμη και μετά το γκολ που δέχτηκε και βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Μέχρι εκείνο το σημείο μπορεί κάποιος να πει ότι διαχειρίστηκε το παιχνίδι έτσι ώστε να προκριθεί και να κρατήσει την ουσία. Οταν, όμως, απέναντί σου υπάρχει μία ποιοτική ομάδα, η οποία, συν τοις άλλοις, στον πρώτο ημιτελικό έστειλε "μηνύματα" για την ζημιά που μπορεί να κάνει, τότε είναι δίκοπο μαχαίρι και αν αντιμετωπίσεις έτσι το ματς είναι σαν παίζεις με την φωτιά.

Ο "Δικέφαλος", λοιπόν, στον ημιτελικό προτίμησε να παίξει με την φωτιά και τελικά ηττήθηκε. Γιατί σε μερικά παιχνίδια δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο τα συστήματα και οι τακτικές, αλλά και η νοοτροπία που έχει περάσει ο προπονητής στους παίκτες. Στο ματς του Σαββάτου (27/4) ο ΠΑΟΚ ήταν παθητικός και γι' αυτό την απόλυτη ευθύνη την έχει ο Γιώργος Δώνης, που διαχειρίστηκε τον αγώνα σαν ο "Δικέφαλος" να ήταν σε απόλυτη θέση ισχύος και κουβαλούσε μαζί του από το πρώτο ματς ασφαλές σκορ πρόκρισης.

Η νοοτροπία αυτή δεν άλλαξε ούτε μετά το γκολ που πέτυχε ο Ουσέρο. Ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αντιδράσει γιατί πολύ απλά, όπως, αποδείχτηκε, δεν υπήρχε πλάνο σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα περίμενε. Η ομάδα, φάνηκε, να έχει το νου της μόνο στο πως θα αμυνθεί και θα κρατήσει τα κεκτημένα και όχι πως θα δημιουργήσει εκ νέου συνθήκες πρόκρισης. Κι αν αυτό έως κάποιο σημείο ήταν διαχείριση του 2-1 της Τούμπας, το ότι συνεχίστηκε και μετά το 1-0 αποτέλεσε την μεγάλη "πληγή".

Ο ΠΑΟΚ έδινε την εντύπωση πως ακόμη και να έπαιζε άλλα τριάντα λεπτά μετά την λήξη δεν θα έβαζε γκολ και αυτό ήταν που ενόχλησε. Γιατί όταν ξεκινάς να χτίσεις μία μεγάλη ομάδα αρχίζεις από την νοοτροπία και έπειτα δίνεις βαρύτητα σε συστήματα και τακτικές. Και με αυτή την παθητική νοοτροπία, απέναντι, σαφώς, σε μία ομάδα με ποιότητα, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν τρομάζει, δεν μπορείς να κάνεις βήματα εμπρός.

Οι αντιδράσεις ίσως, μάλιστα, ήταν ηπιότερες αν ο κόσμος έβλεπε τον ΠΑΟΚ στο πιο κρίσιμο ματς της σεζόν να χάνει ένα τσουβάλι ευκαιρίες, να πίεζε τον Αστέρα και απλώς να μην μπορούσε να πετύχει τον σκοπό του. Ομως, δεν μπορεί να συγχωρήσει την νοοτροπία ομάδας που προσπαθεί να "κλέψει" και όχι να διεκδικήσει στα ίσα έναν στόχο. Γιατί καμία φορά η αγωνιστική νοοτροπία που ακολουθεί έναν σύλλογο μπορεί να γίνει ο "φάρος" για μεγάλες επιτυχίες στο μέλλον. Και σε αυτό το κομμάτι ο ΠΑΟΚ φέτος απέτυχε και ο Δώνης, φυσικά, έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για τον τρόπο που ο "Δικέφαλος" αντιμετώπισε τα κρίσιμα παιχνίδια της φετινής σεζόν.

Πηγή: olapaok.gr

Ποδόσφαιρο Superleague ΠΑΟΚ SPORTS