Με το φτωχό μου το μυαλό ...λέω εγώ

Τα προηγούμενα χρόνια η ΑΕΚ είχε κυρίως το ΟΑΚΑ αλλά και στα Λιόσια αλλά και σε άλλα γήπεδα με αποθέωση ένα ματς που χρειάστηκε να το δώσει στο γήπεδο του Φωστήρα, στον Ταύρο. Η απόφαση της διοίκησης του Νικολαΐδη ήταν η ομάδα να παίζει στο ΟΑΚΑ και να αναζητήσει γήπεδο, με αρχική επιλογή μια έκταση στη Γιαλού, στα Μεσόγεια και τελική στην Αμυγδαλέζα. Η λογική των επιλογών ήταν ότι ένα γήπεδο από μόνο του δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμο, αλλά με εμπορικό κέντρο και τα συμπαρομαρτούντα σε έναν χώρο με εύκολη πρόσβαση από την Εθνική ή την Αττική Οδό θα είναι βιώσιμο. Η έκταση είχε βρεθεί, το σχέδιο είχε παρουσιαστεί με λεπτομέρειες, υπήρξαν και δηλώσεις του δημάρχου των Λιοσίων και τελικά εγκαταλείφθηκε. Από τότε οι αναφορές για το γήπεδο ήταν πάντα στη Φιλαδέλφεια σε επίπεδο σοβαρότητας «θα το φτιάξει ο Κοζώνης», «θα το φτιάξουν οι Κινέζοι», «θα χρηματοδοτηθεί από τα ΕΣΠΑ» και ανάλογες ιστορίες.

Το σχέδιο της διοίκησης Νικολαΐδη σήμερα δεν έχει νόημα, αφού αν γίνουν εμπορικοί χώροι, θα μείνουν άδειοι. Δεν έχει νόημα να τους κατασκευάσει κάποιος, να σκλαβώσει λεφτά και να περιμένει να τελειώσει η κρίση. Επίσης δεν έχει νόημα να περιμένει ένας επενδυτής να αποσβέσει την επένδυση από τα διαρκείας που προφανώς θα προξενήσουν μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά δεν πρόκειται να φτάσουν τα 600+ ευρώ μέσο όρο που πήρε ο Ολυμπιακός με την κατασκευή του Καραϊσκάκη, προπληρωμένα μάλιστα για δύο χρόνια. Τέτοια ποσά σήμερα δεν υπάρχουν οπαδοί ομάδας που μπορεί να δώσουν. Τέλος το ποσόν από την ονοματοδοσία του γηπέδου δεν μπορεί να είναι υψηλό. Πριν πέντε χρόνια οι Γιαννακόπουλοι μουρμούραγαν για το πώς θα ονομαστεί το γήπεδο του Παναθηναϊκού από τον Βγενόπουλο, που έβαζε 60 εκατομμύρια. Σήμερα με τη διαφήμιση να έχει πατώσει, τέτοια ποσά ακούγονται μυθικά.

Ο Πόλυς Χατζηιωάννου δεν ζήτησε να δει κάποιο οικονομικό πλάνο για να συνεισφέρει, και το «από 100 χιλιάδες» που λέει στην επιστολή δείχνει σε τι ελπίζει. Οτι στα πέντε ας πούμε εκατομμύρια που βάζει για το γήπεδο θα υπάρξουν και άλλοι αεκτζήδες που έχουν τα λεφτά και θέλουν να τα βάλουν. Οχι γιατί μια μέρα θα βγάλουν ή θα τα πάρουν πίσω, αλλά επειδή όπως άλλοι δίνουν τα λεφτά τους στην ανακαίνιση μιας εκκλησίας αυτοί θα θέλουν να τα βάλουν στην αναστήλωση του «ναού».

Το αν υπάρχουν αεκτζήδες που μπορούν να βάλουν 30 αρχικά εκατομμύρια για να χαίρονται που φτιάξανε το γήπεδο, θα φανεί σύντομα. Το αν ο Μελισσανίδης είναι το κατάλληλο άτομο για να βγει μπροστά, σηκώνει συζήτηση.

Ο Μελισσανίδης έχει το μαγκίτικο στιλ που γουστάρει ο οπαδός, ξέρει από ποδόσφαιρο, έχει λεφτά αλλά και κάποια σοβαρά μειονεκτήματα. Πρώτον, ως προς τα λεφτά όπως και ως προς οτιδήποτε άλλο δεν δεσμεύεται. Δεύτερον, εάν η κόντρα με τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχιστεί, θα έχει αντίπαλο ένα κόμμα που εν δυνάμει μπορεί να γίνει κυβέρνηση. Ενας επιχειρηματίας που θέλει να πάρει τον ΟΠΑΠ, αμφιβάλλω αν θέλει να είναι σε αντιπαράθεση με το κόμμα που κυβερνά.

Έρχεται η ώρα της αποτίμησης

Ακόμα μια φορά φάνηκε ότι το να πηγαίνει ο Μαρινάκης και να τα χώνει στους παίκτες στου Ρέντη είναι σαν να βαράει με το καμουτσίκι ένα ψόφιο άλογο. Δεν πρόκειται να τρέξει και οι λόγοι έχουν όνομα. Λέγονται Τοροσίδης, Μαρκάνο, Ορμπάιθ, Μέλμπεργκ, Μακούν, Μιραλάς. Μαζί με τους Ιμπαγάσα, Μοντέστο, Πάντελιτς που ήταν ένα χρόνο μικρότεροι.

Η ερώτηση πώς θα έπαιζε σήμερα ο Ολυμπιακός αν ο Βαλβέρδε είχε μείνει είναι τόσο θεωρητική όσο και να αναρωτιόμαστε τι μπάλα θα έπαιζε αν πέρυσι προπονητής ήταν ο Μίτσελ. Το μόνο που φαίνεται είναι ότι ο Ζαρντίμ φαγώθηκε περισσότερο από στυλ και χαμηλό κασέ παρά επειδή είχε τα διαμάντια που δεν ήξερε να εκμεταλλευθεί. Η πολλή ομφαλοσκόπηση στους προπονητές δεν λύνει προβλήματα, αλλά δημιουργεί. Απόδειξη ο Παναθηναϊκός που άλλαξε τον Φερέιρα που ήταν σκυθρωπός, με τον Ρότσα που ήταν χαρούμενος, με τον Φάμπρι που ήταν τρελός, με τον Βονόρτα που ήταν προσωρινός, αλλά προκοπή δεν είδε.

Εκτός του ότι οι πολλές αλλαγές στους προπονητές δίνουν την εντύπωση στους παίκτες ότι μπορούνε να τους τρώνε και καταστρέφουν την ιεραρχία. Στον Ολυμπιακό υπάρχει και ο τελικός του Κυπέλλου και μετά έρχεται η στιγμή της αποτίμησης του ρόστερ. Οχι αν ο Φετφατζίδης μπορεί να ντριμπλάρει 10, ούτε αν ο Μήτρογλου μπορεί να βάλει το γκολ της χρονιάς, αν ο Μανωλάς μπορεί να προλάβει το ταχύτερο φορ ή ο Βλαχοδήμος να κάνει την καλύτερη μίμηση του Ρονάλντο. Μπορούν. Το ερώτημα είναι αν τέτοιοι παίκτες υπάρχουν σε άλλη ομάδα στον κόσμο. Αν «ναι», μπορεί να τους συγκρίνει. Αν όχι ο Ολυμπιακός έχει μερικούς μοναδικούς παίκτες. Τώρα είναι για καλό επειδή είναι παγκόσμια ταλέντα, είναι για κακό γιατί έχουν δει την μπάλα περίεργα και θα φάνε μια ντουζίνα προπονητές πριν πατήσουν τα 25, είναι το μεγάλο ερώτημα.

Τέλος, για τον Παναθηναϊκό στις μεταγραφές αν πάει στη λογική του παίρνουμε λαχεία μέχρι να πιάσουμε τον πρώτο αριθμό, οι πιθανότητες είναι εναντίον του. Ακόμα δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να έχει πιάσει τον πρώτο αριθμό στο λαχείο, αλλά ξέρω ένα κάρο που δεν έχουν πιάσει ούτε το άρτιο.

Πηγή: SportDay