Ποιος ήταν καλύτερος, λοιπόν; Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Ο Αστέρας δεν ήταν αυτός που προσπαθούσε να παίξει πιο στρωτό ποδόσφαιρο; Με οργανωμένη άμυνα, πρέσινγκ, αλλά και συνδυασμούς στις επιθέσεις του.

Ο Αστέρας, δηλαδή, έμοιαζε πιο ομάδα μέσα στο γήπεδο. Κι εδώ που τα λέμε Ράγιο είχε η ομάδα της Τρίπολης, όχι ο Ολυμπιακός. Όπως και τον Σανκαρέ που δέσποζε στην άμυνα. Και, βέβαια, τα χαφ του Αστέρα κάνανε εξαιρετική δουλειά κι ανασταλτικά κι επιθετικά. Όσο, φυσικά, είχαν δυνάμεις, αφού στην παράταση είχαν κουραστεί και οι δυο ομάδες, ενώ υπήρχαν και τραυματισμοί.

Από την άλλη, ο Ολυμπιακός δεν ικανοποίησε και τα περισσότερα ατού του δεν βρέθηκαν σε καλή μέρα. Ο Αμπντούν έκανε κάποιες ωραίες ενέργειες, είχε συμμετοχή στα γκολ, αλλά υπήρχαν και σημεία του παιχνιδιού που χανόταν μέσα στο γήπεδο. Ο Μήτρογλου δεν φάνηκε. Ο Μασάντο παραγωγικά δεν έκανε κάτι. Επίσης, είχε πρόβλημα ο Ολυμπιακός και με την ανάπτυξη από τα άκρα.

Με λίγα λόγια, ο Ολυμπιακός είχε την ίδια εικόνα όπως στα τελευταία παιχνίδια πρωταθλήματος. Ο Αστέρας έδειξε περισσότερο τσαγανό μέσα στο ματς και μεγαλύτερη ποικιλία στην ανάπτυξή του.

Αστέρας Τρίπολης Ποδόσφαιρο SPORTS Ολυμπιακός