Μερικές φορές διαβάζοντας τα ρεπορτάζ των μεγάλων ομάδων και τον τρόπο με τον οποίο βγαίνουν τα ονόματα των μεταγραφικών στόχων μένεις άφωνος. Αφήστε τον αριθμό των παικτών που γράφεται, ας πούμε ότι εκεί υπερβάλει ο Τύπος και πάμε στην ουσία του θέματος. Οχι πόσοι είναι άλλα ποιοι είναι αυτοί οι παίκτες;

Βλέπεις ας πούμε ότι οι ελληνικές μεγάλες ομάδες τσεκάρουν παίκτες μικρής ηλικίας από το ελληνικό πρωτάθλημα και μένεις με την απορία ποια είναι τα κριτήρια της αναζήτησης;
Δεν θέλει και πολύ κόπο για να καταλάβεις ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι αν παίζουν. Σχεδόν τίποτα άλλο. Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα παικτών που έχουν γραφτεί για Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό ή ΠΑΟΚ για να μην αδικήσω κανένα από αυτά τα παιδιά, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις το κριτήριο είναι “ ο τάδε μικρός έχει κάνει 25 συμμετοχές φέτος με την τάδε ομάδα, άρα είναι έτοιμος και για μεγαλύτερα πράγματα”.

Τελείως λάθος κριτήριο. Σε αυτές τις ηλικίες των 18 ή 19 ετών, δεν είναι αυτό που μετράει το πόσο έχει παίξει, αλλά το τι προσόντα έχει για να παίξει. Παγκοσμίως τα scouting report όλων των συλλόγων για τις ηλικίες αυτές στέκονται σε τελείως διαφορετικά πράγματα από το πόσες συμμετοχές έχει. Αυτές τις κοιτούν στις περιπτώσεις των έτοιμων παικτών...

Αυτό που μετράει είναι τα προσόντα του παιδιού. Πρώτα και πάνω από όλα το κορμί, μετά η τεχνική, η δύναμη, η αντίληψη, η ταχύτητα, ανάλογα φυσικά και με την θέση. Σας δίνω δύο παραδείγματα για να καταλάβετε τι εννοώ. Ας δούμε ποιες είναι οι δύο καλύτερες μεταγραφές Ελλήνων παικτών τα τελευταία χρόνια από συλλόγους του εξωτερικού.


Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο gazzetta.gr