Θυμάμαι πολύ έντονα την έκπληξη που αισθάνονταν οι λίγο μεγαλύτερης ηλικίας από την δική μου γενιά, τον καιρό των μαθητικών μου χρόνων, όταν άρχισαν να αντιλαμβάνονται και να συνειδητοποιούν ότι η δική μας μαθητική γενιά δεν ήταν κομματικά φανατισμένη. Τους σόκαρε η διαπίστωση ότι εξαφανίζονταν οι κομματικές παρατάξεις από τις μαθητικές εκλογές, τους άφηνε άλαλους η επιλογή της γενιάς μου να μην γράφεται μαζικά σε κομματικές νεολαίες, να μην ξεροσταλιάζει στα προεκλογικά περίπτερα των κομμάτων, να μην τρέχει για αφισοκολλήσεις. Η αμηχανία και η αδυναμία να ερμηνεύσουν το φαινόμενο, οδήγησε τους μεγαλύτερους στην επιβολή να βαφτίσουν την γενιά μου “απολιτίκ” και να αντιμετωπίσουν τους νεότερους σαν δαιμονισμένους, απαίδευτους, απροβλημάτιστους, έως και ασυνείδητους. Δείτε σήμερα πού είναι όλοι αυτοί που έτρεχαν για αφισοκολλήσεις και πλακώνονταν μπροστά στα κομματικά περίπτερα, και κυρίως δείτε την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί αυτή η αγορά, που εμπορευόταν κομματισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Gazzetta.gr