Η απεργία των περασμένων 24ώρων δεν μας επέτρεψε να τοποθετηθούμε γύρω από το επεισοδιακό φινάλε του πρωταθλήματος μπάσκετ. Και προφανώς η επικαιρότητα να μας έχει ξεπεράσει ελαφρώς, ωστόσο, αν άφηνα ασχολίαστα όσα συνέθεσαν το συνολικό σκηνικό της φετινής σειράς των τελικών, θα άφηνα… παραπονεμένους κάποιους «φίλους» της στήλης, οι οποίοι από ημέρες περιμένουν – όπως διαβάζω στα comments κάτω από προηγούμενα άρθρα μου – τη θέση μου. Ειδικά με τον τρόπο που (δεν) ολοκληρώθηκε η διαδικασία.

Λοιπόν, να τα πούμε ένα «χεράκι» για όσους φωνάζουν περί «διορισμένου» στο ποδόσφαιρο, αποφασίζοντας «πραξικοπηματικά» στο μπάσκετ για το χρώμα του τίτλου!..

Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος, προσηνής στον κώδικα δεοντολογίας και σεβόμενος τον εαυτό μου πρωτίστως και παράλληλα με την κοινή γνώμη, τον ιδρώτα και τον μόχθο των αθλητών-πρωταθλητών Ευρώπης, καθώς και τους αγώνες και τις επενδύσεις των ιδιοκτητών της ΚΑΕ Ολυμπιακός, οι οποίοι – διδάσκοντας σταθερά και επανειλημμένα ήθος, ανωτερότητα και πολυδιάστατο fair play – ύστερα από (και) τις προσωπικές τους ενέργειες, ερχόμενοι πρόσωπό με πρόσωπο με τον κόσμο, να συνετίσουν τα (όχι αδίκως πάντως) μαινόμενα πλήθη, έδειξαν αυτοί πρώτοι το δρόμο της εξόδου από το ΣΕΦ προκειμένου να απέφευγε και τα χειρότερα η ομάδα, φυσικά και δεν θα ήταν δυνατόν να… επικροτήσω τα συμβάντα του 3ου τελικού!

Δεν ξέρω αν θα άλλαζε κάτι στο ενάμιση λεπτό που απέμενε και «γύριζε» το ματς. Πιθανά ναι, ίσως και όχι. Έτσι κι αλλιώς, όπως πήγε το πράμα, δεν διαφωνώ με τον κόσμο που άκουγα τριγύρω μου να μονολογεί απεγνωσμένα: «Και τι θα γίνει; Θα πάμε στο 4ο ματς στο ΟΑΚΑ και εκεί θα τους βγάλουνε πρωταθλητές…».

Ε, ναι, οι γνωστοί δράστες, οι σύμμαχοι και αρωγοί του πανίσχυρου κατεστημένου στο ελληνικό μπάσκετ, που ουδέποτε αφήνουν ευκαιρία να πηγαίνει χαμένη, κάθε άλλο παρά αδιάφορα θα σφύριζαν, κάνοντας τα αδύνατα δυνατά, για να κοπεί το καρπούζι της χρονιάς στη μέση και να μοιραστούν οι «αιώνιοι» τα δύο μεγάλα τρόπαια: Ο Παναθηναϊκός του πρωταθλήματος και ο Ολυμπιακός της Ευρωλίγκα.

Μη βιαστείτε να συμπεράνετε ότι υποστηρίζω πως ο ΠΑΟ ξανάγινε ο πρωταθλητής χάρη στη διαιτητική εύνοια. Όχι. Στη σειρά των τελικών παρουσιάστηκε πιο έτοιμος, ήταν ανώτερος και εκμεταλλεύθηκε την υπεροπλία του στους ψηλούς, αφού όταν χρειάστηκε, πέραν των Λάσμε και Γκιστ, εμφάνισε ο Πεδουλάκης στο παρκέ έτοιμο να δώσει την τελευταία μάχη της καριέρας του, ακόμα και τον «συνταξιοδοτημένο» Τσαρτσαρή. Κι αφού, ασφαλώς, στην αντίστροφη μέτρηση για το πρώτο τζάμπολ του final countdown για τον τίτλο, η διοίκηση μερίμνησε να δώσει επιπλέον βοήθειες στον προπονητή, με ενέσεις στο ρόστερ (Γκουίν, Κάρι), με τον Ολυμπιακό να μην «απαντά» αναλόγως, παρόλο που ήταν γνωστό ότι «πονούσε» και στον «άσο» και στη θέση «5» (με Χάινς εξουθενωμένο και Σερμαντίνι με τραυματισμό).

Ούτε τόσος δα σεβασμός

Anytime με Πλήρη Οδική Βοήθεια
Κάτι παραπάνω από μια απλή ασφάλιση αυτοκινήτου!

Ωστόσο, ακόμα και έτσι, χρειάστηκαν πάλι οι… δαγκωματιές των «λύκων», για να διαμορφωθεί αυτό το «3-0», σφυρίζοντας Παναθηναϊκό κλασικά, όταν και όποτε «απαιτείται» η… σύμπραξη του 6ου, του 7ου και του 8ου παίκτη. Που ήταν η συνέχεια, «εντός γραμμών», του κλίματος που πράγματι με μαεστρία, καλλιέργησε με κάθε τρόπο ο ΠΑΟ, αφήνοντας… δόκανα δεξιά κι αριστερά, στα οποία έπεσε μέσα με μαθηματική ακρίβεια χρόνου, ο κόσμος του Ολυμπιακού.

Γιατί όσο κι αν φωνάζει, όσο κι αν διαμαρτύρεται για τις προκλητικές αδικίες που έχει υποστεί η ομάδα του όλα αυτά τα χρόνια από τη «στοά» που «παίζει» Παναθηναϊκό, αυτή τη φορά, βγήκε από τα ρούχα του, διότι δεν υπήρξε ούτε ο στοιχειώδης σεβασμός σ’ αυτά τα παιδιά και τον προπονητή, που μόλις πριν μερικές εβδομάδες άφησαν άφωνη την Ευρώπη με τις επικές εμφανίσεις τους στο Λονδίνο, ξαναφέρνοντας την Ευρωλίγκα στην Ελλάδα για δεύτερη σερί χρονιά!

«Υποστηρίχθηκε» μέχρι και η σπίλωση αξιών και προσώπων, με τα υπονοούμενα της «πράσινης» πλευράς για κατάκτηση… ντοπέ τροπαίου! Απαξιώθηκε και λοιδορήθηκε από την ίδια του τη χώρα ο πρωταθλητής Ευρώπης! 

Κινητοποιήθηκε το κρατικό σύμπαν για να αλλάξουν, π-α-ρ-α-ν-ό-μ-ω-ς, οι κανονισμοί του ΕΣΚΑΝ, με τους αρμόδιους φορείς να ενστερνίζονται με τις πράξεις τους, αστήρικτες, γελοίες κατηγορίες, έχοντας στο πλευρό των συκοφαντών μια μερίδα του Τύπου, η οποία απέφυγε επιμελώς βεβαίως, να αναφερθεί στους ελέγχους της WADA πριν το Final-4 του Λονδίνου.

Αναρωτιέται και ο πιο ηλίθιος, αν είναι δυνατόν η ΕΟΚ να μη βγήκε ποτέ να πάρει θέση για τις υπόνοιες και τα συκοφαντικά δημοσιεύματα περί ντόπινγκ, όταν η μισή σχεδόν Εθνική ομάδα αποτελείται από παίκτες του Ολυμπιακού!

Ο Παναθηναϊκός «εργάστηκε» μεθοδευμένα – και εν τέλει επιτυχημένα, μπράβο του! – στην πυροδότηση του κλίματος. Έβαλε φουρνέλα και πάτησε τα κουμπιά των εκρηκτικών μηχανισμών, απολαμβάνοντας και… χαμογελώντας στο φινάλε με τη διακοπή του ματς και τους βανδαλισμούς στο ΣΕΦ.

Προπηλακίστηκαν διαιτητές, καθυβρίστηκαν οι πρόεδροι του Ολυμπιακού, καταστρατηγήθηκαν – κατά το δοκούν! – νόμοι, κανόνες και κανονισμοί. Και στο τέλος, ο ΠΑΟ είναι ξανά πρωταθλητής. Γιατί το μπάσκετ τελικά στην Ελλάδα, είναι ένα άθλημα που τρέχουν επί μια χρονιά και μια σειρά αγώνων τελικής φάσης δύο ομάδες, αλλά το επιμύθιο βάφεται πάντα «πράσινο»!

DVD οργίων

Η Λίγκα της Αδριατικής, που άκουσα στο ΣΕΦ να παρακινούν οι οπαδοί του Ολυμπιακού τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο να εντάξει εκεί την πρωταθλήτρια Ευρώπης, εγκαταλείποντας μια για πάντα τις πρακτικές και τα αίσχη στον ελλαδικό χώρο, δεν είναι λύση. Δεν θα ήταν ποτέ η δέουσα κίνηση για την ιστορία και τον εγωισμό των «ερυθρολεύκων».

Αν ο Ολυμπιακός αποφάσιζε ένα πρωί να γεμίσει την αγορά με DVD διαιτητικών «εγκλημάτων» σε βάρος του, όλα αυτά τα χρόνια που η «παραγκούπολη» οργιάζει στην Α1, ίσως να έκανε ορισμένους να ντρέπονται.

Τέτοιες κινήσεις όμως – που έκανε κάποτε ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός και γελάει ακόμα το πανελλήνιο - δεν του ταιριάζουν στο ίματζ. Δεν του ταιριάζει η κλάψα, ούτε η φυγομαχία. Ακόμα κι αν κάποια αποτελέσματα, κάποια τρόπαια και κάποιοι τίτλοι είναι… προαποφασισμένοι!

Ο Ολυμπιακός είναι εδώ και θα είναι εδώ για να μάχεται και να νικά εναντίον δικαίων και αδίκων.

Υ.Γ.: Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, ο «μονάρχης» του ελληνικού μπάσκετ, είναι πρώην καλαθοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, δεδηλωμένος υποστηρικτής του «τριφυλλιού» και πρόεδρος της ΕΟΚ σε όλη τη "δυναστεία" των πρασίνων. Αν συνέβαινε κάτι παρόμοιο με τον Ολυμπιακό, στο μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο; Ερώτηση κάνω!

Υ.Γ.1: Η απορία συναδέλφου σε κείμενο του σε άλλο site είναι πολύ εύστοχη και επειδή έχω ακριβώς την ίδια κι εγώ, την αναδημοσιεύω αυτολεξεί: «Το ‘πάμε παιχταρά μου’ του Κωνσταντινέα στον Τοροσίδη έγινε «σημαία» από τους αντικειμενικούς και το ‘τι έχεις πάθει σήμερα ρεφ;’ του Διαμαντίδη στον Αναστόπουλο, ήταν μάλλον το… ενδιαφέρον του πρώτου για την υγεία του δεύτερου! Ε, αντικειμενικοί;».

Υ.Γ.2: Κι άλλη μια απορία: Ο 3ος τελικός δεν συνεχίστηκε ποτέ από το σημείο της διακοπής του, επειδή είχαν μείνει καμιά 80αριά άτομα στις εξέδρες του ΣΕΦ, ύστερα από την εντολή εκκένωσης του γηπέδου. Στον επεισοδιακό τελικό Κυπέλλου, στο Ελληνικό, ο Χάινς δέχτηκε φωτοβολίδα στο κεφάλι, όμως το ματς διεξήχθη κανονικά, αφού… κανείς δεν είχε «δει» τίποτα! Και επιπλέον, μετά την υποτιθέμενη εκκένωση του γηπέδου, είχαν μείνει μέσα 200 νοματαίοι του Παναθηναϊκού που έβριζαν χυδαία τον Σπανούλη. Όμως ο ΠΑΟ πήρε (πάλι) το τρόπαιο…

Υ.Γ.3: Και με την ευκαιρία, ακόμα περιμένουμε να δοθεί από την ΚΑΕ Παναθηναϊκός στη δημοσιότητα η λίστα με τα ονόματα εκείνων που κάθονταν στα επίσημα στον τελικό του Κυπέλλου; Γιατί οι Αγγελόπουλοι την έδωσαν.