Δυστυχώς από το 2004 και μετά, όταν την 4η Ιουλίου η Ελλάδα κέρδιζε την Πορτογαλία και το κύπελλο στο Εuro, τα πράγματα δεν έχουν εξελιχθεί καλά για το ποδόσφαιρό μας.

Το πρωτάθλημά μας τα τελευταία χρόνια χάνει διαρκώς σε ανταγωνισμό, αφού πέρα απ’ όλα τα άλλα παίζει ρόλο πια και η οικονομική κρίση. Το θέαμα δεν είναι καλό και τα γήπεδα αδειάζουν, αν και οι ποδοσφαιρόφιλοι έχουν αποδείξει ότι εξακολουθούν να την αγαπάνε την μπάλα. Οι ελληνικοί σύλλογοι, από την άλλη, δεν μπορούν πλέον να πλησιάσουν συμμετοχή σε προημιτελικά ή ακόμα και ημιτελικά ευρωπαϊκών διοργανώσεων, όπως κάποτε.

Και η μόνη που στέκεται στο ύψος της είναι η εθνική ανδρών που καταφέρνει να δίνει το παρών σε ευρωπαϊκά και μουντιάλ.

Η 4η Ιουλίου 2004 γράφτηκε με χρυσά γράμματα. Δεν έφερε, όμως, την πολυπόθητη άνοιξη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν ξεπεράστηκαν παθογένειες δεκαετιών κι έτσι χάθηκε μια ευκαιρία. Η μεγαλύτερη ευκαιρία όλων των εποχών για να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο στο ποδόσφαιρό μας…