Ηταν 3 Ιουλίου βράδυ. Το παρεάκι από επτά οκτώ φίλους μου, μαζί και εγώ, περιμέναμε στο αεροδρόμιο την πτήση τσάρτερ που θα μας πήγαινε Λισσαβώνα για τον τελικό του Euro με τους Πορτογάλους.

Ο Βάιος, η Χριστίνα, ο Σταύρος, ήμασταν όλοι εκεί από νωρίς. Περίπου μία ώρα πριν την αναχώρηση ο υπεύθυνος του τουριστικού γραφείου που οργάνωνε την εκδρομή μας ενημερώνει. “Μετά λύπη μας σας ανακοινώνουμε ότι η πτήση ματαιώνεται...”. Πανικός στο αεροδρόμιο. Κάποιοι ορμάνε στον εκπρόσωπο της εταιρείας, κάποιοι άλλοι τα βάζουν με την τύχη τους. Είναι 3 Ιουλίου λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Σχεδόν 20 ώρες πριν την έναρξη του τελικού...

Διαβάστε τη συνέχεια Gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS