Με τη Λάτσιο μπορεί να μην είδαμε συνδυασμένες ενέργειες μπροστά (θέλουν χρόνο "να βρεθούν" Ζέκα, Μέντες, Μπαϊράμι, Αμπέιντ, να βρουν τη φόρμα τους Μαυρίας-Μπεργκ, ενώ αναμένουμε και εξελίξεις με Ντιαρά, Πράνιτς, Ατζαγκούν), αλλά νεύρο και ένταση περίσσευαν.

Τόσα πολλά νταμπλ και...τριπλ τιμ πάνω στον αντίπαλο που κουβαλούσε μπάλα είχαμε να δούμε χρόνια, συγκεκριμένα επί ημερών Γιώργου Βαμβακά που μέσα δεκαετίας 1990 είχε φτιάξει ένα σύνολο που έσκαγε στο τρέξιμο όσους αντιμετώπιζε. Φέτος που δεν υπάρχουν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις κι η ποιότητα του ρόστερ έχει πέσει, άλλος δρόμος από το να δημιουργήσεις ένα καλογυμνασμένο σύνολο που θα πιάνει τους άλλους απ' τον λαιμό δεν υπάρχει.

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο leoforos.gr