Καρμπόν τα πρωτοσέλιδα μετά το «Ανφιλντ»

Μεταγραφάρες κάναμε, παιχταράδες πήραμε, πώς γίνεται στα φιλικά να πηγαίνουμε από ντόρτια σε ντόρτια; Πώς γίνεται με τη Λίβερπουλ να μην ακουμπάμε την μπάλα;

Ουδέν πρόβλημα άλυτο στο ποδόσφαιρο και ειδικότερα στο ελληνικό. Ειδικά μάλιστα μετά τη διαπίστωση του Τύπου και ειδικότερα του συλλογικού: Σχεδόν καρμπόν τα πρωτοσέλιδα μετά το μηδέν-δύο του «Ανφιλντ» για τον Μίτσελ: Σε πρώτο πρόσωπο, μάλιστα, ότι πάρ' το αλλιώς κι ότι δεν είναι Ολυμπιακός αυτός.

Τα πρωτοσέλιδα στην Ελλάδα είναι σαν τον καφέ. Αν ξέρεις να τα διαβάζεις, βλέπεις τα μελλούμενα. Αυτά που πρόκειται να συμβούν. Μέχρι τώρα λοιπόν ξέραμε και λέγαμε ότι όταν υπάρχει θέμα προπονητή σε μια ομάδα, πάει «παιχνίδι με παιχνίδι». Οσο κερδίζει, δηλαδή, μένει. Στο πρώτο τσαφ, χαίρετε. Τώρα με τον Μίτσελ η δουλειά πάει απ' ό,τι φαίνεται παιχνίδι με παιχνίδι, αλλά στα φιλικά. Στα τρία που ακολουθούν, δηλαδή αρχής γενομένης από αυτό με την Αντερλεχτ την Τετάρτη στο Καραϊσκάκη.

Ας αφήσουμε όμως την πεζή ποδοσφαιρική πραγματικότητα κι ας πάμε στα σοβαρά και στα σπουδαία. Σε μια σειρά από σημαντικές ειδήσεις που επιβεβαιώνουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει κράτος, υπάρχουν νόμοι που εφαρμόζονται: Το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέδωσε γενναία απόφαση με την οποία ακύρωσε την οικοδομική άδεια του Mall. Για το γνωστό Mall πρόκειται στο Μαρούσι.

Το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, συνολικού εμβαδού 75.000 τ.μ. μέτρων. Κι έρχεται ύστερα από δέκα και πλέον χρόνια το ανώτατο δικαστήριο της χώρας να πει ότι η οικοδομική άδεια ανέγερσης είναι άκυρη. Οτι ο νόμος του 2003, που επέτρεψε την κατασκευή του Mall, δεν είναι νόμιμος γιατί δεν προηγήθηκε η έγκριση περιβαλλοντολογικής μελέτης. Υστερα από δέκα χρόνια ξαναλέμε.

Αυτό όμως δεν μεταφράζεται σε κατεδάφιση. Η μελέτη που λείπει θα συνταχθεί εκ των υστέρων κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Υστερα από δέκα χρόνια επίσης διαπιστώθηκε ότι ένας κύριος που διοίκησε την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία (γνωστή και ως ΕΑΒ) βρισκόταν σ' αυτή τη θέση με πλαστό πιστοποιητικό σπουδών. Με μαϊμού τίτλους σπουδών δήθεν από το πανεπιστήμιο της Κολούμπια, ως αεροναυπηγός μηχανικός και μηχανολόγος μηχανικός. Από το 2004 που είχε προσληφθεί μέχρι τώρα που τον πήρανε χαμπάρι έχει εισπράξει για μισθούς παρά κάτι ψιλά πεντακόσα χιλιάρικα Γιούρο. Και χωρίς βέβαια να δημοσιοποιηθεί το όνομά του.

Ετσι πάει. Οσοι ληστεύουν με πλαστογραφίες υπάρχει προστασία των προσωπικών δεδομένων τους. Οσοι είναι κοινοί κλέφτες σαν τον Κόλα και τον Κούπα, εκτελούνται με σφαίρες στην πλάτη και δίνεται στη δημοσιότητα η φωτογραφία του πτώματος. Κλείνουμε ωστόσο με μια είδηση ιστορικής σημασίας: Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και ο Αρχιραββίνος του Ισραήλ Γόνα Μέτζγκερ υπέγραψαν από κοινού δήλωση συμφωνίας ότι οι Εβραίοι δεν έχουν καμιά ευθύνη για τη σταύρωση του Ιησού Χριστού.

Ενδεχόμενα τον Χριστό να σταύρωσαν Αλβανοί, τσιγγάνοι ή λαθρομετανάστες από την Αφρική που είχαν μπει παράνομα τότε στο Ισραήλ. Εβραίοι πάντως όχι. Η επόμενη κοινή δήλωση-συμφωνία θα έχει να κάνει με τις απαράδεκτες διαδόσεις ότι τις μέρες του Πάσχα οι Εβραίοι κλέβουν μικρά παιδιά, τα βάζουν σε βαρέλια με καρφιά και ξυράφια και πίνουν μετά το αίμα. Ετσι έλεγαν στα μικρά παιδιά οι μανάδες τους για να μαζεύονται σπίτι μόλις έπεφτε ο ήλιος και να μην παίζουν στους δρόμους. Ανοησίες και ψέματα. Οι Eβραίοι είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Ειδικότερα, μάλιστα, όταν ύστερα από 2.000 χρόνια διαπιστώθηκε ότι ουδεμία ευθύνη φέρουν για τη σταύρωση του Χριστού. Αυτά.

-Τα πρωτοσέλιδα στην Ελλάδα είναι σαν τον καφέ. Αν ξέρεις να τα διαβάζεις, βλέπεις τα μελλούμενα. Αυτά που πρόκειται να συμβούν.

Η απώλεια της Ραχήλ θα είναι τεράστια

ΜΠΕΣΑ σας μιλάω, έχω συγκλονιστεί από το γεγονός. Με το που διάβασα τη σχετική είδηση, έχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου. Το φως από τα μάτια μου. Η Ραχήλ Μακρή, η γυναικάρα από την Κοζάνη, η γυναικάρα με το κολλητό μπλουζάκι και τον παπαγάλο, πήρε τη μεγάλη απόφαση: «Αρνούμαι να επιβιώσω σ' αυτόν τον βρώμικο πολιτικό κόσμο. Είναι όλοι τους βρώμικοι. Δεν πρόκειται να θέσω ξανά υποψηφιότητα». Ο λαός της Κοζάνης, που την τίμησε με τον σταυρό της εμπιστοσύνης του, έχει πέσει σε βαριά κατάθλιψη.

Οι απανταχού Ελληνες, και όχι μόνο οι Ανεξάρτητοι, έχουν πέσει σε βαθιά περισυλλογή: Είναι δυνατόν να μας το κάνει αυτό η Ραχήλ; Ποια θα βάζει τώρα τα υπέροχα στήθια της μπροστά, για να υπερασπιστεί τον απλό, τον φτωχό δοκιμαζόμενο Ελληνα; Η απώλεια της Ραχήλ θα είναι τεράστια. Ο πολιτικός κόσμος θα γίνει ακόμα πιο φτωχός και μίζερος. Ωστόσο η Ραχήλ άφησε ένα παράθυρο, μια χαραμάδα θα λέγαμε, αισιοδοξίας: «Η τελική μου απόφαση θα εξαρτηθεί από τον κόσμο που με σταματάει στον δρόμο και μου λέει να πολεμήσω». Δεν έχουν λοιπόν χαθεί ακόμα όλα. Υπάρχει η ελπίδα. Αρκεί όσοι βλέπουν τη Ραχήλ στο δρόμο να πέφτουν στα γόνατα και να την παρακαλάνε.

Οταν έχεις φάει την περσινή φρίκη, έχεις κάθε λόγο να χαμογελάς

ΔΕΝ έβγαλε μάτια ο Παναθηναϊκός με τη Λάτσιο. Και σε καμία περίπτωση δεν έκανε υψηλού επιπέδου εμφάνιση. Αυτές είναι καλοκαιρινές υπερβολές αθλητικών εφημερίδων και μη οπαδικών μάλιστα. Δεν θα πρέπει να αγνοούμε όμως ότι ο Παναθηναϊκός προέρχεται από την περσινή χλαπάτσα του Φερέιρα. Ο,τι χειρότερο έχουνε δει οι Παναθηναϊκοί, είτε πρόκειται για δεκαπεντάχρονα παιδιά είτε για εβδομηντάρηδες. Οταν έχεις φάει λοιπόν αυτή την περσινή φρίκη, έχεις κάθε λόγο να χαμογελάς. Ολα σου φαίνονται καλύτερα: Η Λεωφόρος σε σχέση με τα ΟΑΚΑ, οι ριγέ φανέλες, η ομάδα, οι ποδοσφαιριστές που παίζουνε. Εξ ου και ο ενθουσιασμός.

Σαφώς και δεν έπαιξε καλή μπάλα ο Παναθηναϊκός. Ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με το δημιουργικό κομμάτι. Οταν όμως δεν έχει στρώσει ακόμα ο Ολυμπιακός, που έχει ψωνίσει στις μεταγραφές από το πάνω ράφι, θα έχει στρώσει ο Παναθηναϊκός, που έχει ψωνίσει από το πανέρι; Οταν λοιπόν έχουνε τραβήξει οι Παναθηναϊκοί όλα αυτά που έχουνε τραβήξει πέρυσι σαφώς και είναι αισιόδοξοι. Από το τίποτα, βλέπουνε κάτι. Είδανε αυτόν τον πιτσιρικά τον Μαρινάκη. Είδανε αυτόν τον Ντίνα. Είδανε μια διάθεση. Σαφώς πάει να τη βγάλει με μέτριους και φτηνούς ποδοσφαιριστές. Και μ' έναν προπονητή που μαθαίνει τώρα την αλφαβήτα. Είπαμε όμως: Από το τίποτα, βλέπουνε κάτι.

Ερώτηση: Δηλαδή έπρεπε να γίνει το Λίβερπουλ-Ολυμπιακός στο «Ανφιλντ» για να πάρουνε χαμπάρι ότι ο Μίτσελ είναι κακός προπονητής;

Βαρόμετρο για αύριο το βράδυ θα είναι η συμπεριφορά της Θύρας 7. - Observer

Πηγή: Goal