Κατανοώ τι συνέβη στους Βόσνιους. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο, αφάνταστα δύσκολο, να προπορεύεται κανείς. Να προπορεύεται, δώδεκα μήνες σερί. Απ’ την πρώτη μέρα. Ακόμη πιο δύσκολο, εάν ο προπορευόμενος είναι και άμαθος, όχι στο να διεκδικεί τόσο, όσο στο να υπερασπίζεται την πρώτη θέση. Απέξω, όλα μοιάζουν εύκολα. Για μπες μέσα, να το κάνεις…

Οι insiders που το ‘χουν ζήσει, το ξέρουν αλλιώς το έργο. Το ξέρουν, σωστά. Ποδοσφαιρικά. Όχι…δημοσιογραφικά. Τα παιδιά στην Εθνική, ιδίως οι παλαιοί που κουβαλάνε τον πλούτο των εμπειριών τους, το περίμεναν (εκτός απ’ το να προσμένουν) αυτό που έπαθε η Βοσνία/Ερζεγοβίνη. Μετά τη Ζένιτσα τον Μάρτιο, η αμφιβολία των δικών μας ήταν εάν οι ίδιοι, η ελληνική ομάδα, θα μπορούσε να πάει με 5/5 νίκες ως το τέλος. Το οποίο επίσης, μόνον απέξω, μόνο με το στόμα, γίνεται εύκολα.

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

 

Ποδόσφαιρο SPORTS