Κριτική ναι, στο απόσπασμα όχι

Σίγουρα η συνολική εικόνα του Ολυμπιακού από την ημέρα που ο (σταρ) Ισπανός τεχνικός βρέθηκε στον πάγκο του δεν ήταν αυτή που περίμεναν κόσμος και διοίκηση. Γι' αυτό άλλωστε στο διάστημα των φιλικών αλλά και στα πρώτα βήματα του πρωταθλήματος η αίσθηση που δινόταν ήταν ότι ο Μίτσελ βρισκόταν με το ένα πόδι εκτός Ολυμπιακού. Ισως, αν την Τρίτη μετά το ματς με την Καλλονή ο Καρεμπέ είχε πάρει την απάντηση που περίμενε από τη γαλλική αγορά, αυτή τη στιγμή να μη γράφαμε για τον Μίτσελ αλλά για κάποιον άλλον.

Ομως ο Μίτσελ έμεινε και αυτός οδήγησε τους «ερυθρόλευκους» στην προχθεσινή αναμέτρηση με την Παρί. Σε σχέση με τα όσα φαινόντουσαν από την προπόνηση της Δευτέρας, το 4-3-3 με το οποίο ξεκίνησε ο Ολυμπιακός σε σχέση με το 4-4-2 που ακουγόταν ήταν σαφώς πιο ορθολογικό και σωστό. Τώρα αν έπαιξε ο Μεντζανί και όχι ο Μανωλάς και το αν έπρεπε να είναι ο Τσόρι στο αρχικό σχήμα, έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Οπως άλλωστε έχουν πει κατά καιρούς, πάντα καλύτεροι παίκτες είναι αυτοί που δεν παίζουν. Ο Μίτσελ και οι συνεργάτες του είχαν, όντως, διαβάσει πολύ σωστά το παιχνίδι. Είχαν, δε, την τύχη (γιατί σε αυτό πρόβλεψη δεν μπορεί να γίνει) οι δύο από τους τρεις χαφ, ο Μασάντο και ο Σάμαρης, να είναι στο πρώτο κυρίως μέρος οι κορυφαίοι του Ολυμπιακού, με αποτέλεσμα να τους βγει στο 45λεπτο το παιχνίδι όπως ακριβώς το ήθελαν.

Ο,τι καλό βέβαια χτίστηκε στο πρώτο μέρος, γκρεμίστηκε στο δεύτερο. Το... τούρμπο του Ολυμπιακού έσβησε και τελικά η Παρί πήρε στο... χαλαρό ένα παιχνίδι που στο πρώτο του μισό έμοιαζε για αυτή να χάνεται. Μέχρι το 68' που έγινε το 2-1 η Παρί είχε στριμώξει τον Ολυμπιακό στα σχοινιά, όμως παράλληλα είχε μόνο ένα σουτ στην εστία του. Ο Μίτσελ κατηγορήθηκε ότι άργησε να δώσει ανάσες στα χαφ του, ακόμα και από πολλούς συναδέλφους του που μίλησαν στα ερτζιανά. Βέβαια οι ίδιοι δεν απάντησαν, ή δεν είπαν, αν ήταν στη θέση του και με την απόδοση που είχε ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο θα έκαναν αλλαγή στο πρώτο 10λεπτο του δευτέρου ημιχρόνου;

Μάλλον όχι. Και δεύτερον με την απόδοση που είχε ο Σάμαρης μέχρι και το λάθος του στο «μοιραίο» κόρνερ που έχασε τον αντίπαλό του θα τον έβγαζαν; Γιατί αν το έκαναν θα τους έκραζε όλο το γήπεδο. Μετά το 2-1 σωστά στόχος του Μίτσελ δεν ήταν να διαφυλάξει την ήττα, αλλά να ρισκάρει για κάτι παραπάνω.

Ισως να έπρεπε να βάλει στη θέση του Τσόρι τον Σαβιόλα και όχι τον Κάμπελ, αλλά έχοντας πλέον δεχτεί μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών δύο γκολ, πλέον τα πάντα είχαν κριθεί. Ούτε βέβαια μπορεί να κατηγορηθεί ότι φταίει αυτός για την αδράνεια των αμυντικών του στα στημένα της Παρί, τα οποία (λογικά) οι παίκτες του θα τα είχαν μελετήσει όλο αυτό το διάστημα και θα γνώριζαν πολύ καλά τον τρόπο με τον οποίον οι Γάλλοι χτυπούν στα στημένα.

Πολλά ειπώθηκαν για τον Ισπανό, που από χθες είναι (και πάλι) στο μάτι του κυκλώνα και όπως φαίνεται το ματς με την Αντερλεχτ στο Βέλγιο δεν είναι καθοριστικό μόνο για τον Ολυμπιακό αλλά και για τον ίδιον. Το ματς με την Παρί και κυρίως το τελικό του αποτέλεσμα ήταν η αφορμή που ζητούσαν ορισμένοι για να θέσουν ξανά εν αμφιβόλω τον Ισπανό. Ομως αν το κοιτάξει κάποιος μεμονωμένα δεν είναι ικανό για να στήσει τον προπονητή του Ολυμπιακού στο απόσπασμα.

Πηγή: Goal