Το ποδόσφαιρο είναι περίεργο άθλημα. Ο Στέφενς κέρδισε στη μάχη της τακτικής τον Αναστασίου, για να γευτεί όμως τη χαρά της νίκης στο πρώτο του ντέρμπι που έδωσε στην Ελλάδα χρειάστηκε ο Μπεργκ να αστοχήσει σε πέναλτι. Ο Ολλανδός τεχνικός δεν παρουσίασε μια πραγματικά καλά δουλεμένη ομάδα. Ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε λόγω των συνεργασιών που έβγαλαν οι παίκτες του αλλά επειδή χτύπησε σε όλες τις αδυναμίες που υπήρχαν στη σύνθεση του Παναθηναϊκού.

Ο Αναστασίου επιχείρησε να προσαρμόσει την άμυνά του στον Στοχ και κούμπωσε την πλευρά που αγωνίζεται βάζοντας μπροστά του τον Ζέκα. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να μην είναι εύκολο στον αντίπαλο να ακουμπήσει την μπάλα στον Στοχ. Η συγκεκριμένη απόφαση όμως έφερε στον άξονα του Παναθηναϊκού τη συνύπαρξη των Μέντες, Λαγού. Δυο ποδοσφαιριστές που με τίποτα δεν γίνεται να παίζουν ταυτόχρονα στην ίδια ενδεκάδα. Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα για τον Παναθηναϊκό από την επιλογή Αναστασίου να ξεκινήσει στο κέντρο της άμυνας ο φανερά ανέτοιμος για τέτοιο επίπεδο αγώνα Ρισβάνης.

Ο Στέφενς δεν πήγε σε καμία ειδικευμένη τακτική, απλά πίεσε ψηλά και αποδιοργάνωσε τον Παναθηναϊκό πιέζοντας πολύ την πρώτη πάσα. Προσέξτε, βάσει αρχικής σύνθεσης την πρώτη μπάλα χαμηλά την έπαιρναν ή στο πλάι ο Νάνο και ο Τριανταφυλλόπουλος ή ο Ρισβάνης, ο Μέντες και ο Λαγός. Δεν χρειάζεται δηλαδή να είσαι απόφοιτος της σχολής της Κολωνίας για να καταλάβεις πως αν πρεσάρεις ψηλά αυτούς τους ποδοσφαιριστές θα τους κάνεις να ανεβάσουν πυρετό. Θα ήταν πιο ορθολογικό ο Αναστασίου να κράταγε τον Ζέκα ως εσωτερικό μέσο δίνοντάς του εντολή να παίρνει τον Στοχ όποτε συγκλίνει προς τα μέσα -κίνηση που κάνει αναγκαστικά για να εκμεταλλευτεί το καλό του δεξί πόδι- και φυσικά να χρησιμοποιήσει στα δεξιά τον Μαρινάκη και στο κέντρο της άμυνας να πάει με το καλό του δίδυμο. Με αυτόν τον τρόπο θα έμειναν εκτός ενδεκάδας οι Μέντες, Ρισβάνης. Δυο ποδοσφαιριστές που αποτέλεσαν τον πρώτο στόχο του Στέφενς, όταν οι παίκτες του προσπαθούσαν να επιτεθούν όσο και όταν την μπάλα την είχε η άμυνα του Παναθηναϊκού. Και, προσέξτε, μεσοαμυντικά ο ΠΑΟΚ είναι πολύ αργός. Αν κατάφερνε ο Παναθηναϊκός να σπάσει το αρχικό πρέσινγκ, οι εντολές του Στέφενς θα βοηθούσαν να βγουν εύκολα φάσεις στην κόντρα.

Εδώ να σημειώσουμε πως στο πλάνο του Αναστασίου στοίχισε πολύ ο τραυματισμός του Κλωναρίδη. Ο νεαρός εξτρέμ είχε διπλό ρόλο. Ο Στέφενς για πρώτη φορά φέτος γέμισε τη δεξιά του πλευρά πιθανότατα επειδή γνώριζε πως ο Αναστασίου ετοιμάζει ειδικό σχέδιο αναχαίτισης του Στοχ. Χρησιμοποίησε στα δεξιά τον Νίνη σε ρόλο Λούκας και έδωσε εντολή στον Σαλπιγγίδη να βγαίνει στα δεξιά και στον Κίτσιου να παίρνει πρωτοβουλίες. Ο Αναστασίου ήθελε από ένα γερό γρήγορο παιδί σαν τον Κλωναρίδη να κατεβαίνει χαμηλά, να κερδίζει μάχες στην άμυνα και να γίνεται το όπλο του στις αντεπιθέσεις εκμεταλλευόμενος τη γρήγορη κάθετη κίνηση που διαθέτει χωρίς μπάλα. Ο Ντίνας δεν έδωσε τίποτα από αυτά που ήθελε ο Αναστασίου. Επέτρεψε στον ΠΑΟΚ να κυριαρχήσει στην πλευρά του και στέρησε έναν ποδοσφαιριστή στην ομάδα του στη δημιουργία των αντεπιθέσεων. Η αγωνιστική του εικόνα ανάγκασε τον προπονητή του να τον κάνει αλλαγή στην αλλαγή και την ώρα που μπήκε ο Φιγκερόα έγινε η φάση που θα μπορούσε να φέρει τούμπα το αποτέλεσμα.

Το ποδόσφαιρο και γενικά ο ομαδικός αθλητισμός έχει τη μαγεία του. Υπάρχουν και πράγματα που δεν εξηγούνται. Οπως με την Τρίπολη ο Φιγκερόα στην πρώτη επαφή που ήρθε με την μπάλα σκόραρε, το ίδιο φαινόταν γραπτό να γίνει στην Τούμπα. Ο Αναστασίου δεν είδε τα σημάδια της τύχης, έδωσε το πέναλτι στον Μπεργκ επειδή είχε ρυθμό, όμως δεν υπολόγισε πως δεν έχει την αυτοπεποίθηση του Λούτσο. Το πέναλτι χάθηκε και ο Στέφενς πήρε τη νίκη που άξιζε με βάση τον τρόπο που διαχειρίστηκε το παιχνίδι. Ο Αναστασίου μπορεί να έχει τις ευθύνες του, που δεν εκμεταλλεύτηκε το καλό timing που ήρθε το συγκεκριμένο παιχνίδι για την ομάδα του, για να είμαστε όμως δίκαιοι η κριτική προς αυτόν πρέπει να γίνεται σε χαμηλότερους τόνους. Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε αντιληφθεί πως περισσότερο από ένα κακό ή ένα καλό κοουτσάρισμα μετράει η δουλειά που καθημερινά γίνεται στο προπονητικό κέντρο. Στο κάτω κάτω αυτή είναι που μένει. Και σε αυτόν τον τομέα ο Αναστασίου παίρνει άριστα. Μόνο να θυμηθεί κανείς πώς παρουσιάστηκε ο Παναθηναϊκός στο πρώτο του εκτός έδρας παιχνίδι στη Νέα Σμύρνη, σε τι βαθμό ανταγωνιστικότητας ήταν τότε η ομάδα του και πού βρίσκεται τώρα, φτάνει για να καταλάβει πόσο επίπονη και σημαντική για το μέλλον των παιδιών και τον σύλλογο δουλειά γίνεται στο «Απήλιον».

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός Superleague ΠΑΟΚ SPORTS