Έτσι είναι. Όπως το είπε ο πρόεδρος Ηλιάδης στον προπονητή, τον Μιλίνκοβιτς. «Φτιάξε ομάδα και για να την φτιάξεις μην υπολογίζεις σε ονόματα». Αυτά φταίνε στον σημερινό Άρη. Τα μεγάλα ονόματα. Τα Σταυρόπουλος και Ψυχογιός. Γιατί το «μεγάλα ονόματα» μόνο σαν πολυσύλλαβα το καταλαβαίνω αφού αν είναι μεγάλο όνομα ο Κύργιας και ο Ερωτόκριτος Νταμαρλής θα χάσουμε και το λίγο που έμεινε.

 

Θα μου πεις, όσο και να χάσεις υπάρχει η Ραχήλ Μακρή που έχει λιγότερο. Χθες ανέβασε tweet που έδειχνε τη Βουλή να έχει φωτιστεί μπλε για την ημέρα κατά του διαβήτη και έγραφε «Έβαψαν γαλάζια την Βουλή. Τι σκαρώνετε πάλι;». Γιατί έτσι είναι. Ποτέ δεν ξέρεις τι σκαρώνουν οι Εβραίοι, τα μέλη της λέσχης Μπίλντεμπεργκ και οι ψεκαστές. Αυτό που θέλανε είναι να ξεχάσουμε την ιστορία μας και να μη θυμόμαστε ότι είμαστε απόγονοι από τους αρχαίους αλλά από τα στρουμφάκια. Αυτοί οι λίγοι που προσπαθούνε να μας ανοίξουνε τα μάτια αυτοί που φωνάζουνε βοήθεια σαν τη Ζωή στην ΕΡΤ περνάνε απαρατήρητοι.

 

Υπάρχουν όμως οι λίγοι που μένουν άγρυπνοι. Εκείνοι που καταλαβαίνουν τα σχέδια της αλλοτρίωσης και επαγρυπνούν. Όπως στην Λάρισα που οι οργανωμένοι σταμάτησαν την τελευταία στιγμή την πρόσληψη του Γιώργου του Βαζάκα, που είχε μαγαρίσει την καριέρα του όταν είχε κάτσει στον πάγκο του Ολυμπιακού Βόλου. Με τον Γιώργο Πλεξίδα της ΑΕΛ να παίρνει αντί για τον Βαζάκα τον Στράντζαλη και να δηλώνει «Αυτοί που ακούμπησαν την ΑΕΛ, που αποτελεί πλέον σπίτι μου, τις ημέρες της απουσίας μου, να είναι σίγουροι ότι θα λογοδοτήσουν με τον χειρότερο τρόπο». Γιατί δεν τολμάει ο νοικοκύρης να λείψει μια μέρα και όταν γυρίσει βρίσκει την Βουλή του βαμμένη μπλε και την ομάδα του με τον Βαζάκα προπονητή. Υπάρχουν όμως νοικοκύρηδες που τρέμουν πώς θα βρουν την ομάδα τους όταν γυρίσουν και νοικοκύρηδες που τρέμει η ομάδα τους τη μέρα που θα γυρίσουν.

 

Ο Ιβάν Σαββίδης πριν το ματς με τον Ολυμπιακό είχε τάξει 1,5 εκατομμύριο για πριμ. Από το πριμ που είχε τάξει στην Εθνική όλοι ξέρουν ότι σε τέτοια πράγματα ο λόγος του Ιβάν είναι συμβόλαιο. Πάνε όμως οι παίκτες του ΠΑΟΚ και χάνουν το ματς με τον Ολυμπιακό και ο Σαββίδης δεν είχε πού να το δώσει. Τέλος πάντων καταπίνει την πίκρα του, βάζει το πριμ στην τσέπη και φεύγει χωρίς κουβέντα για το Ροστόφ. Το Ροστόφ για τον Σαββίδη είναι ό,τι το Κουνγκ Φου για τους Σαολίν. Διαλογισμός, εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες και μετά επιστροφή. Και με την επιστροφή «τρέμουν στα χαρέμια οι σκλάβες, τρέμουν την οργή του Ιβάν». Ξήγα α λα Κάιζερ Σοζέ στο «Οι συνήθεις ύποπτοι». Όχι μόνο όσοι έπαιξαν στο ματς και κάθισαν στον πάγκο θα εξαφανιστούν αλλά και οι φροντιστές και οι υπάλληλοι στο καθαριστήριο που πλένει τα σώβρακα. Στο λεξικό του Ιβάν εκεί που θα έπρεπε να είναι το «κατανόηση» έχει κενό.

 

Το ίδιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που λέει ότι δεν προχωράμε στα μέτρα. Βγαίνει χτες ο πρύτανης Πελεγκρίνης και κάνει ρελάνς. Του ζητάγανε να απολύσει κάποιους από τους 1.300 διοικητικούς υπαλλήλους του πανεπιστημίου των Αθηνών και εκείνος ξηγιέται «τους βλέπω τους 1.300 και λέω 1.800». Υποθέτω σύμφωνα με αυτό που είχε πει πριν από κάποιο καιρό στο ραδιόφωνο ότι η αναλογία ανάμεσα σε διοικητικούς και καθηγητές πρέπει να είναι στο 0,7. Είχε όμως ακουστεί και η άλλη άποψη που λέει ότι η αναλογία πρέπει να είναι 1:1. Άρα θα πρέπει να προσληφθούν και 500 καθηγητές. Αλλά μήπως το 0,7 ήταν το σωστό και θα πρέπει να προσληφθούν άλλοι 700 διοικητικοί;

 

Μουρμούρα για το... επόμενο

 

Παραδοσιακά οι ανακοινώσεις της Ξάνθης έχουν ενδιαφέρον. Άλλες είναι πιο επιτυχημένες, άλλες λιγότερο, αλλά όλες έχουν την πλάκα τους και η τελευταία δεν μπορούσε να εξαιρεθεί. Αρχικά γράφεται στα αγγλικά σαν ρεπορτάζ του USA Channel για σεισμό και θύελλα που έριξαν τον τερματοφύλακα του Αστέρα κάτω και μετά το ίδιο ρεπορτάζ μεταφρασμένο στα ελληνικά. Θυμάμαι να έχω γράψει ένα ανάλογο κείμενο στον «Φίλαθλο» πριν από 18 χρόνια για τη διαιτησία του Σπανέα, αλλά δεν διεκδικώ copyright αφού ο παραλληλισμός είναι απλός και είμαι βέβαιος ότι κάποιος θα τον είχε κάνει πριν από εμένα. Το θέμα όμως δεν είναι το κείμενο, αλλά η φάση.

 

Νομίζω ότι αν δεν υπάρχει κάποιο περαιτέρω στοιχείο που δεν αναφέρεται στην ανακοίνωση, η οργή ήταν υπερβολική. Ο Ερνάντες που είναι τερματοφύλακας του Αστέρα πράγματι χάνει την μπάλα αλλά ο Σολτάνι τον σπρώχνει στην πλάτη και τον βγάζει από τη φάση. Το «σπρώχνει» με κάθε σεβασμό στην ελληνική γλώσσα. Εκτός αν είναι να το πούμε «βάζει τα δύο χέρια στην πλάτη του τερματοφύλακα, τα τεντώνει και ο τερματοφύλακας που δεν βλέπει πάει κατά μπρος» που είναι το «σπρώχνει» με πολλά λόγια. Καλή είναι η μουρμούρα για τη διαιτησία και αποδίδει όχι φυσικά στο ματς που τελείωσε αλλά στο επόμενο. Σε καμία όμως περίπτωση δεν «πιστόλισαν» την Ξάνθη που λέγανε στην εποχή της Παράγκας και του Θωμά.

 

Μιλώντας για Παράγκα ας γίνει μια αναφορά στο «Παράγκα και Όραμα», το υποτιθέμενο περιοδικό για την ελληνική διαιτησία που προβάλλεται από τον ΣΚΑΪ. Κατά πρώτον να πω ότι οι «διαφημίσεις» έχουν χιούμορ και καλή παρουσίαση. Κατά δεύτερον να πω ότι επικεντρώνονται στον Δούρο και τον Μπριάκο που είναι παράγοντες της ΚΕΔ. Στην περίπτωση του δευτέρου ο λόγος είναι προφανής. Ο Θανάσης Μπριάκος είναι αστυνομικός και η Αστυνομία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε καταγγελίες. Η αρνητική δημοσιότητα του κάνει πολύ περισσότερο κακό από όσο θα έκανε για παράδειγμα στον Σαρρή, τον πρόεδρο της ΕΠΟ που είναι γιατρός. Άρα είναι και πιο ευάλωτος. Οπότε κάποιος πρέπει να δώσει ένα τέλος σε αυτή την ιστορία. Αν ο ίδιος είναι απίθανο να το κάνει, σε εποχές που και το παραμικρό έσοδο μετράει, ας το κάνει διακριτικά η υπηρεσία του.

Πηγή: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS