Δεν την περιμένεις μια τόσο κακή εκτίμηση από έναν προπονητή με την εμπειρία, με την πορεία της ζωής που έχει ο Χουμπ Στέφενς στο ποδόσφαιρο. Το παιχνίδι αυτό φώναζε ότι κρύβει για τον ΠΑΟΚ του τον κίνδυνο να βρεθεί εκτεθειμένος λόγω της επιλογής που έκανε η αδιάφορη συμπατριώτισσά του, η Αλκμάαρ να κατεβεί στο ματς με τα μικρά της, με τα δεύτερά της.

Αυτή η επιλογή του Αντβοκαατ δημιουργούσε σημαντικές πιθανότητες για μια εξέλιξη και μια κατάληξη παιχνιδιού σαν αυτή που πήρε το ματς. Αν έπαιρνε νωρίς το προβάδισμα ο ΠΑΟΚ, θα τα βόλευε. Αν βρισκόταν πίσω στο σκορ όμως, ο συνδυασμός του ενθουσιασμού, της άγνοιας κινδύνου, του θράσους και της ενέργειας των πιτσιρικάδων της ΑΖ θα μπορούσε να βάλει σε περιπέτεια και κυρίως να αδειάσει από ενέργεια έναν ΠΑΟΚ που θα έπαιζε με τους βασικούς του, δηλαδή τους ποδοσφαιριστές που τραβούν όλο το κουπί στη σεζόν.

Ο Στέφενς όμως δεν το διάβασε έτσι το παιχνίδι, ή για την ακρίβεια αυτή η ανάγνωση δεν του άλλαξε τη σκέψη και τις επιλογές. Δεν έβαλε δύο - τρεις - τέσσερις πιτσιρικάδες σε ένα σχήμα με κορμό των επτά - οκτώ έμπειρων, βασικών. Δεν έβαλε ενέργεια και ενθουσιασμό στην ενδεκάδα του, με εξαίρεση τον Κωνσταντινίδη. Και κάπως έτσι τα έχασε σχεδόν όλα: την πρωτιά, τις εντυπώσεις, μια νίκη, τους βαθμούς μιας νίκης του ΠΑΟΚ.

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr