Για να ξέρεις, Πάμπλο...

Και να μουρμουράει σαν γριά μοιρολογίστρα κάθε φορά που ακουμπάει τη μπάλα ένας, που δίνει και τον εαυτό του, μοναχά επειδή τον έχει πάρει στραβά απ΄την αρχή.

Για να ξέρεις, Πάμπλο, ο ΠΑΟΚτσής είναι παράξενη φύτρα... Μπορεί να φωνάζει, να μανουριάζει, να μουρμουράει, να γκρινιάζει, αλλά έχει μπέσα. Και μπέσα θα πει, να μην ξεχνάς ποτέ έναν που σου ξηγήθηκε όμορφα, αλλά και να χεις την μεγαλοσύνη να κάνεις πως... δεν θυμάσαι μια κουτσουκέλα που σου κάνανε.

Για να ξέρεις, Πάμπλο, ο ΠΑΟΚτσής είναι παράξενη φύτρα... Αγαπάει εύκολα και πολύ, αποκαθηλώνει ευκολότερα και γρήγορα, αλλά εκτιμάει πολύ δύσκολα, σπανίως και πολύ πολύ αργά.

Για να ξέρεις, Πάμπλο, ο ΠΑΟΚτσής είναι παράξενη φύτρα... Είναι παθιάρης και καψουριάρης αλλά αντρικά κι όχι σαλιάρικα. Είναι μάγκας κι αλανιάρης, αλλά την οικογένεια του την υπερασπίζεται με το αίμα του. Γλεντάει και θρηνεί με φασαρία και σαματά, αλλά στα πολύ “βαριά”, συνεννοείται με την βουβαμάρα. Σαν τον Ζορμπά.

Για να ξέρεις, Πάμπλο, ο ΠΑΟΚτσής είναι παράξενη φύτρα... Θέλει να νικάει και προτιμάει να ξεράσει τα σωθικά του, παρά να χωνέψει την ήττα. Κι όμως αντέχει 29 χρόνια δίχως πρωτάθλημα και πορεύεται με τη μνήμη και την ελπίδα.

Για να ξέρεις, Πάμπλο, ο ΠΑΟΚτσής είναι παράξενη φύτρα...Η αδικία τον πνίγει και του ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι και μπορεί να κάνει από τη δύναμη της οργής του καταστροφές. Θέλει να του δώσεις καθαρά το δικαίωμα (άμα είσαι καλύτερος από κείνον) να σε χειροκροτήσει.

Δηλαδή, μεταξύ μας Πάμπλο, αυτό το... “για να ξέρεις”, που επαναλαμβάνεται παραπάνω, είναι μια παπαριά καμαρωτή. Γιατί εσύ ξέρεις. Ήξερες από την αρχή πως κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι. Και το κατάλαβαν κι οι περισσότεροι. Αλλά εγώ αμφέβαλλα... Και σε αδίκησα στο ξεκίνημα. Σε μέτρησα λάθος και νόμιζα πως είσαι παπατζής. Όμως επειδή ο ΠΑΟΚτσής ξέρει και να ζητά “συνώμη”, στη φύλαγα για το τέλος.

Συγνώμη που σε ζύγισα λάθος στην αρχή. Είχαν περάσει πολλοί θεατρίνοι και ντεμέκ άντρες και με είχαν κάνει επιφυλακτικό.
Σ ευχαριστώ που πλούτισες τον συναισθηματικό μας κόσμο και αύξησες το ειδικό βάρος της φανέλας μας.
Σου εύχομαι να είσαι γερός και να γεμίζεις τις μέρες σου με ζωή κι όχι απλώς να γεμίζει μέρες η ζωή σου...
Και σε περιμένω πάλι σπίτι σου, όποτε νιώσεις ότι είσαι έτοιμος.

Πηγή: fatgames.gr