Οι μικροί μεγάλοι ήρωες...

Με καυτή έδρα και χωρίς καθόλου έδρα. Αλλά μόνο μία είναι πιο δυνατή από όλες τις συμφορές και μοιάζει άτρωτη. Ο Πανιώνιος.

 

Δυο χρόνια πριν ο Πανιώνιος ολοκληρώνει το πρωτάθλημά του με μία ήττα στην Τρίπολη από τον Αστέρα με 2-0. Έχει φτάσει στη σωτηρία αρκετά νωρίς: τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος έχει κερδίσει τον Λεβαδειακό. Έχει υπηρεσιακό προπονητή τον Άκη Μάτζιο, που ανέλαβε μετά τον Τάκη Λεμονή και η ομάδα αποτελείται από τους αναπληρωματικούς όσων την έσωσαν δύσκολα μια χρονιά πριν! Στην αρχή εκείνης της σεζόν έχουν φύγει ο Μήτρογλου, που γύρισε στον Ολυμπιακό μαζί με τον Μανιάτη, ο Κουμουρτζί, ο Εστογιανόφ, ο Λάτκα, ο Ριέρα, ο Μπάλαμπαν, ο Γκαλίτσιος κι άλλοι κι άλλοι. Την ομάδα παίρνουν από το χέρι ο Γουνδουλάκης και ο Μενδρινός, ο Κούτσι κι ο Σκέμπρι, ο Τσότσαλιτς κι ο Όμο, οι νεαροί Σάμαρης και Σιόβας. Ο Πανιώνιος έχει μια ήσυχη χρονιά κι αποκλείει τον ΠΑΟ του Λέτο στο Κύπελλο.

 

Φεύγουν

Το επόμενο καλοκαίρι φεύγουν οι πιο πολλοί από δαύτους. Δεν υπάρχουν Σκέμπρι, Τσότσαλιτς, Κούτσι, Σιόβας και πολλοί, πολλοί άλλοι. Ο Ελευθερόπουλος που έχει αναλάβει προπονητής ξεκινά από την αρχή: με Αυλωνίτη, Λαμπρόπουλο, Ρόκα, Ρόβα, Σάμαρη που αργεί να μονιμοποιηθεί, Κούρο, Κολοβό, Αραβίδη, Καμπάνταη. Με τους βαθμούς που κάνει στην αρχή και με τον Παναγόπουλο στο τιμόνι στο τέλος, ο Πανιώνιος που ήταν από τα φαβορί για τον υποβιβασμό, σώζεται πάλι γρήγορα και παίζει κι ωραία μπάλα. Το αποτέλεσμα ήταν φέτος ν' ανέβει κι άλλο ο βαθμός δυσκολίας.

 

Καλοκαίρι

Το καλοκαίρι ο Νίκος Παντελής χάνει τον Γουνδουλάκη και τον Σάμαρη: έχουν φύγει νωρίτερα ο Ρόβας, ο Σπυρόπουλος κι ο Ρόκας. Ο Καμπάνταης ταλαιπωρείται, οι μεταγραφικές ενισχύσεις είναι ελάχιστες. Η ομάδα παίζει συχνά χωρίς φορ, ο Ντούνης που μια χρονιά πριν είχε βοηθήσει είναι λίγο πεσμένος, ο βασικός τερματοφύλακας Γιαννακόπουλος πάει φαντάρος, ο Λαμπρόπουλος προέρχεται από τραυματισμό, στον Κολοβό βγαίνει η κούραση της συμμετοχής στο Παγκόσμιο Νέων. Ο Πανιώνιος αλλάζει ξανά: παίζει πιο πολύ ο Κουλουχέρης, μονιμοποιείται ο Κούρντι, γίνεται ηγέτης ο Αυλωνίτης, βοηθά τον Αραβίδη ο Γιάννου. Όταν ο Παντελής πληρώνει την γκρίνια και φεύγει κι έρχεται πάλι ο Παναγόπουλος, βγαίνουν από τη ναφθαλίνη ο Παντίδος κι ο Λάζνικ, μονιμοποιείται ο Ανέστης, αρπάζει την ευκαιρία. Μέσα σε δυο χρόνια έχουμε δει τρεις διαφορετικές ομάδες του Πανιωνίου, ολοένα και περισσότερο νεανικές, ολοένα και περισσότερο ελληνικές, ολοένα και περισσότερο εύθραυστες. Αλλά με μια φανέλα που μεταμορφώνει πιτσιρίκια σε άντρες και κομπάρσους σε πρωταγωνιστές σε χρόνο ρεκόρ!

 

Αλλαγές

Οι ατελείωτες αλλαγές του Πανιωνίου, οι μυθιστορηματικές αναγεννήσεις του κάθε φορά που φλερτάρει με τον όλεθρο, οι μεταμορφώσεις του είναι μοναδικές. Όλα αυτά δεν γίνονται στη βάση κάποιου τεχνικού σχεδίου, αφού όλοι και όλα αλλάζουν υποχρεωτικά. Δεν οφείλονται στο γεγονός ότι υπάρχει μια στρατηγική πωλήσεων ή ένας τρόπος αξιοποίησης των ακαδημιών: αν μπορούσαν θα κρατούσαν αυτούς που είχαν πριν χρόνια. Οφείλονται στην έλλειψη χρημάτων, αλλά και στην τεράστια σιγουριά ότι η ομάδα αντλεί τη δύναμη της από τις δυσκολίες της. Όσο πιο μεγάλες είναι, τόσο μεγαλύτερο είναι το δέσιμο με τον σύλλογο - τόσο πιο βαθιά η αγάπη για τη φανέλα.

 

Πρωτάθλημα

Το πρωτάθλημα το κερδίζει ο οργανωμένος και εύπορος Ολυμπιακός. Αν όμως υπήρχε πρωτάθλημα της Ελλάδας της κρίσης, αν όλοι έφταναν στο σημείο να ρίξουν σήμερα το μπάτζετ τους στο 25% σε σχέση με αυτό που ήταν τρία χρόνια πριν, αν όλοι έπρεπε να ζητάνε υπομονή από τους παίκτες τους για να σωθούν από τη χρεοκοπία, πιθανότατα ο Πανιώνιος να διεκδικούσε τον τίτλο – μπορεί να τον κέρδιζε κιόλας! Εγκαταλελειμμένη τελείως από μετόχους και καμιά φορά κι από τους οπαδούς της, πολύ συχνά βουτηγμένη στην εσωστρέφεια, χωρίς χρήματα, αλλά με τεράστια αξιοπρέπεια και αίσθηση ευθύνης, η ομάδα του Πανιωνίου που κοστίζει λιγότερα από το συμβόλαιο του Στοχ, είναι το απόλυτο παράδειγμα δύναμης που πηγάζει από την ιστορία της φανέλας. Ο σύλλογος είναι ανίκητος: άλλος, με όλα αυτά που περνά θα είχε διαλυθεί.

 

Παλιοί

Οι παλιοί, λέει, παίζανε για τη φανέλα. Να το πουν στον Κούρο, στον Ανέστη, στον Αραβίδη, στον Λαμπρόπουλο, στον Ντούνη, σε όλους. Ετούτοι τη φανέλα την τιμούν πιο πολύ. Γιατί τότε, παλιά, για τη φανέλα έπαιζαν όλοι σε όλες τις ομάδες. Ενώ τώρα νομίζεις ότι το κάνουν μόνο ετούτοι οι μικροί μεγάλοι ήρωες του Πανιωνίου…

 

Ιδανική

Μεγάλη η τιμή του Λουκά Βύντρα που σκόραρε εναντίον της Μπαρτσελόνα και πήρε από τις εφημερίδες της Βαρκελώνης μεγαλύτερο βαθμό από τον Μέσι για την εμφάνισή του στο ματς των Καταλανών με τη Λεβάντε. Ο πρώην παίκτης του ΠΑΟ ουσιαστικά στέρησε από την πρωτοπόρο του ισπανικού πρωταθλήματος μια νίκη, αφού πέρα από το γκολ, έδιωξε και πάνω από τη γραμμή σουτ του Μέσι που ήταν έτοιμος να πανηγυρίσει το γκολ της νίκης. Ο Βύντρα ζει στη Λεβάντε μέρες προσωπικής καταξίωσης: πέρυσι πηγαίνοντας εκεί έκανε την καλύτερη επαγγελματική επιλογή. Η Λεβάντε είναι μια ομάδα που ξεκινάει το πρωτάθλημα με σκοπό πρώτα να εξασφαλίσει την παραμονή στην κατηγορία και στη συνέχεια να ευχαριστήσει το κοινό της που δεν θέλει και πολλά: με την ισοπαλία με την Μπαρτσελόνα είναι όλοι ευχαριστημένοι για φέτος. Αν η ομάδα βγει στην Ευρώπη και κάνει και μια καλή πορεία, η χρονιά είναι ονειρεμένη! Αυτό που πρέπει να προσέχουν οι διοικούντες της είναι κυρίως τα οικονομικά του συλλόγου: τα συμβόλαια που δίνονται δεν είναι ποτέ μεγάλα και η Λεβάντε είναι ένας εξαιρετικός προορισμός για παίκτες που ψάχνουν το τελευταίο συμβόλαιο της καριέρας τους. Όχι τυχαία υπάρχουν εκεί, εκτός από τον Βύντρα, και ο Ιβανσιτς, ο Καράμπελας, ο Χουανφράν, ο Ναβάρο, ο Σέρχιο Πίντο - όλοι βασικοί όλοι πάνω από τα τριάντα. Η ομάδα πρέπει να βγάζει κάνα παίκτη (έχει δυο - τρεις καλούς μικρούς), και ζει χωρίς πίεση. Πέρυσι η Λεβάντε είχε δεχτεί από την Μπάρτσα 5 γκολ, φέτος στον πρώτο γυρο στο «Καμπ Νόου» 7, πρόπερσι 4: κανένα πρόβλημα!

 

Σε μια τέτοια ομάδα ο Βύντρα βρήκε τη χαρά του: κανένας δεν μετράει τα λάθη του, δεν τον αποδοκιμάζει, δεν ασχολείται μαζί του. Πιστεύω, ως ομάδα, θα άρεσε πολύ και στον Γιάννη Βαρδινογιάννη…

 

Δύο στοργικά μπατσάκια

Υπάρχει διαφορά κλάσης ανάμεσα στον Νίκο Καραγεωργίου και τον Γιάννη Κομπότη. Ο Καραγεωργίου όταν πήρε τη δεύτερη κίτρινη κάρτα ο Μάντζιος ήθελε να ορμήσει στον διαιτητή, τον τραβούσαν δυο - τρεις και στο τέλος αποβλήθηκε για να ηρεμήσει. Ο Κομπότης έπιασε τον φορ στη φυσούνα του έριξε δυο στοργικά… μπατσάκια και τον ρώτησε «Βαγγελάκη, γιατί μου τα κάνεις αυτά;». Νομίζω δυο στοργικά… μπατσάκια καλό θα ήταν να ρίξει και στον καλό Νίκο Καραγεωργίου. Κάνοντάς του την ίδια ερώτηση….

Πηγή: SportDay