Στο Καραϊσκάκη εμφανίστηκε το απόγευμα της Κυριακής μια από τις πιο καλοδουλεμένες ομάδες του πρωταθλήματος. Μια ομάδα, όπως ορίζεται η έννοια, η οποία σε δύο μεγάλα διαστήματα του αγώνα έπαιξε με τον τρόπο της και κατάφερε να βάλει δύσκολα στον Ολυμπιακό, δηλαδή σε μια ομάδα πολύ υψηλότερης ταχύτητας. Αν ο Παναιτωλικός κατάφερνε να ακούσει τον Μάκη Χάβο, να μην υποχωρήσει τόσο πολύ στο τελευταίο διάστημα του πρώτου ημιχρόνου και στο δεκάλεπτο προτού δεχθεί το δεύτερο γκολ, θα είχε δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τον Ολυμπιακό.

Οι φιλοξενούμενοι ήταν μια ομάδα που αμυνόταν σωστά, με συνοχή, με τις γραμμές κοντά, απλωμένη σωστά και καλά, έτοιμη να βγει στην κόντρα με δύο μεταβιβάσεις ή μια μακρινή μπαλιά προς τον Καμαρά, αλλά και να παίξει συνδυαστικό ποδόσφαιρο όποτε της το επέτρεπαν οι χώροι που άφηνε ο Ολυμπιακός. Στην πραγματικότητα δεν ήταν ο Παναιτωλικός που φοβήθηκε και οπισθοχώρησε, στις στιγμές που του συνέβη. Ηταν η αυτοπεποίθηση, ο εγωισμός και η ποιότητα του Ολυμπιακού που τον έβαζε πίσω και τον έκλεινε μπροστά από την εστία του Ράφαελ.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Gazzetta.gr