Ρώσικη

- “Πρόπερσι το καλοκαίρι, ήρθα από την Ρωσία με πολλά λεφτά στην τσέπη και πήρα αυτό το ωραίο οικόπεδο, όπως το βλέπεις. Γωνιακό, επικλινές, με απεριόριστη θέα, με μεγάλη αντικειμενική αλλά κι εμπορική αξία. Και σε αυτό το οικόπεδο, αποφάσισα να φτιάξω ένα όμορφο, λειτουργικό και σύγχρονο σπίτι. Βρήκα εδώ έναν νέο σχετικά Έλληνα αρχιτέκτονα που δούλευε ήδη στο οικόπεδο, πριν πάρω τους τίτλους ιδιοκτησίας στα χέρια μου. Είπα “δε βαριέσαι, άστον να φιάξει ό,τι μπορεί και βλέπουμε...” Τού βαλα κι έναν Λιθουανό (που τον έφερα εγώ) κι έναν Έλληνα (που βρήκα εδώ), πολιτικούς μηχανικούς από δίπλα κι η Μαρία που της έχω εμπιστοσύνη, να κοιτάει τα ταμεία να μην μου υπερτιμολογούν τις αγορές και τους είδα να μου παρουσιάζουν τα σχέδια ενός... σαλέ.

Βεβαίως, εκείνα τα πρώτα σχέδια είχαν γίνει χωρίς να υπολογίζουν στην βαθιά μου τσέπη κι έτσι καθ οδόν αναπροσαρμόστηκαν επιχειρώντας να βάλουν και κανά δυο προβλέψεις για ακριβότερα υλικά. Έσκαψαν θεμέλια, έριξαν μπετά, αλλά κατά την άνοιξη αυτό που άρχισε να “σηκώνεται”, διαπίστωσα ότι.... δεν μου άρεσε καθόλου. Έδιωξα τον Έλληνα αρχιτέκτονα, άφησα να συνεχίσουν να αγοράζουν υλικά και να χτίζουν το σαλέ οι... πολιτικοί μηχανικοί και συνέχισα να ψάχνω άλλον αρχιτέκτονα. Βρήκα μες το περσινό καλοκαίρι, έναν έμπειρο, γνώστη και πανάκριβο Ολλανδό αρχιτέκτονα, που είχε διαπρέψει στην Γερμανία. Λίγο καθυστερημένα γιατί είχαμε ψωνίσει ένα σωρό καινούρια υλικά, πάνω στα παλιά σχέδια, αλλά δε βαριέσαι...

Του είπα ότι θέλω να μου κάνει με αυτά τα υλικά και τα σχέδια έναν πύργο! Αυτός δεν μου είπε “τα σανίδια είναι σάπια, τα πλακάκια είναι φτηνιάρικα, τα θεμέλια είναι για σαλέ και δε σηκώνουν πολεμίστρες”. Αντιθέτως, υπερβολικά σίγουρος για τον εαυτό του, αν και δεν ήξερε καθόλου την αγορά μας, μου είπε, “εσύ σχεδίαζε μόνο που θα βάλεις τον θρόνο σου...” Τον ρωτούσα αν είναι σίγουρος, αν χρειάζεται να αγοράσουμε τίποτα άλλο, αν θα τα καταφέρει και απαντούσε “είμαστε πλήρεις, έχουμε απ όλα – και πηλό να μου φέρεις, γρανίτης θα τον κάνω να μοιάζει”. Πέρασαν έτσι έξι μήνες... Τώρα μου λέει ότι τα υλικά τα παλιά είναι όλα για πέταμα και κανείς άλλος δεν ξέρει τί του γίνεται και πρέπει να τ αγοράσουμε όλα απ την αρχή. Πράγμα που άρχισε και γίνεται. Το σπίτι βεβαίως, όπως βλέπεις, παραμένει γιαπί... Ημιτελές, άσχημο, νερά μπαίνουν από παντού, για να μη σημειώσω ότι... γέρνει.

Τί φταίει; Ποιος φταίει; Γιατί χαλάω λεφτά και σπίτι δεν έχω; Πότε θα τελειώσει η δουλειά; Να αλλάξω πάλι αρχιτέκτονα; Να γκρεμίσω τα πάντα και ν αρχίσω από την αρχή; Ποιος μου λέει αλήθεια και ποιος ψέμματα; Τί έχω κάνει λάθος και πρέπει να διορθώσω;”

- “Τι να σου πω... Εγώ ελαιοχρωματιστής είμαι. - Ρώσικη σαλάτα είπαμε βάφουμε το χωλ μόνο ή και το σαλόνι;”

Πηγή: fatgames.gr