Ο ΠΑΟΚ έβγαλε στο γήπεδο (επιτέλους) μία ξεχωριστή δυναμική. Έβγαλε πάθος. Οι ποδοσφαιριστές του Δικεφάλου είχαν αυτό που λέμε τσαγανό που σίγουρα το είχαν μέσα τους αλλά δεν το έβγαζαν συστηματικά σε προηγούμενα παιχνίδια. Αυτό που εντυπωσίασε σε γενικές γραμμές ήταν η παθιασμένη ατμόσφαιρα που είχε η Τούμπα μετά από πολύ καιρό. Μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα πυροδοτήθηκαν και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δείχνοντας στοιχεία που μέχρι τώρα δεν είχαν δείξει.

Ο ΠΑΟΚ σε όλο το παιχνίδι ήταν σωστός τακτικά και διαβασμένος, όμως εκεί που έκανε την διαφορά ήταν στο θέμα της πίεσης ψηλά και της έντασης που είχε το παιχνίδι του. Φάνηκε πως οι ασπρόμαυροι ήθελαν να δείξουν κάτι μετά την απόλυση του Χούμπ Στέφενς, να αποδείξουν πως δεν είναι τελειωμένοι.

Στην ουσία απελευθερώθηκαν. Μπορεί αυτό να συνέβαινε και στην πορεία με τον Ολλανδό προπονητή στο τιμόνι της ομάδας, όμως μετά την απομάκρυνση του είδαμε έναν διαφορετικό ΠΑΟΚ στο γήπεδο. Έναν ΠΑΟΚ που επιθετικά δεν παρουσίασε πολλούς αυτοματισμούς, που ήταν «μονοκόμματος» και μοίραζε την μπάλα στα πλάγια δίχως τους Τζαβέλα και Σκόνδρα να ανεβαίνουν για να βοηθήσουν. Με έναν Λάζαρ να τραυματίζεται νωρίς και έναν Κατσουράνη να δείχνει ιδιαίτερα κουρασμένος από τα συνεχή παιχνίδια.

Ο ΠΑΟΚ του Γ.Χ δεν έκανε κάτι εντυπωσιακό τακτικά. Δεν «χτύπησε» τον Ολυμπιακό εκεί που έπρεπε, δεν έκανε το κάτι παραπάνω επιθετικά που θα εντυπωσίαζε. Έκανε όμως τα βασικά. Τα βασικά που δεν βλέπαμε επί Στέφενς.

Η διαφορά στην ψυχολογία των παικτών ήταν αυτή που έκανε την διαφορά. Και αν υπάρχει κάποιος ποδοσφαιριστής που αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αυτός είναι ξεκάθαρα ο Στέφανος Αθανασιάδης. Κίνηση χωρίς την μπάλα, σωστή κυκλοφορία της και συμμετοχή στο παιχνίδι της ομάδας χωρίς περιττές ενέργειες και βοήθεια στο σκοράρισμα. Επί Στέφενς βλέπαμε έναν επιθετικό τρομαγμένο μήπως κάνει λάθος πάσα ή μήπως «πουλήσει» φθηνά την μπάλα στον αντίπαλο. Ο Αθανασιάδης απελευθερώθηκε όπως απελευθερώθηκε ολόκληρος ο Δικέφαλος του Βορρά.

Βέβαια, δεν έλειψαν και τα κακώς κείμενα με το αντιαθλητικό παιχνίδι του κατά τα άλλα εξαιρετικού Ινσαουράλδε. Δεν έλειψε η αγωνία για να λήξει το παιχνίδι χωρίς να κινδυνεύσει στο τέλος από μία ενδεχόμενη ισοφάριση. Βασικά όμως δεν έλειψε η μία ακόμα ανατροπή του σκορ. Μπορεί αυτή την φορά να ήταν υπέρ των ασπρόμαυρων όμως αυτή η συνήθεια δεν οδηγεί πουθενά.

Ο Ολυμπιακός έκανε την δεύτερη συνεχόμενη ήττα του μέσα σε μία εβδομάδα. Ηττήθηκε από τους δυο μεγάλους αντιπάλους του σε μία χρονιά που κατά γενική ομολογία διαθέτει την καλύτερη ομάδα από όλους. Αυτό και μόνο θα πρέπει να προβληματίσει εν μέρει τον κ. Μίτσελ και το επιτελείο του. Όπως επίσης θα πρέπει να τον προβληματίσει η πολύ μικρή επικινδυνότητα της επίθεσης του. Είναι στην ουσία ένα καμπανάκι για τον Ολυμπιακό.

Αν θέλουμε να συνεχίσουμε με τα σημεία που υστέρησαν οι πρωταθλητές στο ντέρμπι, θα λέγαμε πως η συνεργασία Αβραάμ Παπαδόπουλου και Κώστα Μανωλά δεν είναι στο επίπεδο που θα ήθελε ο Ολυμπιακός. Κάποιες λάθος τοποθετήσεις των δυο αλλά και η κακή κυκλοφορία της μπάλας από τις πίσω ζώνες δημιούργησαν επικίνδυνες καταστάσεις μπροστά στην εστία των ερυθρολεύκων.

Αν θέλαμε από την άλλη να σταθούμε σε κάποια θετικά στοιχεία των Πειραιωτών αυτά θα ήταν καταρχήν η παρουσία του Ρομπέρτο κάτω από τα δοκάρια της ομάδας. Ο Ισπανός είναι ένας τερματοφύλακας που βγάζει ασφάλεια και σταθερότητα. Αυτά τα δυο χαρακτηριστικά είναι τα καλύτερα που μπορεί να έχει ένας παίκτης σε αυτήν την θέση. Είναι το πιο σημαντικό κομπλιμέντο αν θέλει κάποιος να επαινέσει έναν γκολκίπερ.

Το δεύτερο στοιχείο που άρεσε χθες ήταν προφανώς το γκολ που πέτυχε ο Σάμαρης και έβαλε τον Ολυμπιακό μπροστά στο σκορ. Καταπληκτική εκτέλεση αλλά αυτό που μέτρησε περισσότερο ήταν ο μαζικός πανηγυρισμός των ερυθρολεύκων που το αφιέρωσαν στον εκτός αγωνιστικών χώρων Ολαϊτάν. Αυτό ήταν ένα πολύ δυνατό μήνυμα προς τον συμπαίκτη τους που αναρρώνει αυτές τις ημέρες.

Ο κ. Μίτσελ από την τακτική πλευρά του παιχνιδιού, έκανε στην ουσία ροτέισον σε ένα παιχνίδι από τα πιο κλασικά ντέρμπι της Ελλάδας, χωρίς να το μετανιώνει όπως φάνηκε και από την συνέντευξη που έδωσε μετά την λήξη του αγώνα. Ένα ροτέισον που δεν του βγήκε αλλά ας μην ξεχνάμε πως βρίσκονταν 20 βαθμούς μπροστά από τον αντίπαλο του. Το μυαλό όλων στον Πειραιά είναι αναμφίβολα στο ματς του Μάντσεστερ όμως τέτοια ντέρμπι δίνουν οξυγόνο στους φιλάθλους και η αλήθεια είναι πως ο πρωταθλητής με τις δυο συνεχόμενες ήττες του, λέρωσε κάπως την αψεγάδιαστη εικόνα του.

ΠΗΓΗ: Overlap.gr