Ο οποίος είπε ότι δεν είναι Αμπράμοβιτς – όπως άλλωστε δεν είναι το 99,9999999% των κατοίκων της γης – αλλά πιστεύει είναι υγιής οικονομικά και έχει μεγάλη αγάπη για το ποδόσφαιρο. Οπως μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι του πλανήτη που ποτέ δεν ασχολήθηκαν να αγοράσουν τη Λάρισα.
Τα υπόλοιπα ήταν τα συνηθισμένα. Θα βάλουμε στη διοίκηση τα μέλη του ερασιτέχνη και τους οργανωμένους για να τους πάρει με το καλό, θα αξιοποιήσουμε το γήπεδο και θα φτιάξουμε το εμπορικό τμήμα. Μαζί με τα αισιόδοξα ότι το 2017 η Λάρισα θα παίζει στην Ευρώπη. Το οποίο με τη Λάρισα να παίζει στην Γ’ Εθνική είναι τόσο αισιόδοξο όσο να κλείσεις εστιατόριο μετά από ένα χρόνο στο Πεκίνο και αφού το έκλεισες, να ξεκινήσεις να πας με τα πόδια. Αυτό όμως που με μάγεψε στην ιστορία με τον Ολιβερ ήταν ένα βιντεάκι που παρουσίαζε το πρόγραμμα έτσι και αγοράσει την ομάδα. Το βιντεάκι ήταν η ίδια κάρτα που από τη μια μεριά είχε κόσμο και από την άλλη τα σημεία του προγράμματος Ολιβερ. Για να υπάρχει κίνηση σε κάθε αλλαγή ζούμαρε η κάμερα στην κάρτα όπως κάνανε στα παλιά σίριαλ της ΕΡΤ όταν τελειώνανε και μουσική υπόκρουση είχε κάτι σαν «κάρμινα μπουράνα» που το άκουγες και περίμενες να μπει ο Αντρέας στο ΣΕΦ. Το ωραίο όμως ήταν το κείμενο στο σημείο για την επικοινωνία. Ξεκινάει με το «Εισάγουμε νέες δράσεις επικοινωνίας με την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών». Το διαβάζεις και σκέφτεσαι ο άνθρωπος το λιγότερο θα εφαρμόσει νέες τεχνικές διαδραστικής νανοτεχνολογίας. Θα πετάει ο οπαδός μπουκάλι από την κερκίδα θα πετυχαίνει τον παίκτη και θα του γυρνάει πίσω. Και οι νέες τεχνολογίες του Ολιβερ είναι «Ιντερνετ, τηλεόραση, mobile εφαρμογές, συμμετοχή παικτών σε εκδηλώσεις, επανασχεδιασμός μασκότ, επιβράβευση ιδεών, προώθηση σχέσεων με ξένες ομάδες». Το μόνο που δεν έγραψε είναι ότι σκοπεύει να φέρει την επαναστατική μέθοδο του ηλεκτροφωτισμού των γηπέδων.
Επειδή όμως ήρθε ο καινούργιος δεν πρέπει να παραμελούμε τους παλιούς, καλούς επενδυτές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οπως τον Αλέξη Κούγια που αν μπει στον Αρη θα έχει πετύχει το διαστημικό ρεκόρ να είναι ο πρώτος άνθρωπος του ποδοσφαίρου που έγινε πρόεδρος σε πέντε επαγγελματικές ομάδες. Γιατί τα γατάκια θυμούνται ότι έχει γίνει πρόεδρος στον ΠΑΣ και την Παναχαϊκή και ότι ήταν αντιπρόεδρος στον Ηρακλή αλλά μόνο οι πραγματικοί μελετητές της πορείας του Κούγια θυμούνται την εβδομάδα που ήταν πρόεδρος στην ΑΕΚ και την ενίσχυσε με τον Αλέξη -όχι τον εαυτό του, αλλά αυτόν που έπαιζε στον Απόλλωνα- και τον Θοδωρή Κεφαλά.
Οι δηλώσεις του Κούγια στον Arena για να εκτιμηθούν πρέπει να διαβαστούν ολόκληρες. Αλλο ότι τα συστημικά Μέσα και οι Πρετεντέρηδες τις πνίξανε. Πιθανόν τις πνίξανε επειδή ζητάνε από τον Μαρινάκη να αναζητήσει «τις διαδρομές και τις αξίες των ανθρώπων του ποδοσφαίρου». Κάτι που αν σημαίνει ότι πρέπει να ρωτάει τον Κομπότη «Ποια είναι η γνώμη σου για την πραγματική φιλία ;» και τον Αρβανιτίδη «Η διαδρομή σου στους διαδρόμους τον σούπερ μάρκετ είναι ένα μοναχικό ταξίδι μέσα στον εαυτό σου;» πριν το ματς με τη Γιουνάιτεντ που έχει τις σκοτούρες του θα τον στραβώσει άσχημα.
Ενα ερώτημα βέβαια είναι ότι σε ένα σημείο ο Κούγιας λέει «Είναι αλήθεια πως εδώ και καιρό εκλεκτοί άνθρωποι της οικογένειας του Αρη θέλουν να ηγηθώ μιας προσπάθειας...» και σε άλλο «Εγώ δεν μπορώ να πάω έτσι, αλλά πρέπει να μου το ζητήσουν» αλλά κάποια στιγμή πρέπει να ξεκολλάμε από τις ασήμαντες λεπτομέρειες που χαλάνε την ομορφιά του ποδοσφαίρου.

ΠΗΓΗ: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS