“Πάρε τριάντα χιλιάρικα και κάνε ό,τι καταλαβαίνεις». Τριάντα χιλιάδες, όχι φυσικά ευρώ, αλλά παλαιές δραχμές, σαν αυτές που ξανάρχονται ολοταχώς στην ταλαίπωρη Ελλάδα. Τόσες μου δικαιολόγησε η αλήστου μνήμης Απογευματινή, για να πάω στο φάιναλ-φορ της Γάνδης το 1988. Εκατό σημερινά ευρώ, σκάρτα, για να αγοράσω αεροπορικό εισιτήριο, να πληρώσω τέσσερις νύχτες ξενοδοχείο, να φάω, να πιω και νηστικός να κοιμηθώ.

Και φυσικά να στείλω λεπτομερείς ανταποκρίσεις, με φαξ, με τηλέφωνο ή με ταχυδρομικό περιστέρι. "Ξά'σου", που λένε και στο χωριό μου.

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα στο gazzetta.gr

Ευρωλίγκα