Ο Ολυμπιακός διαμαρτύρεται για την διαιτησία και βγάζει ανακοίνωση, με τα επιχειρήματα του. Η πλευρά της ΑΕΚ επικεντρώνει και αυτή στην διαιτησία μετά το τέλος του αγώνα, με σαφή αναφορά και σε προηγούμενα «επεισόδια του έργου». Κάπου εκεί εμπλέκονται και «τρίτοι» μέσω κύκλων, «τιτιβισμάτων» και ποσταρισμάτων. Και δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, αλλά συνέχεια από τα προηγούμενα (που θα έλεγε και κάποιο τηλεοπτικό σήριαλ) με άλλους πρωταγωνιστές στους αντίστοιχους ρόλους. Σε αυτό το κακοπαιγμένο σήριαλ του Ελληνικού ποδοσφαίρου, όπου κανείς δεν δείχνει διάθεση να αφήσει να πέσει κάτι κάτω.
 
Είπε κανείς για το γεγονός ότι μέχρι να έχουμε τις αποβολές και τα λοιπά, για 45 λεπτά το ματς ήταν τραγικό; Ο Ολυμπιακός που ήταν καλύτερος έχει ουσιαστικά 2 φάσεις όλες και όλες; Η ΑΕΚ καμμία; Ότι ο Πογιέτ δεν δικαιώθηκε με το 4-3-3 της αρχής, αλλά και ο Σίλβα δεν αντέδρασε στην αλλαγή του σχηματισμού μετά το 30; Ότι κάποιοι ποδοσφαιριστές μέσα στο γήπεδο έκαναν κάποια μαρκαρίσματα, που ξεφεύγουν από τα όρια του «σκληρού» και αγγίζουν εκείνα του αντιαθλητικού (που μπορεί να κόψει καριέρες); Γενικά κάποιος μπόρεσε με ψυχραιμία να σταθεί στην «αγωνιστική ανάλυση» και να μην παρασυρθεί από την διαιτητο-λαγνεία; Όχι. Αρκούσε η φάση του Μποτία για να σκεπάσει οτιδήποτε άλλο. Και μετά το πέναλτυ η «διαιτητο-κουβέντα» και μόνο αυτή, να είναι και πάλι στο επίκεντρο. Και ανάλογα με το ποια πλευρά «υπηρετεί» ο καθένας (είτε σαν φίλαθλος, είτε σαν παράγοντας, είτε σαν υπάλληλος) να επιχειρηματολογεί με σθένος.
 
Προσοχή. Δεν υποστηρίζω την ουτοπική θέση, ότι δεν πρέπει να μιλάς για διαιτητικές αποφάσεις. Προφανώς και όχι. Και αυτές καθορίζουν την εικόνα ενός αγώνα. Και πολλές φορές καθορίζουν και αποτελέσματα. Στην περίπτωση του ποδοσφαίρου μας όμως, έχουμε φύγει από αυτό. Το «άλλοθι» του διαιτητικού λάθους δεν υφίσταται για κανέναν. Όποιος τολμήσει να πάρει θέση, κατηγορείται για «υπάλληλος» του «εχθρού». Αυτό είναι αρρώστια. Συνολικά του οργανισμού, που λέγεται Ελληνικό ποδόσφαιρο.
 
Την πρώτη φορά, που ο "χαμένος" θα αποδεχόταν την ήττα του, με χαμηλούς τόνους δίχως να ρίξει όλο το βάρος στην διαιτησία, θα έλεγα ότι θα μπορούσαμε να ελπίσουμε. Βέβαια όσο οι ίδιοι οι σύλλογοι, και κυρίως οι παράγοντες τους, δεν κατεβάζουν το θερμόμετρο και τους τόνους της αντιπαράθεσης, ακόμη και αν χρειαστεί να παραβλέπουν και τα διαιτητικά λάθη, δεν θα διορθωθεί το παραμικρό. Το παραπάνω κείμενο μπορείτε να το κρατήσετε. Και στο επόμενο ντέρμπυ απλά να αλλάξετε τα ονόματα των ομάδων. Μέσα θα πέσετε και πάλι.

Πηγή: pamesports.gr