sportdog dog

Η πιο όμορφη ΑΕΚτζού μιλά στον Sportdog (ΦΩΤΟ)

Η πιο όμορφη ΑΕΚτζού μιλά στον Sportdog (ΦΩΤΟ)
06.04.2016 - 18:45

Είναι νέα, οπαδός της ΑΕΚ και πρώην φροντιστής σε ομάδα, όπου τα αποδυτήρια τα είχε... σούζα. Η Αναστασία Ξανθοπούλου μιλά στον Sportdog για την Ένωση και την εμπειρία της στο ποδόσφαιρο. Ποιόν παίκτη του Δικεφάλου πάει με... 1000;

Παλαιότερα οι γυναίκες δεν ασχολούνταν καν με το ποδόσφαιρο. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου όμως και πλέον όχι μόνο υπάρχουν γυναίκες που βλέπουν και κατανοούν την μπάλα, αλλά εργάζονται και σε ομάδες! Ο σκύλος ανακάλυψε γυναίκα που έχει εργαστεί σε ποδοσφαιρική ομάδα ως φροντιστής. Ο λόγος για την Αναστασία Ξανθοπούλου, η οποία είχε αυτό το πόστο στην ΑΕΚ Καβάλας.

Η 28χρονη μίλησε στον σκύλο για την εμπειρία της από τον χώρο του ποδοσφαίρου και πως διατηρούσε πάντα σε τάξη τα αποδυτήρια της ομάδας που εργαζόταν. Δεν παρέλειψε όμως να μιλήσει για την Original ΑΕΚ, την οποία υποστηρίζει από μικρή. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες της, η Αναστασία είναι κούκλα ζωγραφιστή, οπότε είναι εύλογο το ερώτημα, πώς της φέρονταν οι ποδοσφαιριστές. Αυτήν την απάντηση και άλλες πολλές θα πάρετε στη συνέντευξη που έδωσε στον Sportdog.


Παρακολουθείς την ΑΕΚ;

«Από μικρό παιδί...Η τρέλα μου με την ΑΕΚ ξεκίνησε από ένα ματς που έβλεπα και μου είχε κάνει εντύπωση ο Ηλίας Ατματσίδης.. Αργότερα ο Ντέμης Νικολαΐδης έγινε ο αγαπημένος μου. Ασχολήθηκα κι εγώ με τον αθλητισμό και ξεχώρισα σε αυτούς τους ανθρώπους την αγάπη για αυτο που έκαναν...φουλ ΑΕΚ λοιπόν...».

Ποιον παίκτη από την ΑΕΚ πας με 1000;

«Από το ροστερ φέτος θα έλεγα Μανταλο...Νομίζω, ότι έχει να δώσει πολλά ο συγκεκριμένος παίχτης».

Έχεις διατελέσει φροντιστής σε ποδοσφαιρική ομάδα, την ΑΕΚ Καβάλας. Πώς ήταν η εμπειρία σου σε αυτό το πόστο;

«Εϊναι πολλές εμπειρίες όχι μία... Είναι πολύ βασικό το ότι αυτή η ομάδα είναι σε τοπικό επίπεδο που σημαίνει, ότι αν δεν την αγαπας δεν αποδιδεις... Ακτός από το πόστο του φροντιστή που έχει απαιτήσεις είχα να κάνω και με τις ακαδημίες που είναι βασικό κομμάτι, γιατί αφορά την εξέλιξη της ομάδας. Σε αυτή τη θέση πρέπει να υπάρχουν αγάπη, υπομονή, πειθαρχία και οι βασικοί κανόνες που πρέπει να ακολουθούν τα παιδιά μικρότερης ηλικίας.... Στο κομμάτι αυτό ήμουν αυτή που φώναζε για το πως θα μπουν στα αποδυτήρια, στο θέμα καθαριότητας. Ηταν πραγματικά τρία γεμάτα χρόνια....και πήρα αγάπη και από τις μικρότερες ηλικίες».

Ήταν εύκολο σε μία γυναίκα να εκτελεί καθήκοντα φροντιστή σε ανδρική ομάδα;

«Αρχικά μπορώ να πω, όχι. Μπήκα ξαφνικά στο πόστο αυτό γιατί ξεκίνησα στην ομάδα σαν υπεύθυνη συνδρομών στην ακαδημία και βοηθούσα με τις χορηγίες της ομάδας... Όλο αυτό με την αντρική ομάδα ήρθε στην πορεία. Προσαρμοστηκα άνετα και γρήγορα όμως. Θέλει τρόπο σε όλα... Και είμαι της άποψης ότι όλα γίνονται, αν το θέλεις».

Οι ποδοσφαιριστές πώς σου συμπεριφέρονταν; Επειδή είσαι ωραία κοπέλα, υπήρχε, για παράδειγμα, φλερτάρισμα;

«Μου φέρονταν με απόλυτο σεβασμό, θα έλεγα. Δεν υπήρχαν πειράγματα και νομίζω, ότι αυτό έχει, να κάνει με τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα που έχεις. Εκτός από αυτό όμως στα αποδυτήρια είχα πολύ καλά παιδιά ευτυχώς».

Κανένα αστείο περιστατικό από παιχνίδι σου έχει μείνει στο μυαλό;

«Διάφορα περιστατικά. Ανάποδα φάουλ, ανύπαρκτα, πέναλτι, κάρτες, διαιτητής να λέει μαλάκα τον παίχτη και τετοια. Φυσικά γελάς με όλα αυτά αλλά μέχρι ένα σημείο. Έχει τύχει η ομάδα να παίζει τόσο καλά και να χάνει από διαιτησία. Εκεί για μένα σταματούσε και το γέλιο. Να σε κράξω γιατί δεν έπαιξες, ΟΚ. Να σε βλέπω στεναχωρημενο γιατί τα έδωσες όλα και δεν πήρες τίποτα δεν το δέχομαι.Δεν ήθελα να βλέπω κατεβασμένα πρόσωπα στην ομάδα. Εκεί ερχόταν η στεναχώρια. Δεν μου αρέσει η αδικία. Από ευτράπελα, κάτι που με έκανε και γέλασα ήταν σ ένα ματς που έκανε σουτ παίχτης μας και λόγω της λάσπης που είχε στη γραμμή στο τέρμα κόλλησε η μπάλα εκεί και χάσαμε το γκολ. Στο τοπικό γίνονται σκηνικά γενικά, γι αυτό και δεν πήρα ποτέ και τα παιδιά μου στο γήπεδο. Το καλό είναι ότι η ΑΕΚ Καβάλας ξεχώριζε. Ήμασταν σχεδόν πάντα με το σταυρό στο χέρι που λένε. Ήσυχοι».

Ποδόσφαιρο έχεις παίξει ποτέ;

«Όπως οι περισσότεροι στην παιδική μας ηλικία. Εμένα με έβαζαν τερματοφυλακα στη γειτονιά (γέλια). Τίποτα παραπάνω όμως».

Τώρα πώς περνάς τη ζωή σου;

«Όσο ήμουν στην ομάδα δεν ασχολήθηκα με κάτι άλλο γιατί έπρεπε να είμαι αφοσιωμένη και δεν υπήρχε και χρόνος....Θα συνεχίσω στον ιδιωτικό τομέα από δω και πέρα...Δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο στην καθημερινοτητα μου. Ζω ήσυχα και με βασικό παράγοντα τους φίλους,προσπαθώ να δίνω νόημα στην κάθε μέρα που περνάει».

Ποια είναι τα όνειρα και τα σχέδιά σου για το μέλλον;

«Νομίζω ότι είναι η εποχή του "κυνηγητού". Διανύουμε μια πολύ δύσκολη εποχή οπότε δεν κάνω ούτε όνειρα ούτε σχέδια. Προσπαθώ για το καλύτερο κάθε μέρα για να είμαι καλά».