Αριέλ Ιμπαγάσα: Ξεκινάμε με τον Αργεντινό καθώς είναι με διαφορά ότι ποιοτικότερο διαθέτει ο Ολυμπιακός στα χαφ. Ξέρει... καντάρια μπάλα, βγάζει μπαλιές-διαβήτη και παρά τα χρόνια του και την καταπόνηση που έχει από τους τραυματισμούς τρέχει ακόμα και να μαρκάρει.

Η κλασική του θέση είναι εκείνη του επιτελικού χαφ, σε έναν ελεύθερο ρόλο πίσω από τον επιθετικό. Μπορεί να δώσει βοήθειες και ως εσωτερικός χαφ στην μεσαία γραμμή. Στο μυαλό του Ζαρντίμ όσο αντέχει θα είναι βασικός. Καλύτερο άλλωστε δεν έχει...

Πάολο Μασάντο: Αποκτήθηκε και ως... αντί-Ιμπαγάσα, όμως επί της ουσίας δεν μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο. Ο Πορτογάλος είναι καθαρά παίκτης του άξονα. Είναι ο ποδοσφαιριστής που θα αγωνιστεί μπροστά από τα αμυντικά χαφ. Θα κρατήσει μπάλες, θα οργανώσει παιχνίδι και θα πιέσει όσο χρειάζεται.

Έχει κυρίως δημιουργικά και επιθετικα χαρίσματα. Ο Ζαρντίμ τον έβαλε και αριστερό χαφ, όμως είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να αποδώσει όπως πρέπει εκεί. Ο Μασάντο ανήκει στο κέντρο και εκεί μπορεί να δώσει πολλές και μεγάλες βοήθειες με την τεχνική του και την κατάρτισή του. Ποιοτικά είναι ο δεύτερος καλύτερος χαφ στο ρόστερ μετά τον Ιμπαγάσα.

Λιούμπομιρ Φέισα: Δοκιμάστηκε αρκετά ως αμυντικό χαφ και δέχθηκε ουκ ολίγη κριτική για τις εμφανίσεις του σε παιχνίδια προετοιμασίας. Ο Σέρβος όμως δεν είναι κλασικό αμυντικό χαφ. Είναι δημιουργικός μέσος.

Διαβάστε αναλυτικά στο gazzetta.gr