Εγώ ήμουνα αυτός που στις 7 Απριλίου, με αφορμή την ανατρεπτική είσοδό του στον αγώνα του Ολυμπιακού στα Περιβόλια – όπου μετέβαλε άρδην μια ομάδα που… σχεδόν δεν βλεπόταν, σε ελκυστική, σύγχρονη και αποτελεσματική, μέσα σε λίγα λεπτά! – έγραφα υπό μεταφορική έννοια και αναγκαία υπερβολή προκειμένου να εξυμνήσω τα σπουδαία κατορθώματα και τις ικανότητες αυτού του τόσο χαρισματικού εγκεφαλικού μέσου, ότι μήπως θα ήταν φρόνιμο να σκεφτούν στο λιμάνι να… βαλσαμώσουν τον Ιμπαγάσα;

Καθόσον πλησιάζει όμως η ώρα της μεγάλης και δύσκολης απόφασης του Μίτσελ και της διοίκησης της ΠΑΕ – η οποία θα πράξει βασιζόμενη αποκλειστικά στην εισήγηση του Ισπανού τεχνικού – για την τύχη του Αργεντινού «μάγου», οφείλουμε να βάλουμε τα υπέρ και τα κατά του «Κάνιο» στη ζυγαριά. Ακόμα κι αν χρειαστεί να γίνει κάποιος «κακός», κρίνοντας αυστηρά μια τόσο ισχυρή ποδοσφαιρική προσωπικότητα σαν αυτή του Αργεντινού.

Είναι όμως αναπόφευκτη η σκληρή κριτική και, ιδίως, για τον προπονητή των «ερυθρολεύκων» που έχει την καυτή πατάτα στα χέρια, καλούμενος να καταλήξει οριστικά, λίγα 24ωρα μετά τον τελικό του Κυπέλλου, αν του «κάνει» ή όχι ο παίκτης, στο χτίσιμο της νέας ομάδας για την επόμενη χρονιά.

Θα προσεγγίσω το θέμα Ιμπαγάσα από δύο σκοπιές. Από αυτήν του Μίτσελ και ακολούθως από τη δημοσιογραφική, του «τρίτου» του «απέξω ματιού».

Στο Ρέντη προμηνύεται καλοκαίρι θερμό. Με τις αλλαγές στο ποδοσφαιρικό τμήμα να είναι πολλές και, πιθανώς, εκκωφαντικές ως προς κάποια πρόσωπα και περιπτώσεις. Η τελευταία επίσκεψη του προέδρου στο προπονητικό κέντρο είχε ξεκάθαρο μήνυμα προς την κατεύθυνση των παικτών.

Συνεπώς δεν χωράει αμφιβολία, ότι η ετυμολογία του όρου: «Νέα Ομάδα» θα βρει απόλυτη εφαρμογή. Από τα μέσα τούτου του μήνα, στον απόηχο του τελικού του ΟΑΚΑ, θα ξεκινήσει ο σχεδιασμός της επόμενης περιόδου, με πρωταρχικό κεφάλαιο τις εκκαθαρίσεις από το ρόστερ. Το πρώτο «κύμα ξεσκαρταρίσματος» δηλαδή, για εκείνους τους παίκτες, που με την ασφαλή γνώμη του Μίτσελ, είναι εντελώς εκτός πλάνων του. Το δεύτερο «φτυάρισμα» του Ισπανού προπονητή, θα γίνει επιστρέφοντας από το βασικό στάδιο προετοιμασίας όταν και θα έχει καταλήξει στη δεύτερη «φουρνιά» που δεν θα υπολογίζει για του χρόνου, οπότε και τα ονόματά της θα παραδοθούν στη διοίκηση για να ακολουθήσει η διαχείριση των «δανεισμών».

Ο Μίτσελ είναι γνωστό ότι αρέσκεται να δουλεύει με νέα παιδιά και χαμηλό μέσο όρο ηλικίας στην ομάδα. Διάθεση του είναι να επενδύσει στο νεανικό ταλέντο και να αναδεικνύει καινούργιους αστέρες. Οπότε, πολύ απλά, δεν τίθεται ζήτημα καν συζήτησης για τους «35 plus» παίκτες του δυναμικού (Μοντέστο, Πάντελιτς, αμφιβάλλω ακόμα αν θα παραμείνει τελικά μέχρι και ο Κάρολ, αν και η θέση του τερματοφύλακα δεν… πολυκοιτά χρόνια…).

Άλλη περίπτωση, ίσως πείτε, είναι και ο Αριέλ Ιμπαγάσα, αν και 37άρης του χρόνου!
Γιατί:
• Ένας είναι, αλλά… «Κάνιο»…
• Είναι ο «στρατηγός», το «μυαλό», ο «κατευθυντήριος νους» της ομάδας
• Ασύγκριτη κλάση, σπάνια ποδοσφαιρική ποιότητα που δεν βρίσκεις εύκολα στην αγορά ή θα είναι πανάκριβη ως μεταγραφή
• Τεράστια η προσφορά και αφοσίωση του στην ομάδα, οπότε και μόνο από… σεβασμό στην εκπεφρασμένη επιθυμία του να συνεχίσει να παίζει στον Ολυμπιακό για ακόμη ένα χρόνο, πώς του χαλάει κανείς το χατίρι!

Σωστά όλα αυτά και πολλά επιπλέον που θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε γι’ αυτό τον σπάνιο ποδοσφαιρικό «πολύτιμο λίθο». Ωστόσο η ηλικία και το βιολογικό ρολόι δεν είναι ποτέ προσπελάσιμοι παράγοντες. «Ου γαρ έρχεται μόνο»…

Δεν πάει, αλλά… ας πάει ΠΑΟΚ

Ο Ιμπαγάσα είχε φέτος κάτι λιγότερο από 1,200 αγωνιστικά λεπτά. Κάπου 13 ματς, δηλαδή. Κι αυτά όχι ολόκληρα, ούτε συνεχόμενα (και στις τρεις διοργανώσεις συνολικά).

Οι μυϊκοί τραυματισμοί είναι πολλοί και συχνοί από πέρυσι. Στην τρέχουσα περίοδο ήταν αυξημένη η συχνότητα. Και η σοβαρότητα τους. Πνεύμα πρόθυμο, σαρξ αδύναμος… Ο άνθρωπος γοητεύει με την μπάλα στα πόδια. Σαγηνεύει τα πλήθη. Τον σέβονται και οι αντίπαλοι, υποκλίνονται οι εχθροί. Ωστόσο τα χρόνια πέρασαν… Και να μείνει ο Αριέλ δεν μπορεί να προσφέρει στον Ολυμπιακό, όχι μία φουλ σεζόν, αλλά ούτε μισή! Και μπορεί μεν να «μαγεύει» όταν παίζει, αλλά δεν μπορεί να έχει και την αμυντική λειτουργία που χρειάζεται (κι αυτό) να έχει, βάση της ισπανικής ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας (Βαλβέρδε, Μίτσελ).

Η ενίσχυση με επιτελικό χαφ είναι εντοπισμένη και προαποφασισμένη. Ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται να περιμένει να δει τι θα του βγει ο (μπαλαδόρος αλλά μικρός σε ηλικία για κουμάντο) Ντε Βινσέντι. Πέραν κάθε αμφιβολίας θα κινηθεί για έναν «αντί-Ιμπαγάσα».

Όσο δε για κάποιες, ελάχιστες «φωνές συνείδησης», που λένε ότι «είναι κρίμα να μην του ανανεώσουμε την εμπιστοσύνη μας και να τον πάρει ο Σαββίδης στον ΠΑΟΚ», έχω να πω δύο κουβέντες:

1) Ο «Κάνιο» είναι έξυπνος. Και έχει και δεσμούς με τον Ολυμπιακό. Πραγματικούς, όχι για τα μάτια του κόσμου. Δεν θα το δει κοντόφθαλμα το μέλλον του…

2) Αλλά ακόμα κι αν πήγαινε στον ΠΑΟΚ – ως έσχατη επιλογή του γιατί υπάρχει και η Μαγιόρκα και πάντα καιροφυλακτούν οι Άραβες – δεν τον θα τον είχαν «χάσει» οι πρωταθλητές. Ελεύθερο θα τον έχουν αφήσει και κάτω από πραγματικά ιλουστρασιόν διαζύγιο με μελλοντική προοπτική επανασύνδεσης. Υπό άλλες συνθήκες. Με άλλη συμφωνία, σε άλλο πόστο.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, με υγεία, αντοχές και προκοπή φίλοι μου