Εκεί που η καρδιά μας χτύπησε δυνατά για την αγάπη της ζωής μας. Και θα χτυπήσει ξανά. Αλήθεια αναρωτιέμαι ποια μάτια δεν θα δακρύσουν εκείνο το βράδυ. Και πόσες ώρες πριν θα είμαστε εκεί να γυρνάμε γύρω γύρω,  να θυμόμαστε, να μυρίζουμε, να αγκαλιαζόμαστε, να νιώθουμε ξανά ΑΕΚ. Γιατί από εκείνο τον μοιραίο Μάιο του 2003 τίποτα δεν είναι το ίδιο. Ποτέ δεν ήμασταν πλήρεις μέσα μας ακόμη και στις καλές στογμές που περάσαμε στο ΟΑΚΑ που δεν ήταν και πολλές. Και τώρα που αναθαρρήσαμε και βλέπουμε ξανά τον Ναό να μας χαμογελά μπορούμε να αφήσουμε ελεύθερη την ψυχή μας και να δεχτούμε όλοι μέσα μας πόσο διαφορετική είναι η ΑΕΚ για εμάς. Γήπεδο πάλι εκεί. Πρωτάθλημα πάλι εκεί.

Διαβάστε τη συνέχεια στο aek365

Ποδόσφαιρο ΑΕΚ SPORTS