Όταν η Γερμανία είχε τελειώσει τελευταία στον όμιλό της χωρίς να έχει πάρει βαθμό. Οι Γερμανοί πλακώθηκαν στην... οφθαλμοσκόπηση, συμπέραναν ότι το πρωτάθλημά τους πρέπει να εκγερμανιστεί και ενώ το 2000 οι βασικοί κάτω των 23 ήταν 6%, το 2010 είχαν φτάσει το 15%. Μια διαφορά που ο συντάκτης του άρθρου βρίσκει κολοσσιαία. Εδώ είναι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη λογική της Βόρειας Ευρώπης και την υστερία της Ελλάδας. Αν στην Ελλάδα αποφασίζαμε ότι πρέπει να κάνουν οι ομάδες ανανέωση, θα έπρεπε όλοι να είναι κάτω από τα 23. Τι λέω κάτω από τα 23; Κάτω από τα 19. Οπως είχε πει το 2008 ο Ντέμης Νικολαΐδης, που με τον Λυμπερόπουλο και κάνα δύο άλλους βετεράνους στο ρόστερ, για να βγει ο μέσος όρος όλοι οι υπόλοιποι θα έπρεπε να είναι κάτω από 16.

Για να είμαι δίκαιος, μετά ο Ντέμης το διόρθωσε και είπε ότι μέσος όρος πρέπει να είναι τα 21. Οπότε συγχωρεμένος να 'ναι. Οπως και συγχωρεμένος να είναι και ο Αλέξης ο Τσίπρας που σε αυτή τη συνάντηση της χαράς στην Κροατία είπε τη Ναόμι Κλάιν, Ναόμι Κάμπελ. Και είναι συγχωρεμένος γιατί το «Ναόμι» το έχει πάρει copyright η Κάμπελ. Ο,τι συμβαίνει και με το Ντέμης. Αν πεις Ντέμης το 2013, ποιον να εννοείς; Τον Ρούσσο; Ο οποίος υποθέτω ότι βρίσκεται στο εξωτερικό, αλλά ομολογώ ότι δεν ξέρω πού.

Το ίδιο και με τον «τίγρη». Αλλα ρεπορτάζ έλεγαν ότι ο «τίγρης» τελείωσε την επίσκεψή του στο γήπεδο της Γιουβέντους και επέστρεψε στην Ελλάδα και άλλα ότι συνέχισε το τουρ σε άλλα γήπεδα της Ευρώπης. Και κάποιος με μήνυμα μου θύμισε ότι το ενδιαφέρον του Μελισσανίδη για τα γήπεδα είναι παλιό. Το πρώτο γήπεδο που ασχολήθηκε ήταν πριν από 21 χρόνια το «Φίλιπς Στάντιουμ» της Αϊντχόφεν, όταν και πάλι τον είχε εντυπωσιάσει το πόσο κοντά ήταν οι κερκίδες στον αγωνιστικό χώρο.

Το γήπεδο της Γιουβέντους έχει το κάτι τις που τραβάει τις ελληνικές ομάδες. Πριν από ενάμιση μήνα είχαν πάει από τον ΠΑΟΚ οι «Τσιστιακόφ, Βρύζας, Γκοντσάρεβα στο Τορίνο για να συναντήσουν από κοντά τους αρμοδίους παράγοντες της Γιουβέντους, που έφτιαξαν ένα εξαιρετικό (υπερσύγχρονο) γήπεδο» όπως έγραφε και το ρεπορτάζ. Μόνο που τον Ιβάν δεν τον εντυπωσίασε ότι το γήπεδο είναι στρούγκα, όπως γράψανε για τον Μελισσανίδη, αλλά για το ότι «προσφέρει ασφάλεια σε όλους και θα είναι πολύ δύσκολο να γίνουν επεισόδια». Οι κερκίδες κοντά στον αγωνιστικό χώρο είναι πλεονέκτημα, αλλά δεν είναι και εγγύηση ότι μια ομάδα θα κερδίζει. Η Τούμπα, η πιο καυτή έδρα στα ελληνικά γήπεδα, δεν έχει τον αγωνιστικό χώρο δίπλα στις κερκίδες.

Ενα πρόβλημα με τα μικρά γήπεδα είναι οι οπαδοί. Οταν πάρουν στραβές με τη διοίκηση το κάνουν κόλαση. Οι σκηνές στη Λεωφόρο με τον Μπάκε δεν θα μπορούσαν να γίνουν σε άλλο γήπεδο. Τον Μελισσανίδη δεν υπάρχει λόγος να τον απασχολήσει, αλλά τον Αλαφούζο πρέπει να τον απασχολεί, καθώς η Λεωφόρος και με τον Φιλιππίδη και με τον Τζίγκερ έχει μια παράδοση σε στραβώματα. Και όπως φάνηκε στη συνέντευξή του στον σταθμό της 13 δεν μπαίνει στο γήπεδο με την πιο ήρεμη ατμόσφαιρα.   

Εκεί που πριν ξεκινήσουν τα πλέι oφ ο Χριστοβασίλης πάθαινε το επάρατο λαλά όταν κάποιος αμφισβητούσε τον φάκελο του ΠΑΣ, τώρα δέχεται ότι ο φάκελος ήταν ελλιπής και έστειλε στον Σαμαρά γράμμα να τον βοηθήσει με τα χρέη στο Δημόσιο. Η κατάλληλη κίνηση στην κατάλληλη εποχή... Θυμήθηκα τον Ανδρέα Δημητρέλο και τον Ντέμη Νικολαΐδη που πηγαίνανε στο Οικονομικών να μιλήσουνε με τον Σταϊκούρα, βγαίνανε με χαμόγελο ικανοποίησης και μετά από όλα τα χαμόγελα, τώρα περιμένουνε τα λεφτά του Ψωμιάδη, να πληρωθεί το Δημόσιο, να ησυχάσουνε.  

Λατρεύω το απόσπασμα της ανακοίνωσης του Χριστοβασίλη που ζητεί από τον Σαμαρά να παρέμβει στο υπουργείο για τον διακανονισμό των χρεών του ΠΑΣ. Το οποίο ακούγεται σαν ένα τηλέφωνο. Αλλά σημαίνει σε τρεις μέρες ο Σαμαράς να έρθει σε επαφή με την τρόικα, να συμφωνήσει η τρόικα, να βγει εγκύκλιος και να αλλάξουν τα έσοδα του κράτους. Και όλα αυτά όταν ο Χριστοβασίλης ήξερε ένα τετράμηνο ότι ο φάκελος του ΠΑΣ δεν περνάει.

Πηγή: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS