Οι άνθρωποι του Αγιαξ ζητούν λεφτά για τον Καστιγιόν, οι του Αμβούργου ζητούν λεφτά για τον Μπεργκ, το αυτό και με τον Φάλκενμπουργκ, με τον Μπόρεκ, με τον Κοροβέση και με όποιον άλλον δεσμεύεται με συμβόλαιο. Κι όσο για τους ελεύθερους, αυτοί προσπαθούν να εξαργυρώσουν την ελευθερία τους και το γεγονός  ότι όποιος τους αποκτήσει δεν θα χρειαστεί να αποζημιώσει κάποια ομάδα με περισσότερα χρήματα για κάθε χρόνο συμβολαίου. Αυτό κάνουν ο Μόρας, ο Κουτρουμπής, και άλλοι «στόχοι» -όχι όμως ο Καραγκούνης, που έχει άλλο σκεπτικό.

Η περίπτωση του Μπαϊράμι, που η ομάδα του αντί για χρήματα πήρε υψηλό ποσοστό μεταπώλησης, είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Ο Παναθηναϊκός λεφτά να δώσει δεν έχει, αλλά αυτό είναι πρόβλημα δικό του και όχι των ομάδων που έχουν παίκτες για τους οποίους ενδιαφέρονται οι «πράσινοι». Και μπορεί να ενδώσουν στο τέλος και να τους δώσουν με ένα συμβολικό ποσό ή με μεγάλο ποσοστό μεταπώλησης για να μην τους μείνουν αμανάτι και τους πληρώνουν χωρίς να παίζουν, αλλά μπορεί και να στυλώσουν τα πόδια και να τους «κρεμάσουν το δελτίο στον τοίχο». Οπως και να έχει, ο Παναθηναϊκός δεν έχει την ευχέρεια να περιμένει μέχρι τα μέσα ή τα τέλη Αυγούστου για να δει ποιος θα μείνει ελεύθερος εκείνες τις μέρες και να ψωνίσει τζάμπα, διότι με Ευρώπη ή χωρίς Ευρώπη πρέπει να κάνει μια σωστή προετοιμασία, έχοντας όλους ή σχεδόν όλους τους παίκτες διαθέσιμους από το ξεκίνημά της. Ο προπονητής είναι καινούργιος και πρέπει να τους γνωρίσει και να τους αξιολογήσει όλους από την αρχή, παλιούς και νέους, μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους και για να γίνει αυτό καλό θα είναι να δουλέψει μαζί τους από τις πρώτες μέρες.

Ετσι όπως πάει όμως το πράγμα, βλέπω τον Αναστασίου να ξεκινά προετοιμασία και να στηρίζεται θέλοντας και μη στον Φορναρόλι, τον Βελάσκεζ, τον Τοτσέ, τον Κουίνσι και σε διάφορους άλλους που τους έχουν πει να βρουν ομάδα και να φύγουν, αλλά  πού τέτοια τύχη... Διότι όπως ακριβώς λέμε ότι κανείς τελικά δεν μένει με το ζόρι, έτσι ακριβώς κανείς δεν φεύγει με το ζόρι. Κι αν δεν έχεις χρήματα ούτε για να πάρεις παίκτες, ούτε για να αποζημιώσεις και να διώξεις παίκτες, τότε ελπίζεις στην καλή σου τύχη, ώστε να σου χτυπήσει μια Λεβάντε την πόρτα για τον Κουίνσι, μια νεοφώτιστη γαλλική για τον «Μπουμ», μια από άλλο πλανήτη για τον Τοτσέ, μια από άλλο άθλημα για τον Βελάσκεζ και να ανασάνεις.

Πηγή: SportDay

Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός Superleague SPORTS