Η επαύξηση στην Ελλάδα που αντιστέκεται είναι προφανώς η Ελλάδα που (σύμφωνα με τον αμέσως επόμενο στίχο στο τσάμικο το οποίο ερμήνευσε ο Διονύσης Σαββόπουλος) επιμένει!

Κι ασφαλώς, όποιος δεν (το) καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατάει και πού πηγαίνει!

Ελκοντας μάλιστα την αφορμή από τα αθλήματα και δη τα αγωνίσματα στα οποία (αυτή η δόλια και κατατρεγμένη) Ελλάδα κατά μείζονα λόγο διέπρεψε, θα έλεγα ότι όποιος δεν καταλαβαίνει, κατά βάσιν δεν ξέρει πού πηδάει και πού πηγαίνει!

Το εννοώ αυτό διότι από τα 15 χρυσά μετάλλια που έδρεψε η Ελλάδα στη Μερσίνη τα εννέα κατακτήθηκαν σε αγωνίσματα στα οποία ο... πήδος είναι εκ των ων ουκ άνευ!

Ο Δουβαλίδης πηδάει τα εμπόδια, ο Μπανιώτης και η Λεδάκη πηδούν πάνω από τον πήχη, ο Τσάτουμας και η Πέρρα πηδούν στο σκάμμα, ο Σαμιλίδης και η Δράκου πηδούν στο νερό της πισίνας, ο Κοσμίδης και ο Πετρούνιας πηδούν στο ταπί της γυμναστικής...

...ενώ οι αθλητές και οι αθλήτριες που κατέκτησαν τα υπόλοιπα έξι χρυσά μετάλλια απλώς πήδηξαν από τη χαρά τους!

Στην προκειμένη περίπτωση, ο κανόνας είναι απλός και διαχρονικός: παρά την κρίση, το μνημόνιο, τις μειώσεις στις συμμετοχές, τις εκπτώσεις στους προϋπολογισμούς (των αθλητικών ομοσπονδιών) και την γκρίνια...

... οι Ελληνες και οι Ελληνίδες παραμένουν καλοί στο πήδημα!

Παραμένουν καλοί και σε άλλα αθλήματα και αγωνίσματα βεβαίως, αλλά στη φάση της Ψωροκώσταινας που διανύει η Ελλάδα κι ενώ αναζητεί «per mare, per terram» την αξιοπρέπειά της, το πήδημα μοιάζει με μια ιδανική εκτόνωση απ' όλα τα προβλήματα!

Ούτως ειπείν, ιδού η Μερσίνη, ιδού και το πήδημα!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά επειδή στο τραγούδι του ο Σαββόπουλος παραθέτει διάφορες χώρες, πόλεις και περιοχές, εδώ όντως χρειάζεται μια μικρή προσθήκη...

Ελασσόνα, Λιβαδειά, Μελβούρνη, Μόναχο, Αλαμάνα και Γραβιά. Αμέρικα, Βελεστίνο, Αγιοι Σαράντα, Εσκί Σεχήρ (λέει ο Νιόνιος) Μερσίνη (συμπληρώνω εγώ) και πάει λέγοντας...

Πάει λέγοντας στην κυριολεξία, διότι το καλοκαίρι είναι γεμάτο από αθλητικές διοργανώσεις στις οποίες, ανεξαρτήτως σπορ και τόπου διεξαγωγής, οι ελληνικές εθνικές ομάδες είναι αποφασισμένες να διατρανώσουν ακόμη την αντίσταση και την επιμονή τους!

Οι Μεσογειακοί Αγώνες, που ολοκληρώθηκαν προχθές, φιλοξενήθηκαν στη Μερσίνη, αλλά οι Τούρκοι τους ανέλαβαν από καραμπόλα: κανονικά και εάν δεν είχε ενσκήψει το οδυνηρό μνημόνιο, θα διεξάγονταν στη Λάρισα και στον Βόλο, αλλά μικρό το κακό!

Μικρό το κακό και μεγάλο το (οικονομικό) καλό, εάν κρίνω από τη σπουδή με την οποία η ελληνική πολιτεία είχε εκχωρήσει αυτό το δικαίωμά της, ώστε να αποφύγει τις μεγάλες δαπάνες...

Τους δώσαμε πίσω τους Αγώνες, πήγαμε στη Μερσίνη με τη μισή (από μια συνηθισμένη) αποστολή και αποδείξαμε πως είτε στον μυχό του Παγασητικού Κόλπου είτε στα παράλια του (παλιού ελληνικού) Ζεφυρίου, αυτή η θάλασσα είναι (και) δική μας!

Βασικά η Μεσόγειος θάλασσα, εξ ου και η λατινική ονομασία της ως «mare nostrum», ανήκει κατά παράδοση στους Ιταλούς, οι οποίοι στη Μερσίνη επιβεβαίωσαν αυτήν την επικυριαρχία τους σε αθλητικό επίπεδο, καθώς κυριάρχησαν στην τελική κατάταξη με 186 μετάλλια, εκ των οποίων τα 70 ήταν χρυσά, τα 52 ασημένια και τα 64 χάλκινα...

Δεύτερη κατατάχθηκε η οικοδέσποινα Τουρκία με 126, τρίτη η Γαλλία με 95, τέταρτη η Ισπανία με 82, πέμπτη η Αίγυπτος με 67 και έκτη η αφεντιά μας με 59 (15-18-26) μετάλλια που είναι πέντε λιγότερα από τα 64 (17-14-33) του 2009 στην Πεσκάρα...

Εκείνη ήταν η προ μνημονίου εποχή, στα χωράφια μας βόσκαγαν ακόμη οι παχιές αγελάδες και (για να επικαλεστώ δυο από τις ατάκες του Γιώργου Παπανδρέου στο περιβόητο διάγγελμα που απηύθυνε στις 23 Απριλίου του 2010 από το Καστελόριζο), δεν ξέραμε την τύφλα μας στον δρόμο προς την Ιθάκη και τα νερά μας ήταν ακόμη θολά κι αχαρτογράφητα!

Τρία χρόνια αργότερα η Ελλάδα μπορεί να κολυμπάει ακόμη σε θολά νερά και να μην έχει βρει τον μπούσουλα προς την Ιθάκη, αλλά τουλάχιστον σε αθλητικό επίπεδο βαστιέται καλά!

Λάθος: βαστιέται πολύ καλά, σίγουρα πάντως καλύτερα του αναμενόμενου!

Σε μια χθεσινή δήλωση του ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Σπύρος Καπράλος εκφράζει την υπερηφάνεια τόσο για τις επιτυχίες των αθλητών όσο και για το ήθος και τη συμπεριφορά τους και δεν έχει άδικο...

Πράγματι σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, ο ελληνικός αθλητισμός συνεχίζει να εκπροσωπεί επαξίως τη χώρα, να προσφέρει χαρές και συγκινήσεις στον κόσμο...

... και να στέλνει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι η πολιτεία οφείλει να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια κι όχι να υποχρεώνει την αθλητιώσα νεολαία να πληρώνει τα σπασμένα άλλων!

Αυτό είναι που λένε και κερατάς και δαρμένος!

Μ' αυτά και μ' αυτά, δεν ξέρω για τα υπόλοιπα επίπεδα, αλλά στον αθλητισμό σίγουρα η Ελλάδα και αντιστέκεται κι επιμένει και (για να μην ξεχνιόμαστε σε σχέση με τη σημειολογία) ακόμη πηδάει καλά!

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο SPORTS