Προσωπικά, ποτέ δεν έδινα δεκάρα για τα φιλικά της προετοιμασίας, ειδικά τα πρώτα, και δεν τα θεωρώ αξιόπιστα δείγματα, γι΄ αυτό που θα δούμε μέσα στη σεζόν. Απεναντίας, νομίζω πως όποιος τα παίρνει πολύ στα σοβαρά, κινδυνεύει να καταλήξει σε λανθασμένα συμπεράσματα. Ξέρω ότι είμαι εκτός… γραμμής, που τροφοδοτεί την κατάσταση τεχνητής ευφορίας, αλλά αυτό δεν μπορώ να το αλλάξω. Sorry, ε;

Τα ίδια έγραφα και πέρσι τέτοια εποχή (blog.paok24.com/?p=2346) και βεβαίως ενθυμούμαι πως κάποιοι σαν άλλες ρουβίτσες, έσκιζαν τα ρούχα τους πριν από 12 μήνες, με το εκπληκτικό ποδόσφαιρο που έπαιζε ο ΠΑΟΚ του Δώνη, που γρήγορα – γρήγορα είχε δείξει πόσο μεγάλη ομάδα θα κάνει τον ΠΑΟΚ και πόσο ωραίο ποδόσφαιρο θα παίζει. Ύστερα, ως γνωστόν, ήρθαν οι μέλισσες και τον Απρίλιο έφταιγαν οι παίκτες επειδή δεν ήξεραν – δε ρώτησαν, πόσο βαριά είναι η φανέλα. Τι πρωτότυπες καταστάσεις!

Εν πάση περιπτώσει, μετά από σχεδόν δύο γεμάτες εβδομάδες προετοιμασίας, έχω καλό προαίσθημα για τον ΠΑΟΚ της επόμενης σεζόν, χωρίς να το στηρίζω σε συγκεκριμένα πράγματα, που μπορεί να είδε κανείς στα δύο πρώτα φιλικά και χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω.

Η ομάδα φαίνεται να έχει έναν προσανατολισμό στο γήπεδο, σε κάποια διαστήματα έδειξε να δουλεύει ένα σωστό και συντεταγμένο πρέσινγκ με καλές αποστάσεις (κι αυτό δεν μπορείς να το ισχυριστείς με βεβαιότητα, γιατί συνέβη σ΄ ένα διάστημα, που ο ΠΑΟΚ έπαιζε με φρέσκια 11άδα κι η Κοπεγχάγη με την ίδια), έβαλε έστω κι ένα γκολ από μια φάση, που ξεκάθαρα δούλεψε για να τη βγάλει… Αν ψάξεις μπορεί να βρεις κι άλλα, αλλά το προαίσθημα, επειδή ακριβώς είναι προαίσθημα, δεν στηρίζεται ούτε σ΄ αυτά.

Ή μάλλον, μπορεί να στηρίζεται και σ΄ αυτά. Γιατί αυτά, είναι δουλειά του προπονητή. Υπάρχει γενικώς η αίσθηση, ότι στον πάγκο δεν κάθεται κανένα ΟΥΦΟ, που θα κοροϊδεύει την κοινωνία και θα προσπαθεί όλο το χρόνο να σε πείσει μαζί με τους συνεργούς του ότι «δεν είναι αυτό, που νομίζεις, αλλά κάτι που δεν μπορείς ακόμα να δεις και να καταλάβεις», αλλά ένας κανονικός προπονητής. Για την ακρίβεια, στον πάγκο κάθονται δύο κανονικοί προπονητές, γιατί κι ο Λόκχοφ προπονητής είναι. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν προπονητής της Φένλο, φέτος έγινε πάλι βοηθός του Στέφενς (όπως και στη Σάλτσμπουργκ).

Είχα πει κάποια στιγμή στο ραδιόφωνο ότι αν η επιλογή γίνονταν τον Μάρτιο, μπορεί να διάλεγα τον Ντομίνγκος ή και τον Προσινέτσκι (και αυτόν τον είδαν στην Κροατία, όπου πήγαν μέσω Μονάχου). Επειδή η επιλογή έγινε στις 13 Ιουνίου, θα διάλεγα κι εγώ τον Στέφενς. Επειδή όλα έγιναν λίγο καθυστερημένα φέτος, είναι ο χαρακτήρας και το ειδικό βάρος, που εγγυάται στο μέτρο του δυνατού, ότι όλα θα κυλήσουν χωρίς αναταράξεις.
Αυτές οι περιπτώσεις των προπονητών, βέβαια, συνήθως είναι δίκοπο μαχαίρι. Μιλάμε για προπονητές που έκαναν μια πορεία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο κι έρχονται προς τα τελειώματα σε μια χώρα και σε μια ομάδα, που έχουν κάθε λόγο να θεωρούν ότι είναι μικρότερη του βεληνεκούς τους.

Αυτούς τους προπονητές, πρέπει να τους κρατήσεις αναμμένη τη φλόγα, και να τους κάνεις να σου δώσουν το 100% τους. Να τους βρεις κίνητρο. Με τον Μπόλονι αυτό κράτησε έξι μήνες. Μετά το παράτησε, όταν σταμάτησε να του κάνει «κλικ» η κατάσταση, άρχισε να μαζεύει ήλιο και να απολαμβάνει την μελιντζάνα και το καρπούζι και συνεχίζει αυτή τη στάση ζωής στα Εμιράτα.

Ο Στέφενς αυτή τη στιγμή μας δημιουργεί καλό προαίσθημα και το στοίχημα είναι να τον κάνει ο ΠΑΟΚ να μείνει αφοσοιωμένος σ΄ αυτή την αποστολή του. Είναι κάτι που σκεφτόμουν από τη μέρα, που τον προσέλαβε. Και δεν το σκέφτηκα τυχαία. (Θυμήθηκα και τον Μπόλονι). Νομίζω ότι είναι μια πολύ σημαντική προϋπόθεση για να κυλήσει καλά αυτή η σεζόν. Να μη χαθεί ο προσανατολισμός του Ολλανδού. Δεν είναι εύκολος άνθρωπος. Να το ξέρετε. (Αλλά σ΄ αυτό το επίπεδο, ποιος είναι;)

Και το παράξενο στην περίπτωση του Στέφενς, είναι πως αυτό το προαίσθημα μας το δημιουργεί, χωρίς να έχει γίνει οβιδιακή μεταμόρφωση στο ρόστερ. Βάλτε τα κάτω, ποιοι έφυγαν και ποιοι ήρθαν. Έτο – Σκόνδρας, Βίτορ – Σίλντενφελντ, Κουμάλο – Λόπεθ (αυτούς επίτηδες τους έβαλα μαζί), Σπυρόπουλος – Σταφυλίδης, Φωτάκης – Τζιόλης, Λούκας – Καμαρά. Δεν πιστεύω ότι η ζυγαριά γέρνει κάπου δραματικά.

Για να επιστρέψω στην ουσία και στα δεδομένα, διότι αυτά έχουν σημασία, στις 23 Ιουλίου ο ΠΑΟΚ θα παίξει με την Νις στην Τούμπα. Εκείνο το βράδυ, θα έχουμε ένα αξιόπιστο δείγμα, για τον ΠΑΟΚ που θα δούμε στα πρώτα ευρωπαϊκά παιχνίδια και γενικότερα στο ξεκίνημα της σεζόν. Τότε θα μπορούμε να μιλάμε με στοιχεία. Μέχρι τότε, νά ‘χαμε, να λέγαμε…

Στο διάστημα, που μεσολαβεί, ο Στέφενς θα έχει την ευκαιρία να σβήνει και να διορθώνει στον πίνακα που έχει μπροστά του, να βάλει και τον Λούκας στο πνεύμα της ομάδας και πάνω – κάτω μ΄ αυτό το ρόστερ, να ετοιμάσει την ομάδα, που θα διεκδικήσει την πρόκριση στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά, βλέπουμε.

Υ.Γ. 1. Όπως πληροφορήθηκα υπάρχουν κάποιοι στην Αυστρία που… γελάνε με κάποια πράγματα που διαβάζουν. Καλό αυτό, διότι ως γνωστόν, το γέλιο μακραίνει τη ζωή. Αρκεί, βεβαίως, να κρατάει και να μην βγαίνει ξινό. Γιατί οι ίδιοι γελούσαν και πέρσι το καλοκαίρι στην Ολλανδία, αλλά όταν στέρεψαν τα παραμύθια κι έπεσαν οι μάσκες, γνώρισαν όλες τις υπόλοιπες εξόδους της Τούμπας, εκτός της κεντρικής.

Υ.Γ.2. Εγώ πάλι γελάω, ή μάλλον χαμογελάω, όποτε σκέφτομαι τον Αβραάμ Λίνκολν. Είναι ο ήρωάς μου. Το «μπορείς να ξεγελάσεις λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο, αλλά όχι όλους για πάντα», το βλέπω συχνά μπροστά μου.

Πηγή: paok24.com 

Ποδόσφαιρο Superleague ΠΑΟΚ SPORTS