Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα διαβάζοντας τη συνέντευξη που έδωσε στο «Goal News» και στην οποία δήλωσε ευθαρσώς ότι «θα φτάσουμε το καράβι εκεί όπου πρέπει»!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά προφανώς το λιμάνι στο οποίο θα καταλήξει ο πλους του Παναθηναϊκού δεν (μπορεί να) είναι τα Κύθηρα, διότι αυτά, όπως τραγούδησε κι ο συχωρεμένος ο Μητροπάνος, «ποτέ δεν θα τα βρούμε, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής»!

Ανοίγω εδώ μια παρένθεση, καθότι οι βίοι των «αιωνίων» εκτός από αντίθετοι είναι και παράλληλοι: την ώρα, λοιπόν, που ο Αναστασίου λίγο προτού γυρίσει από τη Γάνδη δήλωνε μετά βεβαιότητος ότι «το καράβι θα φτάσει στον προορισμό του», ο άρτι αφιχθείς στο Ζέεφελντ, Μίτσελ, καλούσε τον δικό του καραβοκύρη να παραγγείλει ένα καινούργιο βαπόρι!

Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα (στην προκειμένη περίπτωση) από τη δήλωσή του ότι «θέλουμε ποδοσφαιριστές σε όλες τις γραμμές, μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις χρειαζόμαστε πάνω από έναν»!

Οπα, ρε μεγάλε!

Δεν ξέρω εάν και κατά πόσο θα ανταποκριθεί ο Μαρινάκης σε αυτή την παραγγελιά του Ισπανού προπονητή, αλλά ως ασχολούμενος με τη ναυτιλία ο πρόεδρος του Ολυμπιακού ξέρει καλά πως το καράβι να 'ναι καλά κι από καπεταναίους άλλο τίποτε!

Αστειεύομαι, αλλά αναρωτιέμαι εάν και ο Μαρινάκης θα έχει την ίδια όρεξη για πλάκα, διαβάζοντας τις απαιτήσεις του Μίτσελ, ο οποίος μάλιστα διευκρίνισε ότι «αυτές είναι γνωστές στη διοίκηση από τον Απρίλιο»!

Είπε και κάτι άλλο ενδιαφέρον ο προπονητής του Ολυμπιακού στην προχθεσινή συνέντευξή του: υποφέρει, λέει, στις προετοιμασίες κι αυτό το κουσούρι του έχει μείνει από τότε που ήταν παίκτης...

...οπότε, μιας και όλη η κουβέντα γίνεται με θαλασσινούς και ναυτιλιακούς όρους, εάν συνεχίσει να περνάει άσχημα σε αυτή τη φάση της δουλειάς του, μπορεί να το ρίξει στην αλιεία!

Αυτό είναι που λένε, δεν βρέχεσαι, που δεν βρέχεσαι, δεν πας για ψάρεμα!

Του Αναστασίου πάλι δεν ξέρω εάν του αρέσει το ψάρεμα, αλλά απ' ό,τι φαίνεται γουστάρει να απλώνει τα δίχτυα του κι ό,τι πιάσει: θα προπονήθηκε μάλλον σε αυτό το χόμπι παιδιόθεν στη λίμνη της (γενέτειράς του, της) Αρτας...

Απλώς επειδή τώρα μεγάλωσαν οι δουλειές του και μαζί οι ευθύνες του, ελπίζει ότι ο δικός του Παναθηναϊκός δεν θα καταντήσει σαν το γιοφύρι της Αρτας...

...που, όπως λέει και το παλιό δημώδες άσμα, «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν»!

Βεβαίως, για να είμαι δίκαιος, το γιαπί του Αναστασίου οικοδομείται πάνω σε ερείπια και, μολονότι ουδείς γνωρίζει πού φτάνει ο πάτος του βαρελιού, το βλέπω κομματάκι δύσκολο να πηγαίνει ο Παναθηναϊκός χειρότερα απ' ό,τι στην περσινή σεζόν!

Ούτως ειπείν, ο Αναστασίου μπορεί να κάθεται για πρώτη φορά στην πλώρη ενός καραβιού, αλλά τον έχω άξιο να το οδηγήσει σε ασφαλή νερά και να μη ναυαγήσει κι αυτός, όπως οι προκάτοχοί του...

Παρεμπιπτόντως, την ώρα που ο Γουλής έγραφε τη συνέντευξη του Αναστασίου, ελάμβανε χώρα η κλήρωση του πρωταθλήματος της Super League που είναι και η μόνη έννοια του Παναθηναϊκού, καθότι Ευρώπη γιοκ!

Ορθώς σκεπτόμενος και φρονίμως ομιλών, ο προπονητής του Παναθηναϊκού δεν έταξε λαγούς με πετραχήλια, ούτε -για να μείνω στο θαλασσινό mood- υποσχέθηκε ότι θα μετατρέψει εν μία νυκτί το περσινό σαπιοκάραβο σε υπερωκεάνιο!

Βεβαίως ως ασχολούμενη με ναυτιλιακές επιχειρήσεις η οικογένεια των Αλαφούζων έχει τις άκρες της, αλλά είναι προφανές πως για να ξαναγίνει ο Παναθηναϊκός «Queen Mary», εκτός από καλά ναυπηγεία, χρειάζεται και μια σταθερή φιλοσοφία...

Αυτό δεν το βγάζω από το μυαλό μου, αλλά το διάβασα στη συνέντευξη του Αναστασίου και είναι μια άποψη που κάθε άνθρωπος των σπορ την επικροτεί και την υπερθεματίζει: «Δεν είναι δυνατόν να δουλεύουμε σε συγκεκριμένα πράγματα επί μήνες και ξαφνικά να τα αλλάζουμε. Αυτό δεν βοηθάει ούτε τον παίκτη ούτε την ομάδα. Θα βαδίσουμε με την ίδια λογική και αυτήν θα ακολουθήσει και η ακαδημία μας. Ολοι θέλουν ο σύλλογος να έχει μια... παναθηναϊκή φιλοσοφία, να προχωρήσει και να χτίσει πάνω σε αυτήν».

Περί τούτου δεν χωρεί αμφιβολία, άλλωστε ο Αναστασίου γαλουχήθηκε σε μια χώρα στην οποία το δικό του ευκταίο αποτελεί μια συνηθισμένη ρουτίνα: σε ολόκληρη την Ολλανδία και δη στον Αγιαξ όλοι οι παίκτες κάνουν την ίδια προπόνηση, παίζουν με το ίδιο στυλ και εμπεδώνουν την ίδια κουλτούρα...

Το αν και κατά πόσο θα πάρει σάρκα και οστά η προσδοκία του προπονητή του Παναθηναϊκού θα φανεί προϊόντος του χρόνου και κυρίως όταν (για να μην παρεκκλίνω από το πνεύμα του προλόγου και τον ναυτιλιακό χαρακτήρα της υπόθεσης) θα πιάσουν οι μεγάλες φουρτούνες και το καράβι θα πρέπει να συνεχίσει αταλάντευτο τον πλου του και να πιάσει λιμάνι...

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός Superleague SPORTS