Μία πρώιμη αποτίμηση

Σε πρώτη φάση, μετά από δώδεκα μέρες μαζί με την ομάδα στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας, μπορώ να πω πως υπάρχει ηγέτης και αυτός είναι ο Στέφενς. Και αυτόν πρέπει να αναλύσω αρχικά.
Η προπόνησή του δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σύγχρονη, αλλά μήπως άλλα είναι αυτά που έχουν ουσία σε μία ομάδα; Ναι, δεν εντυπωσιάστηκα όπως στη πρώτη προετοιμασία του Σάντος, αλλά μήπως ο Πορτογάλος είχε το αβαντάζ να δουλέψει δύο μήνες μέσα στο καλοκαίρι αφού δεν είχε αγωνιστικές υποχρεώσεις στην Ευρώπη; Ο Ολλανδός δεν έχει τέτοια αβάντα.
Ένας φίλος, μου είχε πει όταν κλείσαμε τον Στέφενς πως πρώτα δουλεύει πολύ τη φυσική κατάσταση και μετά μπαίνει στο τακτικό κομμάτι της ομάδας. Στο πρώτο σκέλος δικαιώνεται, γιατί η βάση αυτού του βασικού σταδίου είναι η φυσική κατάσταση και η τακτική δουλεύεται κυρίως σε θεωρητικό επίπεδο και όχι με το στυλ σταματώ την προπόνηση για να δώσω κατευθύνσεις.
Θα δούμε πως και αν θα μπει στο κομμάτι της τακτικής στο μέλλον, απλά σε πρώτη φάση υπάρχουν οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις τις οποίες ο Στέφενς θέλει να αντιμετωπίσει ποντάροντας σε άλλα στοιχεία.
Αν κάνω μία υποθετική ενδεκάδα, χωρίς να θέλω να προκαταβάλω κάτι και να θίξω κανένα παιδί από αυτά που παλεύουν για τη θέση, θα καταλάβετε όλοι γιατί ο Στέφενς δεν ποντάρει τόσο στη τακτική.
Στο τέρμα ο Χακόμπο που είναι καλός με τα πόδια όταν η ομάδα παίζει ψηλά. Στα δεξιά ο Σκόνδρας, στόπερ Κατσουράνης – Βίτορ, αριστερό μπακ Λίνο. Αν εξαιρέσουμε τον Σκόνδρα που τακτικά δεν είναι κακός αλλά πάσχει σε επίπεδο παραστάσεων, οι άλλοι νιώθουν πολλά από τακτική. Ο Βίτορ είναι από τη σχολή της Μπενφίκα που αν μη τι άλλο το μαθαίνουν σωστά το τόπι.
Στα χαφ, ας υποθέσουμε πως θα είναι οι Λάζαρ – Τζιόλης. Κανένα τακτικό θέμα. Μπροστά τους ο Βούκιτς και πάμε στις πλευρές. Ο Λούκας λέω θα είναι ο ένας, με τη σημερινή εικόνα ο Γεωργιάδης ο άλλος. Και εκεί τακτικά δεν έχουμε θέμα. Όποιος από τους δύο να παίξει φορ, πάλι δεν έχουμε θέμα.
Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών που θα παίξουν στα πρώτα παιχνίδια, έχουν γνώση τακτικών θεμάτων σε υψηλό επίπεδο, δε χρειάζονται πολλά πολλά. Φυσική κατάσταση χρειάζονται και κίνητρο. Και το δεύτερο δεν είναι μόνο αυτό της πρόκρισης αλλά και του να πείσουν τον προπονητή τους πως αυτοί πρέπει να παίζουν.
Έτσι κι αλλιώς, σε τόσο μικρό διάστημα τι τακτική να δουλέψεις και πώς να μη μπερδευτεί η ομάδα;
Πάμε στα πρόσωπα ανά θέση. Ξεκινώντας από τους τερματοφύλακες.

Θεωρώ πως ο Γλύκος πάει καλύτερα από τον Χακόμπο, αλλά ο Ισπανός θα παίξεις. Είναι τερματοφύλακας αγώνων και εκεί εμφανίζεται με μεγαλύτερη συγκέντρωση. Δεν τον είχα ξαναδεί σε προετοιμασία, αλλά αυτό το συναίσθημα μου βγάζει. Η άποψή μου για τον Γλύκο είναι γνωστή, την έχω καταγράψει και στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή, αν φύγει ο Καρνέζης από τον Παναθηναϊκό, παίζει βασικός σε όλες τις ελληνικές ομάδες πλην του ΠΑΟΚ. Ο Γιακουμής, έφτασε στα 25 και δεν έχει πάρει ευκαιρίες. Κάνει καλή προετοιμασία, αλλά δεν ξέρω πλέον αν είναι καλό για αυτόν το ότι μένει στον ΠΑΟΚ. Και αυτός παίζει σε πολλές ομάδες Σούπερ Λίγκας βασικός.
Στα δεξιά μπακ, ο Σκόνδρας με τον Κίτσιου βρίσκονται στη προετοιμασία, σήμερα ήρθε και ο Κωνσταντινίδης. Τον Σκόνδρα τον ξέραμε, εμφανίζεται κουρασμένος όπως όλοι τελευταία και χθες δεν ήταν καλός. Είμαι σίγουρος πως θα πάει καλά, απλά δεν ξέρω ποιο είναι το ταβάνι του και αν θα μπορέσει να ακολουθήσει την εξέλιξη του ΠΑΟΚ.
Για τον Κίτσιου, θεωρώ πως είναι μία έξοχη ιδέα του ΠΑΟΚ να του δώσει έστω και καθυστερημένα ποδοσφαιρική ταυτότητα και θα δώσει μάχη – από την εικόνα που βλέπω – με τον Κωνσταντινίδη για τις περισσότερες δυνατές συμμετοχές.

Στα στόπερ, έχουμε τους Λόπεθ, Βίτορ και Κατσικά, αλλά και τον Κατσουράνη. Πλέον κανένας δεν κράζει βέβαια, γιατί το να βγάλεις γλώσσα στον Στέφενς αυτή τη περίοδο δε σε κάνει επαναστάτη – του κώλου – αλλά υποψήφιο για κλωτσοπατινάδα στη πρώτη ευκαιρία.
Ο Κατσούρ πάει καλά και αν συμβιβαστεί με αυτή την ιδέα θα κάνει παπάδες. Δεν είναι εύκολο, αλλά μπορεί να το κάνει για το καλό της ομάδας αλλά και το δικό του γιατί σε αυτή την ηλικία που είναι θα πάρει επιπλέον χρόνια στον σύλλογο παίζοντας στην άμυνα.
Μεγαθήρια τύπου Λόταρ Ματέους συμβιβάστηκαν σε αυτή την ιδέα, γιατί να μην το κάνει και ο Κατσούρ; Δεν είναι υποτιμητικό αν η ομάδα είναι δυνατή και μπορεί να υποστηρίξει το δημιουργικό της παιχνίδι από πίσω με την ποιότητά του.

Ο Βίτορ νομίζω πως υπερτερεί τον υπολοίπων σε ταλέντο, ταχύτητα, με την τεχνική να είναι ατού του Κατσικά που κάνει μία πολύ καλή – αθόρυβα – προετοιμασία. Ο Λόπεθ, έχει καλές τοποθετήσεις, αλλά και αυτός τώρα στη κούραση πάνω δημιουργεί κάποια ερωτηματικά.
Στο αριστερό μπακ, ο Λίνο σε φάση τοτέμ που βρίσκεται δεν κινδυνεύει, ενώ ο Σπυρόπουλος ξεκίνησε καλά, βρήκε ωραίο κλίμα και το ερωτηματικό αφορά τις συμμετοχές που θα κάνει. Όσο καλύτερος είναι, τόσο περισσότερες ανάσες θα πάρει ο Βραζιλιάνος και τόσο πιο αποδοτικός θα είναι ο ΠΑΟΚ στη θέση. Ο μικρός ο Ποζατζίδης, έχει στοιχεία, έχει θράσος, χρειάζεται όμως το χρόνο του.

Στα αμυντικά χαφ υπάρχει ένα δίδυμο που εγώ λέω πως ξεχωρίζει σήμερα. Και αυτό είναι του Λάζαρ με τον Τζιόλη το οποίο είναι και το μοναδικό που δε χρειάζεται τον Κάτσε. Οι δύο πρώτοι δένουν καλά, μάλλον λόγω χαρακτηριστικών, όμως σε οτιδήποτε άλλο συμβεί μπαίνει μέσα ο Κάτσε. Πχ, Κάτσε – Γκαρσία, Κάτσε – Κατσουράνης. Μαζί Γκαρσία με Κατσουράνη δεν πρόκειται να δούμε ποτέ.

Υπάρχει και ο Τζανδάρης, που είναι ευχάριστη εικόνα και εγώ θα τον κρατούσα στο ρόστερ γιατί απλούστατα έχω Γκαρσία στα 37 του που σημαίνει προσεκτική διαχείριση, Κατσουράνη που μπορεί να παίζει και πίσω, άρα με μία απουσία θα αποτελεί την κάλυψη. Και το παιδί αυτό, πήγε αδιαμαρτύρητα για δανεισμό, γύρισε πιο ώριμο και δεν έβαλε τον μπαμπά του να βρει κανέναν ραδιοφωνικό παραγωγό να κάνει μπουρδέλο την ομάδα γιατί δεν τον κράτησαν.

Στους μεσοεπιθετικούς έχουμε θέμα. Εκεί ο Λούκας είναι όαση ποιότητας, ο Βούκιτς το ίδιο και σίγουρα θα χρειαστεί και άλλος παίκτης. Εμένα μου αρέσει – κόντρα στο ρεύμα – ο Γεωργιάδης γιατί ξέρω πως αν φύγει από μέσα του το βλάχικο έχει στοιχείο να παίξει ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου. Δηλαδή όταν μάθει να δίνει μπάλα σε σωστούς χρόνους και να κινείται συνεχώς, μπορεί να κάνει ζημιές πολλές. Κάνει καλή προετοιμασία, αλλά ακόμη δεν του έχω εμπιστοσύνη.

Για τον Σεκού, όπως και κάθε Αφρικανός που πέρασε από αυτή την ομάδα, αρκεί να ρολάρει. Πέρυσι χρειάστηκε τέσσερις μήνες για να βρει ρυθμό και έκανε πολύ καλά πλέι οφ. Τώρα, έχοντας λίγες μέρες είναι η αλήθεια με την ομάδα, παρουσιάζει ένα πολύ κακό πρόσωπο. Θα συνέλθει, πολύ δύσκολα όμως μέχρι τα πρώτα επίσημα. Ο Πόποβιτς βελτιώθηκε σε σχέση με πέρυσι, αλλά άμα δεν κάνει παιχνίδια στη Σούπερ Λίγκα άμεσα θα μείνει στάσιμος και πρέπει ο ΠΑΟΚ να πάρει μία απόφαση. Ή τον κρατάει αλλά του δίνει και δέκα παιχνίδια ή τον δίνει δανεικό. Ο Δεληγιαννίδης είναι μικρός ακόμη έχει χρόνια μπροστά του και πάμε στο φαινόμενο Λόρενς.

Μπορεί να παίξει εξάρι, μπορεί πλευρά, μπορεί δεκάρι, τίποτα από αυτά όμως στο επίπεδο που χρειάζεται ο ΠΑΟΚ. Το πρόβλημά του δεν έχει να κάνει με τη διάθεση, τον επαγγελματισμό ή ότι άλλο χρεώνεται δεξιά κι αριστερά. Έχει να κάνει με την ουσία που σπάνια βγαίνει στο παιχνίδι του. Ο ΠΑΟΚ τον κρατάει ,έχει μία λύση σε πολλές θέσεις και από τον Ιρλανδό εξαρτάται το που θα κινηθεί η απόδοσή του.

Τέλος πάμε στα φορ. Ο Σαλπιγγίδης και ο Κλάους ουσιαστικά διεκδικούν μία θέση. Το 4-4-2 δεν θα του δούμε για πολύ πιστεύω. Αν πάρουμε άμεσα παίκτη που να παίζει πίσω από τα φορ ή στις πλευρές, οι δυο τους θα δώσουν μεγάλη μάχη. Εντωμεταξύ ο Κλάους δεν πάει καλά, τη στιγμή που ο Σάλπι δείχνει ανακουφισμένος από τις διακοπές που έκανε. Άκρη σε αυτό το θέμα δε βγάζω, ας το κάνει ο Στέφενς. Τόσα λεφτά παίρνει που λέει και ένας πρώην φίλος.

Με λίγα λόγια, θεωρώ πως η ομάδα θα βγάλει την άκρη της. Δεν ξέρω αν θα περάσει στην Ευρώπη ή τι θα κάνει άμεσα, αλλά αυτό που χρειάζεται είναι να λειτουργήσει σωστά όλο το οικοδόμημα, μέσα σε αυτό και ο Τύπος που η κατάντια του τελειωμό δεν έχει.

Προς συναδέλφους λοιπόν. Αυτό το κυνήγι της είδησης έχει όρια. Δεν είναι κακό να αποδεχτείς πως μία μέρα δεν έβγαλες ένα θέμα. Συμβαίνει.
Αυτή η βλακεία με τα ονόματα που δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά επαφή, έχει καταντήσει κουραστικό. Και το χειρότερο, δημιουργεί ανισσοροπία στον οργανισμό ΠΑΟΚ αφού ο κόσμος αρχίζει να έχει τεράστιες προσδοκίες.

Το να γραφτούν ονόματα όπως του Γκιουρκίφ, του Λούτσο Γκονζάλες, του Κάσερες και άλλων πολλών, αγγίζει τα όρια της ηλιθιότητας και της επικινδυνότητας, αφού ξεκάθαρα πλέον φαίνεται πως δεν απασχολεί τους κυρίους η ισορροπία που πρέπει να βρεθεί στον σύλλογο μετά από μία σεζόν γεμάτη αναταραχές.

Επειδή μας παίρνει όλους η μπάλα, βγάλτε τον σκασμό και σοβαρευτείτε. Η ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ είναι τεράστια και θα πρέπει τα πάντα να κινούνται γύρω από αυτόν τον στόχο.

Πηγή: paok24.com