Τουλάχιστον κέρδισε Τζιόλη

Με την Μέταλιστ ήταν ο κορυφαίος παίκτης του δικεφάλου. Ώριμο παιχνίδι, κοντρολαρισμένος, ψύχραιμος. Πολύ μεστό παιχνίδι.

Μην ξεχνάμε, μάλιστα, πώς δεν βοήθησε μόνο ανασταλτικά, αλλά και στην επίθεση βγάζοντας μια, δυο εξαιρετικές μπαλιές. Η πάσα – λουκούμι στον Γεωργιάδη, απ’ αυτόν προήλθε.

Ο Τζιόλης, λοιπόν, ήταν αυτός που κρατούσε το κέντρο. Έκοβε κι έραβε. Και σίγουρα έδειξε ότι είναι ένας παίκτης που ο Στέφενς μπορεί να ποντάρει πάνω του.

Θύμισε, μάλιστα, εκείνο το διάστημα που είχε πάει στην Βέρντερ και είχε ξεκινήσει τότε πολύ καλά.