Οταν τον Ιούνιο του 1975 ο Πελέ έκανε την ποδοσφαιρική υφήλιο να απορεί, δεν υπήρχα ούτε καν σαν σκέψη στην κούτρα του πατέρα μου. Λίγοι απ' την πιο σύγχρονη γενιά ηλεκτρονικών αναγνωστών που χειρίζονται το ίντερνετ ζούσαν εκείνη την περίοδο. Ηταν τότε που στο στάδιο «Τζάιαντ» της Νέας Υόρκης συνωστίζονταν ο Μικ Τζάγκερ, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, η Νταϊάνα Ρος και ο Χένρι Κίσινγκερ. Ολοι αυτοί για να θαυμάσουν από κοντά το μεγαλύτερο event του «Μεγάλου Μήλου» από την «Pop culture» του Αντι Γουόρχολ και μετά.

Πελέ, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Κάρλος Αλμπέρτο και ο επιθετικός που λατρεύτηκε περισσότερο στην ιστορία της Λάτσιο, ο Τζιόρτζιο Κινάλια (σ.σ.: οι οπαδοί της Λάτσιο απειλούσαν ότι θα τον απαγάγουν, για να μην ταξιδέψει στην Αμερική) έκαναν τα δικά τους και έβαζαν στον χάρτη του ποδοσφαίρου τους άμπαλους ερασιτέχνες Γιάνκηδες. Ολοι μαζί μετά, οι διάσημοι οπαδοί και οι διάσημοι παίκτες, κατέληγαν να τα πίνουν μαζί με τους Γουόρχολ, Ελτον Τζον, Λίζα Μινέλι στο ξακουστό Studio 54 που έσφυζε από πάρτι, γυναίκες, γκέι και ναρκωτικά. Ηταν η εποχή του Κόσμου της Νέας Υόρκης.

Διαβάστε το υπόλοιπο αφιέρωμα στο gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS