ΙΔΟΥ λοιπόν πώς επανέρχεται για μια ακόμα φορά το αγωνιώδες και αναπάντητο διά μέσου των αιώνων ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν άλλο παιχνίδι να βλέπεις, άλλο παιχνίδι να μεταδίδει ο εκφωνητής κι άλλο παιχνίδι να διαβάζεις την άλλη μέρα το πρωί στις εφημερίδες. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το Ολυμπιακός-Αντερλεχτ. Αφορά όλα τα παιχνίδια των ελληνικών ομάδων όταν παίζουν με ξένες.

Επίσημα και φιλικά. Βάλτε να πάνε, λοιπόν, πήγανε: «Φανταστικά φορ» Βάις, Τσόρι, Σαβιόλα, Κάμπελ. «Τετράγωνο αστέρων... δαίμονες». «Καρέ του Θρύλου». «Φωτιά και λαύρα... τέσσερα κόκκινα βέλη». «Μπροστά φωτιά... άλλος Ολυμπιακός». Αυτά ήταν τα πρωτοσέλιδα. Και ποια είναι η πλάκα; Η πλέον συγκρατημένη και μετριοπαθής προσέγγιση του ματς έγινε από το επίσημο σάιτ του Ολυμπιακού: «Ανεβάζει στροφές, βγάζει ποιότητα» ούτε θριαμβολογίες ούτε διθύραμβοι. Ισως αυτοί ξέρουν κάτι παραπάνω.

Πώς γίνεται όμως να βλέπουμε το ματς τέσσερις νοματαίοι εκ των οποίων οι τρεις βέριταμπλ Ολυμπιακάρες και στο δεύτερο ημιχρόνιο να χασμουριόμαστε και κουνιόμασταν από τη θέση μας για να μην μας πάρει ο ύπνος; Εκεί λοιπόν που στο προηγούμενο φιλικό ο Ολυμπιακός δεν βλεπότανε, ήταν για πέταμα και ο Μίτσελ για τον πούλο, έγινε μιράκολο κι η ομάδα έβγαζε φωτιές. Υπερβολές. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη. Καταρχήν να πούμε ότι στο φιλικό με την Αντερλεχτ ο Ολυμπιακός έπαιξε με την εν δυνάμει βασική ενδεκάδα.

Χωρίς πειράματα και χωρίς αλλαγές από το 30'. Οτι έβγαλε κάποιες φάσεις μπροστά τις έβγαλε. Να συμφωνήσουμε επίσης ότι σε κάποιες περιπτώσεις άλλαζε την μπάλα με ταχύτητα. Για «φανταστικό ποδόσφαιρο» όμως και για «φωτιά και λαύρα» ούτε λόγος. Κι είναι φύσει αδύνατον μια ομάδα με τέσσερις καινούργιους ποδοσφαιριστές στην τετράδα της επίθεσης να είναι έτοιμη και μονταρισμένη στις 7 Αυγούστου. Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, θέλει και χρόνο και δουλειά. Κι αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο: Αν θα μπορέσει ο Μίτσελ να δουλέψει και να φτιάξει μια καλή ομάδα. Καλύτερη από πέρυσι.

Κι όταν μάλιστα οι μεταγραφές συνεχίζονται και δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Χθες ήρθε αυτός ο Τόρες για τα άκρα της άμυνας, ενώ είναι σε εκκρεμότητα το θέμα του αμυντικού χαφ. Τι είδε τώρα η ταπεινότητά μου σ' αυτό το 1-0; Τα θετικά τα είπαμε, όπως κι ότι αυτός ο Σαλίνο εμφανίστηκε βελτιωμένος. Από και πέρα: Χωρίς σωστή τακτική συμπεριφορά ο Κάμπελ. Απαράδεκτος ο Βάις στη φάση που είναι ξεμαρκάριστος συμπαίκτης του για να σκοράρει και δεν του δίνει την μπάλα. Οταν φαίνεται δηλαδή ότι πρόκειται για νοοτροπία και όχι για λάθος επιλογή. Εμφανώς ανέτοιμος ο Τσόρι. Με δίδυμο Φέισα-Μανιάτη στα αμυντικά χαφ και ανασταλτικά υπάρχει πρόβλημα και η μπάλα δεν βγαίνει γρήγορα μπροστά.

Μια από τα ίδια ο Χολέμπας να ξεχνάει να γυρίσει πίσω με αποτέλεσμα να κόβει σαν τελευταίος μέσα στην περιοχή από αριστερά ο Βάις. Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός όσο πέρναγε η ώρα ξεφούσκωνε. Είπαμε όμως ακόμα είναι νωρίς. Και για πανηγύρια και για γκρίνια. Θα ολοκληρωθεί το ρόστερ, θ' αρχίσουν τα επίσημα παιχνίδια και ειδικά αυτά του Τσάμπιονς Λιγκ και θα ξυρίσουνε τον γαμπρό. Κι επειδή ποτέ δεν ξεχνάω τι έγραφα χθες, σε ό,τι έχει να κάνει με τον Μίτσελ, περιέγραφα και ερμήνευα την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Σε συνδυασμό με εσωτερική πληροφόρηση. Αυτά.

Είναι δύσκολη απόφαση να πάρεις δανεικό ποδοσφαιριστή µε ρήτρα συµµετοχής

ΕΙΠΑΜΕ και παραδίπλα ότι αυτός ο Κάµπελ δεν ήταν καλός τακτικά. Δεν είχε σωστές τοποθετήσεις δηλαδή. Αλλες φορές ήταν αρκετά έξω στα πλάγια κι άλλες συνέκλινε πολύ µέσα. Και στις επιλογές του όταν είχε την µπάλα στα πόδια, δεν ήταν ξεκάθαρος. Δεν µπήκε δηλαδή στο παιχνίδι. Θα τον ξαναδούµε και θα τα ξαναπούµε. Είτε έτσι, όµως, είτε αλλιώς σ' αυτές τις περιπτώσεις µε τους δανεισµούς προκύπτει ένα ζήτηµα. Ειδικότερα όταν υπάρχει η ρήτρα από την Αρσεναλ ότι ο Κάµπελ πρέπει να κάνει σαν βασικός µίνιµουµ 26 παιχνίδια. Επειδή σε αυτήν περισσεύει, στον δίνει για να παίξει.

Γι' αυτό και σε δεσµεύει µε ρήτρες. Καταρχήν µε τον Βάις από αριστερά βασικό και αναντικατάστατο και τον Κάµπελ από δεξιά βασικό βρέξει χιονίσει, τον Φετφατζίδη και τον Ολαϊτάν για να ξεκινάνε στην ενδεκάδα να τους ξεχάσουνε. Πάµε τώρα στα δύσκολα. Είναι σαφώς δύσκολη απόφαση να πάρεις δανεικό ποδοσφαιριστή µε ρήτρα συµµετοχής. Εναν 21χρονο Κοσταρικανό, µε παραστάσεις σχετικά µε συµµετοχές στη βασική ενδεκάδα από τη Λοριάν. Κι αν δεν βγει; Το ρίσκο σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι τεράστιο. Να σου δεσµεύει δηλαδή θέση βασικού ένας δανεικός. Δεν ξέρω ποιος εισηγήθηκε αυτή τη µεταγραφή. Η λογική λέει ότι αυτός µάλλον είναι ο Ισά, που θα ήξερε τον παίχτη από τη Γαλλία. Θέλει όµως άντερα και κότσια για να πάρεις τέτοια απόφαση. Το ρίσκο και ειδικότερα σε µια οµάδα του επιπέδου του Ολυµπιακού είναι µεγάλο.

Το βαρόµετρο στον Παναθηναϊκό θα είναι οι ξένοι

ΜΕΓΑΛΗ, υπέρµετρη θα έλεγα αισιοδοξία και στον Παναθηναϊκό. Από ένα ψευτοφιλικό µε τη Λάτσιο. Με την οµάδα να φτιάχνει στην επίθεση όλη κι όλη µία φάση. Το γύρισµα του Ντίνα µέσα στην περιοχή στο δεύτερο ηµίχρονο. Μια φάση ακόµα βγήκε από λάθος των αντιπάλων αµυντικών κι άλλη µια µε το σουτ του Ντίνα έξω από την περιοχή. Καλές εντυπώσεις άφησαν κάποιοι από τους πιτσιρικάδες Ελληνες, αλλά το βαρόµετρο, για το αν θα τσουλήσει ή όχι εφέτος ο Παναθηναϊκός, δεν θα είναι ούτε ο Ντίνας ούτε ο Μαρινάκης. Θα είναι οι ξένοι. Οι υποτιθέµενοι έµπειροι. Αυτοί θα κληθούν να σηκώσουν το βάρος.

Ο Σίλντενφελντ, που τον ξέρουµε από τον ΠΑΟΚ, είναι ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής µε προσωπικότητα. Προσωπικά δεύτερο που να µε πείθει δεν έχω δει ακόµα. Ο Μέντες είναι ακούνητος, ο Νάνο από την Πονφεραντίνα της Σεγούντα Ντιβισιόν, λίγα πράµατα αυτός ο Μπαϊράµι και ο Μπεργκ, που έχει καλές συστάσεις, έχει να παίξει έξι µήνες. Μπορεί όλοι αυτοί να είναι φτηνοί σε σχέση µε τα παλτά του Φερέιρα, αλλά το θέµα είναι αν θα βοηθήσουνε. Τι ψάρια θα πιάσουνε. Αυτοί θα είναι το βαρόµετρο για τον Παναθηναϊκό. Δεν θα είναι ο Καρέλης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το δεύτερο µέρος των διακοπών του Αντζελο µήπως είναι (µετά τη Μύκονο) ο Κορυδαλλός;

Τέλος καλό, όλα καλά µε τον Ηλιάδη. Οπως είπε και ο δικηγόρος του, «ο άνθρωπος είχε κάποιες ατυχίες πριν από είκοσι χρόνια».
-Observer

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο Superleague SPORTS Ολυμπιακός