Οι καλές ομάδες φαίνονται στα δύσκολα. Εκεί, στην Ολλανδία ο Ατρόμητος δεν ήπιε νερό, μολονότι έφτασε μία ανάσα από την πηγή, ωστόσο κέρδισε τις εντυπώσεις. Μπορεί, κάλλιστα κάποιος να πει, ότι έπαιξε δίχως άγχος σε εκείνο το δεύτερο ματς κόντρα στην Άλκμααρ, ωστόσο, μπορεί και να είχε προκριθεί αν δεν υπήρχε εκείνη η άτιμη... φωτιά και διακοπή. Μπορεί... Το γεγονός ότι δεν έμεινε στα «αν» και τα «μπορεί» σαφώς είναι στα θετικά του, καθώς προχώρησε στο βασικό στόχο του, που είναι το πρωτάθλημα και (στη συνέχεια) το Κύπελλο. Τα πρώτα δείγματα που δείχνει ως ομάδα, τόσο στα επίσημα ματς, όσο και στα φιλικά, είναι θετικά. Δείχνει πάθος, ωριμότητα, ποιότητα, σκοράρει εύκολα. Που είναι όμως καλύτερος φέτος ο Ατρόμητος και τι θετικό κρατάει από πέρυσι;

1. Επίθεση. Με την προσθήκη του Δημήτρη Παπαδόπουλου ο Ατρόμητος φαίνεται ότι έχει αρχίσει να ρολάρει επιθετικά, σε έναν τομέα που για περίπου δύο χρόνια αντιμετώπισε πρόβλημα. Θυμηθείτε πέρυσι επί Μπάγιεβιτς η ομάδα ήταν σφιχτή, αλλά μπροστά, είχε προβλήματα. Μεγάλο ρόλος εκτός από την προσθήκη του Παπαδόπουλου έχει παίξει και η άνοδος του Στέφανο Ναπολεόνι, αυτού του Ιταλού δαίμονα, που μπορεί να ανοίξει άμυνες και στη μέρα του, μπορεί να δημιουργήσει πολλά ρήγματα σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Αυτό έγινε και κόντρα στον Άρη, όσο και έναντίον της Άλκμααρ στην Ολλανδία. Σε ανοδική πορεία βρίσκεται και ο Θανάσης Καραγκούνης που εκτός από κάποιες περίφημες ενέργειες και περίτεχνα γκολ, βγάζει σταθερότητα στο παιχνίδι του.

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

Ατρόμητος Ποδόσφαιρο Superleague SPORTS