Ο Μπουρούσης ο Τουρκοφάγος. Και όχι μόνο αφού μέχρι τώρα παίζει σπουδαία και δείχνει καλύτερη νοοτροπία. Ο Σλούκας που μαζί με τον Περπέρογλου αποτελούν με πολύ μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους τις μεγαλύτερες και πιο ευχάριστες εκπλήξεις της Εθνικής ομάδας, ο Παπανικολάου που είναι ο ορισμός του παίκτη της ομάδας, ο Νικόλας, ο Ζήσης, που είχε ένα λόγο παραπάνω να παίξει με τους Τούρκους, για να αφαιρέσει το άγχος από τον συγκάτοικό του Σπανούλη.

Όλα οι παίκτες της Εθνικής χθες, έκαναν step up και όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί από τον Αντρέα Τρινκιέρι, το κενό του Σπανούλη, που δεν μπορεί κανείς παίκτης να το καλύψει μόνος του, πρέπει να συμπληρωθεί από όλους τους υπόλοιπους. Όπως ακριβώς κι έγινε. Θα περιμένω τη λήξη του τουρνουά για να αποκαλύψω τι αισθάνθηκα βλέποντας την Εθνική ομάδα.

Είναι νωρίς ακόμα. Παρόλα αυτά και διαβάζοντας σε όλα τα σάιτ τις αναλύσεις και κρίνοντας ότι στους παίκτες έχει αναγνωριστεί το μεγαλείο που επέδειξαν χθες, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί συνολικά, θα ήθελα να ασχοληθώ με τον τύπο που κάθεται στον πάγκο. Αυτόν που λοιδορήθηκε στο ξεκίνημα, για τον .εθνικό μας σταρ για τον άνθρωπο με την αστεία φάτσα όπως έλεγαν ή έγραφαν πολλοί φίλοι που δεν μπορούσαν να εξοικειωθούν με το παρουσιαστικό του Τρινκιέρι. Κι όμως ο Ιταλός μέχρι τώρα είναι και πρέπει να γίνει αποδεκτός ως ο άνθρωπος που κατευθύνει με μαεστρία την Εθνική στα τρία πρώτα παιχνίδια.

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

 

Μπάσκετ SPORTS