Για τον φετινό Παναθηναϊκό τα αποτελέσματα δεν έχουν σημασία;

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Αντώνη Κατσαρό.

Γράφτηκε πολύ- ως θετική διαπίστωση- πριν την αποστολή του Παναθηναϊκού στα Χανιά. Ότι, αφού η «πράσινη» αμυντική γραμμή με τους Καπίνο, Μαρινάκη, Τριανταφυλλόπουλο και Ρισβάνη στο αρχικό σχήμα, κατά τα 4/5 θα προέρχεται από τις ακαδημίες της ομάδας, αυτή είναι τεράστια επιτυχία του συλλόγου, ας αναρωτηθούμε τα αυτονόητα.

Για τον εφετινό Παναθηναϊκό τα αποτελέσματα δεν έχουν σημασία;

Ο κόσμος «οφείλει» να αποδέχεται οποιαδήποτε εμφάνιση, έχοντας ως μοναδικό κριτήριο τις εμπειρίες που απέκτησαν οι ποδοσφαιριστές του ;

Η εξ ορισμού δύσκολη αποστολή για το παιχνίδι με τον Πλατανιά, όσο κι αν…διανθίζεται από τέτοια σχόλια δεν παύει να είναι μία ακόμη «μάχη», η οποία δεν μπορεί παρά να αποτελεί κριτήριο για τους παίκτες, τον προπονητή και τη διοίκηση, ανάλογα με την εμφάνιση και το αποτέλεσμα στο γήπεδο. Τα υπόλοιπα είναι κουβέντα για να περνάει η ώρα και να καλύπτονται οι αδυναμίες της ομάδας.

Η απειρία των παιδιών που χρησιμοποιούνται τέτοια ώρα σε τόσο υψηλό επίπεδο, για εκείνα όχι για το πρωτάθλημα, είναι αδύνατον να μην τα
«κάψει» στη διάρκεια του χρόνου. Διότι τα φυσιολογικά τους λάθη, τα οποία δεν μπορούν να αποφύγουν, θα στοιχήσουν νίκες και βαθμούς, στρέφοντας το πρόβλημα του κάθε αρνητικού αποτελέσματος στο πρόσωπό τους. Συμβαίνει ήδη με τον Κουτρουμπή και είναι άδικο. Ήταν MVP κόντρα στον Παναιτωλικό, την πρώτη αγωνιστική, «καθιερώθηκε» από τη δεύτερη και στη συνέχεια στον πάγκο στα Χανιά.

Η χρησιμοποίηση παιδιών από τα σπλάχνα του συλλόγου, που δεν έχουν «περπατήσει» όχι χιλιόμετρα αλλά ούτε ένα «γύρο» στη Superleague δεν είναι ρίσκο που αποφάσισαν να πάρουν στην ομάδα, αλλά αναγκαίο κακό. Για παίκτες και προπονητή.

Προφανώς και είναι καλύτερο να δίνονται ευκαιρίες στους μικρούς των ακαδημιών, από το να χρησιμοποιούνται μέτριοι ξένοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι δεν μπορούν να δώσουν το κάτι παραπάνω. Όταν ωστόσο δεν «τραβάει» μία ξένη μεταγραφή, στο τέλος της χρονιάς απλώς αποχωρεί, ενώ όταν τα «πράσινα» φυντάνια καίγονται, η προσπάθεια και η δουλειά ετών πάει χαμένη.