Τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Όσο περνάνε οι ώρες τόσο περισσότερο μπορείς να το συνειδητοποιήσεις. Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο βέβαια. Η πραγματικότητα που ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε ή μία χρονιά σαν την περσινή, στη Σούπερ Λίγκα μεν, κυνηγώντας ανεμόμυλους δε. Όσο είναι νωπή ακόμα η ανάμνηση της επιστροφής από τα Γιάννενα και το γηπεδικό άγχος για αγώνα (Πανθρακικός) που αντί για μεσημέρι Κυριακής ήρθε για πρώτη φορά ...νύχτα Δευτέρας, είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς.

Η ουσία είναι ότι τόσο εκείνη η ΑΕΚ όσο και αυτή που το απόγευμα της Κυριακής θα κάνει πρεμιέρα στο γήπεδο της Φυλής κόντρα στον Μανδραϊκό, δεν έχουν καμία σχέση με την ΑΕΚ που ονειρεύεται ο κάθε κοινωνός της. Για να φτάσουμε στο επίπεδο της ΑΕΚ που ονειρεύεται ο καθένας, υπάρχει όμως δρόμος. Σχέδιο και ...διόδια. Τα πρώτα ξεκινούν από τη Φυλή. Και καταλήγουν εκεί που πρέπει, όπως πρέπει.

Όλες του κόσμου οι Κυριακές...

ΑΕΚ δεν υπάρχει μόνο την Κυριακή. Μονοπωλεί τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων όλη την εβδομάδα σε σχολεία, θρανία, δουλειές, σπίτια και δρόμους. Η Κυριακή είναι απλά το αποκορύφωμα της σχέσης. Χρόνια τώρα, ομάδα και κόσμος χέρι-χέρι έχουν περάσει μαζί ένα τσουβάλι Κυριακές. Όλων των ειδών. Ευτυχισμένες, στεναχωρημένες, επεισοδιακές, ήσυχες, πανηγυρικές, Κυριακές με αγωνία, με ανακούφιση, ξελαρυγγιασμένες, προδομένες, αποθεωτικές, προσωποκεντρικές... Τώρα ήρθε η ώρα και για την πιο παράξενη...

Αυτή την Κυριακή η ΑΕΚ παίζει με έναν αντίπαλο ο οποίος θα φτάσει στο γήπεδο ένα τέταρτο πριν το ματς. Που έχει έναν πρόεδρο που ...μαλώνει με τη NOVA εδώ και μία εβδομάδα για 500 ευρώ πάνω, 500 κάτω. Με 18 ποδοσφαιριστές, χωρίς υπαλλήλους και με γενικούς νταλαβεριτζήδες ορισμένους δημοτικούς συμβούλους του ...Δήμου Μάνδρας. Η ζωή μας αλλάζει και το πολιτισμικό σοκ πλησιάζει. Παρά τη ...γερή προπόνηση σε Διμήνι, Βελεστίνο η συγκεκριμένη εικόνα της ΑΕΚ δεν συνηθίζεται.

Σε κάθε περίπτωση η ΑΕΚ πρέπει να σταθεί στο ύψος της. Το μέγεθος δεν αυξομειώνεται ποτέ με βάση τις συγκυρίες. Ίσα-ίσα που οι συγκυρίες σαστίζουν απέναντι στο μέγεθος. Το μεγάλο στοίχημα είναι η πλήρης ενότητα. Από τους –ετερόκλητους- συνδετικούς κρίκους της διοικησης με το ποδοσφαιρικό τμήμα μέχρι την εξέδρα. Μακριά από ίντριγκες, συμπάθειες, αντιπάθειες και πόλους. Σχέδιο και στόχος υπάρχουν, όσο χαοτικό και αν φαίνεται –και είναι- το ξεκίνημα. Η άφιξη στο απόλυτο μηδέν έχει –πέρα από το φέσι στο κράτος- ένα μόνο θετικό: Βοηθάει να δει κανείς ξεκάθαρα την κατάσταση συνειδητοποιώντας τα εγκλήματα του παρελθόντος στα οποία υποπέσαμε ΟΛΟΙ. Αν η ΑΕΚ το αξιοποιήσει, τότε θα έχει μέλλον, θα ανέβει τρένο, θα επιστρέψει το σπίτι της, θα θυμάται την Κυριακή στη Φυλή –και στην κάθε Φυλή- και θα γελάει. Γιατί παρά το γεγονός ότι θα έχει σπιλωθεί το παρελθόν της, έχει μέλλον. Έπεσε σαν ΑΕΚ, φέσωσε αυτούς που την δούλεψαν ψιλό γαζί και ανέβηκε αποτάσσοντας για πάντα το ρόλο του κομπάρσου και επιστρέφοντας με την παλιά, καλή και αγαπημένη αίγλη της...

Καλή πρεμιέρα...

Ήρθε λοιπόν, η ώρα για την πιο παράξενη πρεμιέρα της ζωής μας... Για όλους τα πάντα θα είναι πρωτόγνωρα. Όσο περνάνε οι ώρες της αντάμωσης με τη σκληρή πραγματικότητα της Γ' Εθνικής, τόσο χειρότερο γίνεται. Κατά κάποιο τρόπο. Γιατί δεδομένα η ζωή είναι ωραία μόνο όταν μπορεί κανείς να είναι δίπλα στην ΑΕΚ. Καλή αρχή σε όλα τα παιδιά, καλή δύναμη στον «Τράι». Και να κυλήσει ο π@$&# ο χρόνος, να ξημερώσει εκείνη η μέρα που θα μας βρει στο μέρος που μας πήγαν ένα απόγευμα οι πατεράδες μας από το χέρι για να μας γνωρίσουν την ΑΕΚ. Και χωρίς να το ξέρουν, άλλαξαν τη ζωή μας όλη σταματώντας κάθε φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Καλή αρχή ΑΕΚάρα...

ΠΗΓΗ: aekvoice.gr