Παρά τα τεράστια ποσά που κυκλοφορούν στις αγοραπωλησίες, οι μεγάλοι σύλλογοι δεν είναι επιχειρήσεις με σκοπό το κέρδος. Μόνη πιθανή εξαίρεση η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εξαιτίας της αντίληψης για την αθλητική επιχειρηματικότητα που έχουν οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες της, οι οποίοι έχουν υιοθετήσει και ανάλογες πρακτικές.

Ο βασικός τους σκοπός είναι να κρατούν τους οπαδούς-πελάτες τους, ικανοποιημένους. Γιατί; Νομίζω πως είναι προφανές. Οι ομάδες ως επιχειρήσεις θεάματος -αυτό πωλούν, το θέαμα- θέλουν να εχουν όσο το δυνατόν περισσότερους θεατές, οι οποίοι εκτός από το συγκεκριμένο θέαμα που πληρώνουν για να παρακολουθήσουν (είτε αυτό λέγεται εισιτήριο για το γήπεδο, είτε λέγεται συνδρομή σε τηλεοπτικό δίκτυο από όπου μπορούν να παρακολουθήσουν τα παιχνίδια και της ομάδας τους) γίνονται δέκτες των διαφημίσεων πολλών προϊόντων και υπηρεσιών που σχετίζονται με -κάποιον τρόπο- με την ομάδα τους. Επομένως είναι εν δυνάμει καταναλωτές. Αρα η δημοφιλία είναι μία από τις βασικότερες επιδιώξεις τους. Αν κοιταξουμε την οικονομική πολιτική της Ρεάλ και τη μεταγραφική της πολιτική από το 2002 θα διαπιστώσουμε πως έχει ξοδέψει 1,3 δισ. ευρώ αγοράζοντας ως επί το πλείστον δημοφιλείς και θεαματικούς ποδοσφαιριστές, για να μαγνητίσει τη ματιά των θεατών. Για να γίνει περισσότερο δημοφιλής. Παράλληλα, στο ίδιο χρονικό διάστημα, τα έσοδά της από 193 εκατ. ευρώ εκτινάχθηκαν σε 520 εκατ. ευρώ το 2012 και σύμφωνα με τις ενδείξεις που υπάρχουν, θα είναι αυξημένα και το 2013. Βέβαια, όλη αυτή η υπερβολική δαπάνη μπορεί να μην απέδωσε σε τίτλους, αλλά μεγάλωσε τη δημοφιλία -και δυνητική πελατειακή βάση- των Μαδριλένων.

Αυτό συμβαίνει γιατί οι μεγάλοι και εμπορικοί σύλλογοι προσμετρούν σοβαρά πλέον την επίδραση του παράγοντα youtube. Τα εκατοντάδες χιλιάδες like που έπαιρναν τα βίντεο με τις φανταστικές ενέργειες του Ροναλντίνιο, ακόμη και στην προπόνηση, τράβηξαν πολύ γρήγορα την προσοχή της Μπάρτσα που τον απέκτησε, αλλά και της ΝΙΚΕ, που έφθασε να γυρίζει τέτοια βίντεο, αποκλειστικά και μόνο για να διαφημίσει προϊόντα με το σήμα της που φορούσε ο Ροναλντίνιο, που... φορούσε τη φανέλα της Μπάρτσα. Η σταδιακή αύξηση των εσόδων της Μπάρτσα αλλά και των μελών της, ιδίως εκτός Ισπανίας, άρχισε με τον Ροναλντίνιο για να απογειωθεί με τον Μέσι, όπως και τα likes που έγιναν εκατομμύρια.

Εχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει τώρα με την προσθήκη του Νέιμαρ, ο οποίος είναι μία πρώτης κατηγορίας μηχανή παραγωγής likes και γι' αυτό άλλωστε τον κυνήγησε και η Ρεάλ. Μία τέτοια «μηχανή» αποτελεί ο Κριστιάνο Ρονάλντο για τη Ρεάλ που με την προσθήκη ενός ποδοσφαιριστή θεαματικού όπως ο Μπέιλ, σκοπεύει ακόμη ψηλότερα αφού προσφέρει στους θεατές, μόνο κορυφαίους «ηθοποιούς – πρωταγωνιστές» για την ευχαρίστησή τους. Το youtube, όμως επειδή ακριβώς «μοιράζεται», «αναπαράγεται» και έχει «επισκεψιμότητα», εκτός από τις τιμές των προϊόντων, ανεβάζει και τις τιμές των ποδοσφαιριστών στη μεταγραφική αγορά, που λίγο-πολύ αντιμετωπίζονται ως προϊόντα. Και το youtube ανεβάζει τις τιμές των θεαματικών ποδοσφαιριστών και όχι εκείνων που κάνουν ελάχιστα θεαματικά πράγματα μέσα στο γήπεδο, αλλά πολύ πιο ουσιαστικά. Για παράδειγμα, η διαφορά ποδοσφαιρικής αξίας του Οζίλ από τον Μπέιλ είναι τόση που να δικαιολογεί και τη διαφορά της τιμής τους στη μεταγραφική αγορά; Οχι φυσικά. Η αναπαραγωγή τηλεοπτική και διαδικτυακή ενός γκολ του Καστίγιο με την εθνική Μεξικού, ήταν αυτή κυρίως που έκανε τη Σαχτάρ να προσφέρει στον Ολυμπιακό 15 εκατ. για να τον αποκτήσει. Ομως, η δυναμική και τα χαρακτηριστικά του youtube και των social media στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα στα οικονομικά του χαρακτηριστικά είναι κάτι που ακόμη δεν έχει εξερευνηθεί πλήρως αφού είναι ένα ζωντανό φαινόμενο που διαρκώς αναπτύσσεται και θα μας εκπλήσσει.

Πηγή: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS