Ζώντας το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο των συλλόγων μέσα (και) από τα social media έχω ... βαρεθεί να διασκεδάζω, να ψυχαγωγούμαι μέσα από τα - διαφημιστικά και μη - videos που ετοιμάζουν τα μεγάλα κλαμπ και ποστάρουν στο youtube με συχνότητα που δεν σε αφήνει να πλήξεις, να βαρεθείς, να μείνεις χωρίς υλικό. Είναι αμέτρητες οι φορές που έχω εντυπωσιαστεί με τα videos της Μπαρτσελόνα, της Μπάγερν, της πλειονότητας των μεγάλων αγγλικών ομάδων, της Γιουβέντους, της Μίλαν και των εταιρειών που συνεργάζονται χορηγικά με τις κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες. Είναι αμέτρητες οι φορές που έχω πιάσει τον εαυτό μου να ζηλεύει και να μένει με τον καημό του “γιατί εμείς να μην ψυχαγωγούμαστε από το ελληνικό ποδόσφαιρο και να αναγκαζόμαστε να ψάχνουμε τέτοια τροφή μόνο στα ξένα κανάλια του youtube για να μοιραζόμαστε τέτοια videos, στα οποία πρωταγωνιστούν μόνο οι ξένοι ποδοσφαιριστές και ποτέ οι Ελληνες;”.

Ηταν πολύ σπάνιες οι ελληνικές εξαιρέσεις. Οι περισσότερες ήταν γέννημα της τύχης ή της συγκυρίας. Αλλοτε μια ομάδα εκμεταλλευόταν το περιεχόμενο που είχε γεννήσει η μια στιγμή, άλλοτε ερχόταν μια διαφημιζόμενη εταιρεία κι έκανε μια καλή δουλειά, κάπως έτσι, μέχρι εκεί. Μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, που ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός άρχισαν να αποδίδουν και σε αυτό το πεδίο. Πήραν ανθρώπους που εργάζονται για να δημιουργούν και να παράγουν περιεχόμενο, εικόνες και ήχους από τη ζωή της ομάδας και να τα μοιράζονται με τους οπαδούς, μέσα από τα social media.

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS Ολυμπιακός