Δεν είμαι ο τύπος του δημοσιογράφου, που ενθουσιάζεται από μία συνέντευξη. Δεν έχω κάνει πάρα πολλές, αλλά ορισμένες μου έχουν μείνει. Όπως για παράδειγμα μία με το Ρεχάγκελ στη Θεσσαλονίκη και μία με τον Ριβάλντο, στα πάνω του στον Ολυμπιακό. Αλλά ειλικρινά ο συνομιλητής που με εντυπωσίασε περισσότερο από κάθε άλλο ήταν, μακράν όμως, ο Μίτσελ!

Μιλάμε για ένα ποδοσφαιράνθρωπο-παλιός παίκτης, νυν προπονητής κι ενδιάμεσα δημοφιλής σχολιαστής στον Τύπο!-που μπορεί στις συνεντεύξεις του και ισορροπεί απίστευτα επιτυχημένα ανάμεσα στο πνεύμα, την ειρωνεία και τον αυτασαρκασμό! Τον ακούς ρε παιδί μου να μιλάει και έχεις ενδιαφέρον να τον ακούσεις. Όχι επειδή είναι ο Μίτσελ, αλλά γι΄ αυτά που σου λέει.

Μπορεί να σε ειρωνευτεί, με ωραίο όμως τρόπο-τον ρωτάς αν θεωρεί εαυτόν τυχερό, θυμίζοντάς του το διπλό στις Βρυξέλλες. Κι απαντάει αρχικά λέγοντας ξερά, «ναι, είναι αλήθεια!». Αλλά αμέσως σε «σφάζει» μιλώντας όμως πάντοτε με χαμόγελο: «Και με την Μπενφίκα στη Λισσαβόνα ήμουν τυχερός, όταν παίζαμε πάρα πολύ καλά μέχρι που άρχισε η νεροποντή…». Σε παραπέμπει, δηλαδή, στο πιο πλήρες παιχνίδι που έκανε ο Ολυμπιακός στο Τσάμπιονς Λιγκ, σα να σου λέει, «μου μιλάς αδελφέ για την Άντερλεχτ. Γιατί δεν μου μιλάς για την μπάλα που παίξαμε μέσα στην Μπενφίκα, όπου έπρεπε να κερδίσουμε;»…

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS