Τεχνοκράτες στα λόγια

Το κακό στη προκειμένη περίπτωση, είναι πως για να κάνω εγώ καλά τη δουλειά μου, πρέπει να υπάρχει και μία κατεύθυνση από την … τεχνοκρατική ΠΑΕ μας.
Από το καλοκαίρι, έπρεπε να μας πούνε πως πήραμε αυτόν τον προπονητή γιατί έχει αυτά τα στοιχεία. Στοχεύουμε να κάνουμε αυτό, εκτιμάμε πως χρειάζεται ο τάδε χρόνος και θα υποστηρίξουμε το έργο του μέχρι να φτάσουμε στο αποτέλεσμα.
Ως ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ, το μόνο που άκουσα ανεπίσημα από ανθρώπους του ΠΑΟΚ και είχε ουσία, ήταν η προσπάθεια του Στέφενς να αλλάξει τη νοοτροπία της ομάδας και να την κάνει επιθετική όσο ποτέ άλλοτε. Δεκτό, αλλά θα πρέπει να υπάρχει και ένας μπούσουλας.
Μου αρέσει και εμένα η ιδέα του να στηθεί μία επιθετική ομάδα, αντιλαμβάνομαι το πόσο δύσκολο είναι να αλλάξει μία ομάδα νοοτροπία. Ο Σάντος ο πολυαγαπημένος μου για παράδειγμα, χρειάστηκε τρεις σεζόν για να αλλάξει τη νοοτροπία της ομάδας στα εκτός έδρας ντέρμπι και ακόμη και τότε, με την ΑΕΚ ήταν πάρα πολύ συντηρητικός για να πάρει εκείνο το Χ στα πλέι οφ που βγήκαμε πρώτοι.
Ο Στέφενς έχει αυτό το πνεύμα και είναι στα θετικά του, είναι σε αυτά που μου αρέσουν.
Όταν λοιπόν δεν υπάρχει κανένας στον ΠΑΟΚ να πει τι ακριβώς θέλει να κάνει ο Στέφενς, να το αναλύσει βρε αδερφέ, μου δίνει την εντύπωση πως όχι απλά δεν του αρέσει, αλλά προφανώς πως δεν το καταλαβαίνει.
Έτσι λοιπόν, το πάω εμπειρικά. Και περιμένω να δω μήνα με το μήνα κάποια εξέλιξη. Ναι, δύσκολο να εξελιχθεί η ομάδα κατά τη διάρκεια των μεταγραφών του Γενάρη. Συν έξι και ένας ο Κάτσε επτά, όλοι εν δυνάμει βασικοί. Δύσκολα τα πράγματα.
Ο Στέφενς έχει πολλές δικαιολογίες, όμως έχει και μια εικόνα που με τρομάζει.
Με τον Παναθηναϊκό δύο ήταν τα στοιχεία που με έβγαλαν από τα ρούχα μου. Η αδυναμία του ΠΑΟΚ να βγάλει τη μπάλα από την περιοχή του και βέβαια η φυσική του κατάσταση.
Θεωρώ αδιανόητο, να είσαι σε μία ομάδα επτά μήνες και να μην έχει μάθει τα βασικά. Θεωρώ αδιανόητο να ισχυρίζεσαι πως η φυσική κατάσταση είναι το άλφα και το ωμέγα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και να μην την διαθέτεις όχι τόσο σε επίπεδο τρεξιμάτων, αλλά έκρηξης. Όλα αυτά, έχουν να κάνουν με τον τρόπο που δουλεύεις.
Σήμερα, αποχώρησε ένας γυμναστής, χωρίς καμία επίσημη δικαιολογία. Κάτι που προφανώς σημαίνει πως δεν ταίριαξαν τα χνώτα μας. Ποιος έθεσε το θέμα χνώτα; Αυτός που είναι εκεί και ξέρει πως δουλεύει ή αυτός που ήρθε και περίμενε ένα συγκεκριμένο μοντέλο λειτουργίας και δεν το βρήκε; Ιδού το ερώτημα.
Για να μη το κουράζω, ο Στέφενς έχει καλά και στραβά. Έχει όμως μία νοοτροπία πολύ διαφορετική από τη Μεσογειακή και αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος.
Πρώτη φορά στη καριέρα μου συναντώ τόσο έντονα σημάδια σήψης στην ομάδα. Και σε μία περίοδο μάλιστα που υπάρχουν πάρα πολλά χρήματα και οργάνωση.
Πρώτη φορά συναντώ τόσο μεγάλη έλλειψη πίστης στο πλάνο. Όμως και εδώ ο Στέφενς έχει ελαφρυντικά. Μέχρι και το περασμένο καλοκαίρι, το βασικό κριτήριο απόκτησης ποδοσφαιριστής ήταν να παίζει στην εθνική Ελλάδος. Και ο Σαββίδης θέλει τον χρόνο του και αν κρίνουμε από τη μεταγραφική περίοδο που πέρασε, κάτι έμαθε.
Όμως η ουσία και αυτή μετράει, είναι το αποτέλεσμα. Με μπάτζετ που φτάνει τα 20 εκατ. ευρώ πλέον, δεν μπορεί να θεωρείται ανταγωνιστικός ο Παναθηναϊκος των μισών που ξεκίνησε να κάνει ομάδα την ίδια χρονική στιγμή με εσένα και ο Ατρόμητος του ενός τετάρτου που έχει όντως έναν κορμό τετραετίας και είναι μία καλά δουλεμένη ομάδα.
Ο Στέφενς πρέπει να δείξει κάτι. Πρέπει να πείσει πως βάζει στοιχεία στην ομάδα, πρέπει να κερδίσει σημαντικά παιχνίδια. Μέχρι στιγμής, δεν έχει κερδίσει ούτε ένα. Ούτε μισό. Είναι η χρονιά των χαρωπών ισοπαλιών.
Ακόμη και αυτή η χρονιά, θα μπορούσε να είναι διαφορετική αν στην έναρξή της υπήρχε μία διαφορετική προσέγγιση από τον μεγαλομέτοχο και όχι αυτή της κατάκτησης του πρωταθλήματος, θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετική αν ο Βρύζας είχε βγει μπροστά να αναλύσει ένα αγωνιστικό πλάνο που προφανώς συμφώνησαν με τον προπονητή.
Όμως επειδή η προσέγγιση πρόσληψης του Στέφενς δεν είχε τεχνοκρατική ποδοσφαιρική αύρα, αλλά την εξόφθαλμα βλάχικη «να πάρουμε ένα μεγάλο όνομα για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο», τραβάμε ότι τραβάμε.
Αν θέλετε εκεί στη ΠΑΕ να δείτε τον ΠΑΟΚ μεγάλο, μιλήστε, εκφραστείτε, ας έρθετε σε ρήξη αρκεί να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Αυτό το δεν ξέρουμε που πάμε, δεν βλέπουμε εξέλιξη, δεν έχουμε όρεξη να αναλύσουμε τίποτα, το μόνο που προκαλεί σε εμένα προσωπικά είναι απέχθεια για το όποιο πλάνο – δεν – έχει εκπορευτεί.