Τελείωσε στο «κάτι πρέπει να κάνουμε για να βελτιωθεί η κατάσταση». Ας πούμε λοιπόν το «τέλος καλό και μακάρι να πάνε όλα καλά» κι ας σταυρώσουμε τα δάχτυλα να καταλήξουν κάπου. Γιατί και στον Τύπο αυτή η ιστορία κάνει ζημιά. Τι να γράψεις δηλαδή; Οτι πλακώνονται στην Λίγκα; Πλακώνονται εδώ και 30 χρόνια. Αν ήταν πρωτοποριακό το ’80 και την εποχή του «Φίλαθλου», που ήταν η πρώτη εφημερίδα που έβαλε το παρασκήνιο, σήμερα είναι τόσο passé όσο τα χελονονιντζάκια. Ας κοιτάξουν λοιπόν να κάνουν καμιά πρόταση για βελτίωση που να έχει νόημα διαφορετικά βλέπω η κατάσταση να γίνεται χειρότερη. Περιλαμβανομένου και του ΟΠΑΠ που όσο ήταν κρατικός φώναζαν: «Δώστε παραπάνω χορηγία αλλιώς θα σας απαγορεύσουμε να βάζετε τα ματς στο κουπόνι» αλλά τώρα που είναι ιδιωτικός μπορεί κάποια στιγμή να τους κόψει την χορηγία εντελώς και να τους πει: «Εμείς θα συνεχίσουμε να τα βάζουμε κι αν δεν σας αρέσει τα λέμε στα δικαστήρια».

 

 

Νομίζω ότι θα την κάνουν την προσπάθεια, αλλά δεν είμαι αισιόδοξος. Οχι για άλλο λόγο, αλλά στην πρώτη ανάποδη οι πρόεδροι με έναν τρόπο έχουν μάθει να τα ρίχνουν στη διαιτησία. Ξέρουν ότι και οι οπαδοί θα είναι ευχαριστημένοι και ότι δεν θα τους στοιχίσει μία. Για παράδειγμα: Ξεκινάει πέρυσι το πρωτάθλημα και φωνάζει ο Παναθηναϊκός για το πρώτο ματς με τον Λεβαδειακό, που να μην αξιωθώ να δω τον Κομπότη πρωταθλητή, δεν υπάρχει φάση να έχει αδικηθεί. Ο λόγος ήταν ότι εφόσον είχε αποφασιστεί να βγαίνει το «Παράγκα & Οραμα» στο ράδιο του Αλαφούζου τα γεγονότα δεν έπρεπε να χαλάσουν την προσπάθεια. Οχι ότι έχουν άδικο να μουρμουράνε. Γιατί από τον Ολυμπιακό βολεύονται με το επιχείρημα ότι και στην Ευρώπη γίνονται λάθη. Μόνο που στην Ευρώπη δεν έχουν βγει κασέτες που να ακούγεται «Η Ρεάλ κι η Χετάφε να κερδάνε κι όλοι οι άλλοι να πάνε να πηδηχτούνε».

 

 

Δεν είμαι αισιόδοξος ότι οι πρόεδροι θα κάνουν κάτι, αλλά το βασικό είναι να προσπαθήσουν. Οταν προσπαθούν μια φορά θα το πετύχουν. Φτάνει να προσπαθούν και να μην το βάλουν κάτω. Επίσης τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να γίνει η αρχή. Σε λίγο ξεκινάνε τα play off. Ο Ολυμπιακός δεν θα παίξει. Τι να πει τότε ο Αλαφούζος; Με έστησε ο Ιβάν ή ο Καϋμενάκης που έγινε σύμβολο της Ηθικής Λίγκας επειδή στον περυσινό τελικό τού έφαγε το πέναλτι το Γιάχος; Θα παίξουν τα έξι ματς, θα ηρεμήσουν κι αν γίνουν οι προτάσεις κι εφαρμοστούν του χρόνου θα μπουν να παίξουν με άλλη διάθεση.

 

 

Ολα αλλάζουν, φτάνει να υπάρχει η απόφαση ότι πρέπει. Προχτές το βράδυ λοιπόν πέρναγα με την μηχανή από το Μεταξουργείο. Πριν από τέσσερα χρόνια λοιπόν που ήταν να κάνουμε μια δουλειά στο τηλεοπτικό στούντιο που έχει ο Δήμος Αθηναίων κοντά στην πλατεία Καραϊσκάκη οι υπάλληλοι τού Δήμου ζητούσαν επίδομα επικίνδυνου επαγγέλματος για να έρθουν βράδυ. Σήμερα περνάς και δεν φοβάσαι. Υπάρχουν τα μπουρδέλα που πάντα υπήρχαν στην περιοχή αλλά οι βορειοαφρικανοί που είχαν καταλάβει την περιοχή έχουν εξαφανιστεί. Πού πήγαν δεν έχω ιδέα, αλλά το καθάρισμα έγινε από το κράτος κι όχι από τη Χρυσή Αυγή. Γιατί εκεί είχε πατήσει η Χρυσή Αυγή για να πάρει κόσμο. Στην αδυναμία του κράτους που προσπάθησε να το υποκαταστήσει με μαγκιές.

 

 

Μιλώντας για μαγκιές να πω κάτι με την ιστορία του γιου του Μπαλτάκου. Ο οποίος υποτίθεται ότι έκανε ντου στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Βουλή επειδή ο κώδικας τιμής έτσι επιβάλλει. Ετσι τουλάχιστον είπε ο Τάκης Μπαλτάκος. «Ο γιος μου είναι αξιωματικός των ΟΥΚ, δεν είναι τυχαίος, δεν είναι καθημερινός άνθρωπος, έχει κώδικα τιμής που δεν περιλαμβάνει παράνομες μαγνητοσκοπήσεις». Και ρωτάω κι εγώ με το φτωχό μου το μυαλό: Υπάρχει κώδικας τιμής στον στρατό που περιλαμβάνει αυτοδικία από μέρους ενός αξιωματικού; Αν είναι στις φαντασιώσεις του Μπαλτάκου, όπως στο βιβλίο που έγραψε ότι επίλεκτοι Σπαρτιάτες πάνε να σκοτώσουν τον Εφιάλτη δεν πειράζει. Σε καμία δημοκρατία δεν απαγορεύεται ένας πολίτης να έχει φαντασιώσεις Ουόλτερ Μίτι. Αν όμως το Λιμενικό σιωπηρά αποδέχεται ότι ένας αξιωματικός άμα λάχει καθαρίζει έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Το οποίο προφανώς δεν πρόκειται να λύσει ο Μίλτος, ο Βαρβιτσιώτης.

Πηγή: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS